ΝΟΤΙΟΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ : Νέες τουρκικές προκλήσεις και αμερικανικό «ενδιαφέρον»

Στις αρχές της βδομάδας που πέρασε ήταν η σειρά του υπουργού Ενέργειας της Τουρκίας, Φατίχ Ντονμέζ, να ξεκαθαρίσει ότι το τουρκικό κεφάλαιο θα εντείνει αμείωτα και τα παζάρια και την επιθετικότητά του σε όλη τη γύρω περιφέρεια, υπερασπιζόμενο τα δικά του γεωπολιτικά συμφέροντα σε μια περίοδο γοργών και σοβαρών αναδιατάξεων: «Εκείνοι που κάνουν βρώμικους λογαριασμούς στη Μεσόγειο… ας εγκαταλείψουν αυτές τις τρέλες» δήλωσε ο Φατίχ Ντονμέζ, προσθέτοντας ότι η Τουρκία «δεν θα καθίσει στις κερκίδες να παρακολουθεί με δεμένα τα χέρια» τις εξελίξεις και αναγγέλλοντας ότι σύντομα, εκτός από το γεωτρύπανο «Φατίχ», θα ξεκινήσει γεωτρήσεις και το «Γιαβούζ». Μάλιστα, για να περιγράψει την αποφασιστικότητα των Τούρκων να αντισταθούν σε κολιγιές που τους αγνοούν, ο Ντονμέζ θύμισε ότι και «χτες» η Τουρκία «δεν έμεινε θεατής στη συντριβή των Τουρκοκυπρίων».

Στο μεταξύ, τουρκικά δημοσιεύματα επαναφέρουν σχεδόν καθημερινά τη σημασία που έχουν η Νοτιοανατολική Μεσόγειος και η Μέση Ανατολή συνδυασμένα για τους γεωπολιτικούς σχεδιασμούς ισχυρών ιμπεριαλιστικών κέντρων (ΗΠΑ, Ρωσίας, Κίνας), καλώντας την τουρκική κυβέρνηση και την αστική τάξη να προχωρήσουν χωρίς καμία καθυστέρηση σε μέτρα όπως: Άμεση ανακήρυξη της ΑΟΖ της στη Μεσόγειο και απόκτηση ναυτικής βάσης στην Κύπρο. Στην ίδια συζήτηση «μπλέκονται» ακόμα και επενδυτικές παροτρύνσεις για τη δημιουργία ναυπηγείων στην περιοχή Ισκεντερούν (που βρίσκεται απέναντι από την Κύπρο και η οποία μάλιστα περιλαμβάνεται σε σχέδια διάνοιξης νέων ενεργειακών διαδρόμων, μαζί με την Κύπρο και το Σουέζ), αλλά και πιο καθαρά γεωπολιτικές συστάσεις, όπως η συνεργασία με τη Συρία, αλλά και με Ρωσία, Κίνα εναντίον της πολιτικής των ΗΠΑ και της ΕΕ στην περιοχή.

Μάλιστα, διαστάσεις φαίνεται να παίρνει η συζήτηση ειδικά για την ανακήρυξη τουρκικής ΑΟΖ, μαζί με μια πιο «προσεκτική» επαναξιολόγηση των συμμαχιών της Άγκυρας στην περιοχή. Μεσοβδόμαδα η «Χουριέτ» παρέθετε αποσπάσματα παρέμβασης του υποναύαρχου Τσιχάτ Γιαϊτσί, που υποστήριζε ότι η γεωγραφική θέση της Τουρκίας «της δίνει το δικαίωμα να χαράξει διαγώνιες γραμμές για να καθορίσει τις θαλάσσιες ζώνες της και να υπογράψει συμφωνίες οριοθέτησης (ΑΟΖ) με Λιβύη, Ισραήλ και Λίβανο». Επανέρχονται δηλαδή συστηματικά οι τουρκικοί σχεδιασμοί που εξαφανίζουν την ελληνική υφαλοκρηπίδα στο Καστελόριζο, ενώ δεν περνούν απαρατήρητες οι συχνές – πυκνές εκτιμήσεις για την ανάγκη η Άγκυρα να μελετήσει πάλι τα περιθώρια αναθέρμανσης των σχέσεών της ειδικά με το Τελ Αβίβ (μεταξύ άλλων ο Γιαϊτσί αναφέρθηκε και στα οφέλη που η ανακήρυξη τουρκικής ΑΟΖ θα είχε για το Ισραήλ, «στενεύοντας την ΑΟΖ της «ελληνικής Κύπρου»».

Οι ΗΠΑ δεν χάνουν χρόνο

Φυσικά, οι σχεδιασμοί και οι προκλήσεις της Τουρκίας εκδηλώνονται με φόντο τους ευρύτερους ενδοϊμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς στη γειτονιά μας, που οι ΗΠΑ ξεκαθαρίζουν ότι έχει κρίσιμη σημασία για την «αντιμετώπιση» της Ρωσίας και όχι μόνο.

