Aνταποκρίση από τη θάλασσα της Σιγκαπούρης

Σιγκαπούρη. Ναυπηγείο Sembcorp Marine. Παραμονές 2021.

Είναι φοβερό πόσα πράγματα μπορούν να γίνουν σήμερα με την ανάπτυξη της τεχνολογίας, της τεχνικής και την άνοδο της παραγωγικότητας της εργασίας. Τρανταχτό τέτοιο παράδειγμα είναι η ναυπηγοεπισκευή ως κομμάτι της ναυτιλίας που στη Σιγκαπούρη δουλεύει πυρετωδώς ακόμα και σε συνθήκες κορονοιού για να διασφαλίζεται η μεταφορά εμπορευμάτων, πρώτων υλών, καυσίμων κλπ. Στο ναυπηγείο δεν πέφτει καρφίτσα. Όλες οι θέσεις κατειλημμένες από κάθε λογής πλοίο. Φορτηγά, Δεξαμενόπλοια, LNG,LPG, Κρουαζιερόπλοια, πλοία εξόρυξης πετρελαίου, ακόμα και πολεμικά πλοία. Κατασκευές, επισκευές και μετασκευές με τέτοιες ταχύτητες που μέσα σε λίγες ώρες το πλοίο είναι διαφορετικό. Με τη χρήση νέων μεθόδων και μηχανημάτων, τεράστια βάρη μετακινούνται μέσα σε λίγα λεπτά και συγκολλούνται με ακρίβεια εκατοστών του χιλιοστού. Παραμονές 2021, κι όμως εργασιακές συνθήκες μεσαίωνα…

Δίπλα σε αυτή την όμορφη εικόνα των κατορθωμάτων της ανθρωπότητας βρίσκεται η ζοφερή πραγματικότητα για τους εργαζόμενους κάθε καταγωγής, θρησκείας και χρώματος. Δίπλα στις εικόνες με τις σαμπάνιες, τις φανταχτερές κορδέλες και τα μπαλόνια στις πλώρες των πλοίων υπάρχουν για τους εργαζόμενους οι συνθήκες γκέτο που εν μέσω πανδημίας γίνονται ακόμα χειρότερες. Εργαζόμενοι από διάφορες χώρες όπως Ινδία, Πακιστάν, Μπαγκλαντές, Φιλιππίνες εσώκλειστοι στο ναυπηγείο για δουλειά με μεροκάματο 18 δολάρια Σιγκαπούρης, κυλιόμενα ωράρια, με ελεγχόμενη έξοδο από το ναυπηγείο για λίγες ώρες τη βδομάδα. Σύγχρονα Στρατόπεδα Εργασίας δηλαδή… Παρόμοια κατάσταση και για τα πληρώματα των πλοίων ανεξαρτήτως ειδικότητας. Συνάδελφοι με πάνω από 15 μήνες μπάρκο, άλλοι που δεν έχουν πατήσει το πόδι τους στη στεριά μέσα στο 2020, ελλιπής επικοινωνία με αγαπημένα πρόσωπα, συγγενείς και φίλους λόγω των προβλημάτων με τα συστήματα επικοινωνίας του πλοίου (ίντερνετ και τηλέφωνο), δουλειά Σαββατοκύριακα και αργίες, μειώσεις στη σύνθεση του πλοίου και κατ’ επέκταση υπερωρίες για να «βγει η δουλειά». Παράλληλα, απαγόρευση εξόδου των πληρωμάτων απ’ το πλοίο ως μέτρο καταπολέμησης του κορονοιού ενώ στο πλοίο ανεβοκατεβαίνουν καθημερινά συνεργεία, επιθεωρητές, και στελέχη των ναυτιλιακών εταιριών!

