Χαιρετισμούς από την Αυστραλία.

Το αίμα που χύθηκε από τους ναυτεργάτες της θρυλικής ΟΕΝΟ, για την υπογραφή της πρώτης ΣΣΕ στον κλάδο μας, δεν πωλείται σε τιμή ευκαιρίας. Και δεν πωλείται γιατί φρουρείται από την νέα βάρδια των ναυτεργατών, που αυτή την ώρα δίνει τη μάχη στα λιμάνια όλης της χώρας, μαζί με εργαζόμενους και σωματεία κι από άλλους κλάδους, μαζί με τις ηρωΐδες συντρόφους μας και τα περήφανα παιδιά μας.
Αυτές τις ώρες που με την απεργία κορυφώνεται η προσπάθεια μας να βάλουμε εμπόδια στην κατάργηση της ΣΣΕ και συνολικά κατάργηση των δικαιωμάτων των Ναυτεργατών εκφράζω κι εγώ την αλληλεγγύη μου σε αυτή τη μάχη.

Ξέρουμε καλά, γιατί το βιώνουμε κάθε μέρα, ότι το “Καμάρι της Ελλάδας”, ο “Μύθος” της Ελληνικής Εμπορικής Ναυτιλίας, έχει γραφτεί με τα τσακισμένα χέρια των ναυτεργατών. Χαράχτηκε στη πλάτη όλων των ναυτεργατών, κάθε ειδικότητας και εθνικότητας. Ζούμε και δουλεύουμε για μήνες μακριά από τα σπίτια μας, μακριά από τις οικογένειές μας μέσα σε δύσκολες συνθήκες κι εξαντλητικά ωράρια. Μέσα στην κακοκαιριά και στην πίεση, στον καύσωνα και στην παγωνιά, στον κίνδυνο, μέσα σε χίλιες δυό στερήσεις και την αγωνία αν θα γυρίσουμε σόι, πίσω, στους δικούς μας ανθρώπους.

Και για “ευχαριστώ” μπολιάζουν με αλάτι, τις πληγές από τη σκληρή κι απάνθρωπη δουλειά μας, καταργώντας τη ΣΣΕ για να αυγαταίνει το θησαυροφυλάκιο των εκλεκτών του “Θαύματος” της Ναυτιλίας μας….
Θα μας βρίσκουν κάθε μέρα μπροστά τους.
Δεν την παζαρεύουμε και δεν τους την χαρίζουμε τη σύμβαση μας.
Δεν κάνουμε ούτε βήμα πίσω στις διεκδικήσεις μας, στα εργασιακά και συνδικαλιστικά μας δικαιώματά, στην ζωή μας και στη ζωή των παιδιών μας.
Όπου κι αν βρισκόμαστε, θα νιώθουν την ανάσα μας στο σβέρκο τους.
Τους στέλνουμε μήνυμα από την άλλη άκρη του κόσμου, ότι αυτοί που είδαν 15 μέτρα κύματα κι ακούσαν το “θεριό” καταχείμωνα να σφυρίζει και να τρίζει τις λαμαρίνες, γίνονται οι ίδιοι θεριά, γίνονται κι ίδιοι σίδερα και δε λυγάνε…
Τους ενημερώνουμε ότι αυτοί που είδαν στη μέση του ωκεανού να παίζεται η ζωή τους κορώνα γράμματα,  φοβούνται…δύσκολα…
Δεν τους φοβόμαστε γιατί ξέρουμε…ότι όλα όσα χαίρονται, όλον τους τον πλούτο, τον φτιάξαμε εμείς κι οι οικογένειές μας με πολύ πόνο…φτάνει μόνο να το πιστέψουμε…και με την οργανωμένη πάλη μας να τους τα πάρουμε πίσω γιατί μας ανήκουν.
Χαιρετισμούς από την Αυστραλία.
Γ.Θ.