Την ίδια στιγμή πάνε περίπατο ακόμα και διεθνείς κανονισμοί (όπως η μέγιστη ναυτολόγηση για 11 μήνες) ενώ οι κυβερνήσεις όπως και η κυβέρνηση της ΝΔ στην Ελλάδα μέσω του Υπουργείου Ναυτιλίας φέρνουν τροπολογίες για να στηρίξουν την κερδοφορία των εφοπλιστών. Τέτοιο παράδειγμα είναι η παράταση πιστοποιητικών αξιοπλοΐας και φυσικά η κατάργηση και στην πράξη των ΣΣΕ μέσω της υιοθέτησης διεθνών συμβάσεων εργασίας με βάση τα «διεθνή κρατούντα» ενώ την ίδια στιγμή δεν κατοχυρώνεται ούτε η θέση του Έλληνα πλοιάρχου στα υπό ελληνική σημαία πλοία. Οι όποιες δηλώσεις της κυβέρνησης και του Υπουργείου Ναυτιλίας ότι δήθεν με αυτό τον τρόπο ανοίγουν δουλειές και καταπολεμούν την ανεργία δεν πείθουν ούτε τους πρωτόμπαρκους. Πασχίζουν με κάθε τρόπο για την ενίσχυση της κατεύθυνσης που γεμίζει τις τσέπες των εφοπλιστών και των βιομηχάνων της ναυτιλιακής βιομηχανίας και κλέβει τη ζωή των εργαζομένων στεριάς και θάλασσας.

Οι συνάδελφοι το ξέρουν καλά αυτό, παρακολουθούν με αγωνία τις εξελίξεις και ας μην διαλέγουν προς το παρόν το δρόμο της αγωνιστικής διεκδίκησης. Σημαντικό ρόλο σε αυτό παίζουν και οι συμβιβασμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες τόσο διεθνώς, σε επίπεδο ITF, όσο και η ΠΝΟ στη χώρα μας που απ’ τη μία βγάζουν κραυγές για την κατάσταση των πληρωμάτων και απ την άλλη αποτελούν το μακρύ χέρι των κυβερνήσεων και των εφοπλιστών στο εργατικό κίνημα αφού, χαρακτηριστικά, αυτοί υπογράφουν τις «μπλε» κάρτες με τις οποίες νομιμοποιούν στην πράξη τα «διεθνή κρατούντα» στα πλοία υπό ξένη σημαία που αποτελούν τη συντριπτική πλειοψηφία της ελληνόκτητης ποντοπόρου ναυτιλίας.
Οι εργαζόμενοι τώρα περισσότερο από ποτέ, πρέπει να πιστέψουμε στη δύναμή μας. Κανένας απ αυτούς δεν πρόκειται να αλλάξει γιατί έχουν επιλέξει στρατόπεδο εδώ και χρόνια. Η αλλαγή της κατάστασης στο εργατικό κίνημα περνάει από τα δικά μας χέρια και μας αφορά όλους. Τώρα χρειάζεται οργάνωση του αγώνα, αλλαγή των συμβιβασμένων συνδικαλιστικών ηγεσιών. Να αναδειχθούν στα ΔΣ συνάδελφοι αγωνιστές, μέσα από τα καράβια, που θα φέρουν στο προσκήνιο τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε και δεν θα τα κάνουν πλακάκια με τους εφοπλιστές. Τέτοιοι αγωνιστικό παράδειγμα είναι τα σωματεία ΠΕΜΕΝ-ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ-ΠΕΕΜΑΓΕΝ που είναι εδώ και χρόνια μπροστάρηδες στον αγώνα των ναυτεργατών και σε συνθήκες πανδημίας πρωτοστατούν στην οργάνωση του αγώνα για να μην πληρώσουμε για άλλη μια φορά τα σπασμένα οι εργαζόμενοι. Αυτό το μήνυμα πρέπει να σταλεί και από τις εκλογές των σωματείων ΠΕΜΕΝ-ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ που βρίσκονται σε εξέλιξη και σε όσα άλλα σωματεία προχωρήσουν σε αρχαιρεσίες.

Όλοι οι συναδέλφοι που μπορεί αυτή τη στιγμή να είναι μπαρκαρισμένοι αλλά και όσοι είναι ακόμα άνεργοι, οι σπουδαστές των ΑΕΝ και του ΚΕΣΕΝ χωρίς δισταγμό να γραφτούν στα σωματεία. Να αξιοποιήσουν τις εκλογές σαν ένα βήμα για την ανασύνταξη του εργατικού κινήματος. Να συμμετέχουν ενεργά στην οργάνωση του αγώνα στον κλάδο τους. Για να μπούμε στο 2021 ακόμα πιο μαχητικά και διεκδικητικά για τη ζωή που δικαιούμαστε και έχουμε ανάγκη σήμερα. Αυτό θα είναι μια καλή αρχη. Χρόνια πολλά και καλές θάλασσες.

Πέτρος Καραλιώκης
Γ΄ ΜΗΧ