Μέσα σε αυτές τις συνθήκες, η Ουάσιγκτον επιταχύνει «πρακτικά βήματα» για την αναβάθμιση της συνεργασίας της με Ελλάδα και Κύπρο, αναγνωρίζοντάς τες (μαζί με το Ισραήλ) ως πολύ σημαντικούς συμμάχους των ΗΠΑ στην περιοχή, αλλά και αναγνωρίζοντας σταθερά τη σημασία η Τουρκία να παραμείνει στο «δυτικό στρατόπεδο».

Χαρακτηριστική ήταν η τοποθέτηση της αξιωματούχου του Στέιτ Ντιπάρτμεντ για την Ελλάδα, την Κύπρο και την Τουρκία, Γιούρι Κιμ, που μίλησε στο 35o Συνέδριο της Παγκόσμιας Συντονιστικής Επιτροπής Κυπριακού Αγώνα (ΠΣΕΚΑ). Εξηγώντας την κατεύθυνση ενίσχυσης της «στρατηγικής συνεργασίας» με Ελλάδα και Κύπρο που επιδιώκουν οι ΗΠΑ, ξεχώρισε την ανάγκη οι τρεις πλευρές να εργαστούν για την υλοποίηση όλων των «πρακτικών πτυχών» της συνεργασίας τους, μνημονεύοντας συγκεκριμένα τον «Στρατηγικό Διάλογο» Ελλάδας – ΗΠΑ και τη «Δήλωση Προθέσεων» που οι ΗΠΑ υπέγραψαν με την Κύπρο, χαράσσοντας τους επόμενους σταθμούς στην περαιτέρω σύσφιξη της ενεργειακής και στρατιωτικής συνεργασίας των Αμερικανών με τις δύο χώρες. Μάλιστα, «ζεσταίνοντας την πλάτη» των Τούρκων σε μια περίοδο που εντείνουν τις προκλήσεις στην περιοχή, η Κιμ σημείωσε ότι η Ουάσιγκτον έχει δύο βασικούς ΝΑΤΟικούς συμμάχους στην Ανατολική Μεσόγειο και φυσικά επενδύει και σε κάθε αποκλιμάκωση της (μεταξύ τους) έντασης. «Ευελπιστούμε θερμά και κάνουμε ό,τι μπορούμε για να εξασφαλίσουμε πως οι ΝΑΤΟικοί μας σύμμαχοι δεν θα έρθουν σε σύγκρουση. Αυτό δεν ωφελεί κανέναν… Είναι αναγκαίο να χρησιμοποιήσουμε ιδιαίτερα μέτρα για να αποφύγουμε μια τέτοιου είδους σύγκρουση».

Την Πέμπτη, ήταν η σειρά της πρέσβειρας των ΗΠΑ στη Λευκωσία, Τζούντιθ Γκάρμπερ, να κάνει αντίστοιχες επισημάνσεις και όσον αφορά την Κύπρο. Έτσι, επανέλαβε μεν τα περί …αναγνώρισης του δικαιώματος της Κύπρου να αναπτύξει τους πόρους στην ΑΟΖ της, αλλά και επισήμανε με έμφαση ότι οι πόροι «θα πρέπει να μοιραστούν ακριβοδίκαια μεταξύ των δύο κοινοτήτων του νησιού», στο πλαίσιο «μιας συνολικής διευθέτησης του Κυπριακού», μην παραλείποντας να θυμίσει πάλι την αξία που έχουν οι υδρογονάνθρακες της Κύπρου και της περιοχής όλης για τη διαφοροποίηση του ενεργειακού εφοδιασμού της Ευρώπης (βλ. απεξάρτηση από ρωσικό αέριο).

Αλλωστε, όλα τα παραπάνω συζητήθηκαν και στις νέες επαφές που είχε στη Λευκωσία ο βοηθός υφυπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Μάθιου Πάλμερ, που συζήτησε και τις «διάφορες πτυχές για την επανέναρξη των διαπραγματεύσεων» στο Κυπριακό, όπως και την άρση του εμπάργκο όπλων στην Κύπρο και τη στρατιωτική συνεργασία.

Η σχέση όμως παραμένει «στρατηγική»

Στο ίδιο πλαίσιο ξετυλίγονται πολλά παράλληλα παζάρια ΗΠΑ – Τουρκίας, με δεδομένο και το ότι η δεύτερη έχει ρόλο σε πολλά ανοιχτά «μέτωπα».

Σχεδόν καθημερινά επανέρχονται προειδοποιήσεις Αμερικανών αξιωματούχων για τον κίνδυνο να πληγούν ανεπανόρθωτα οι σχέσεις Ουάσιγκτον – Άγκυρας, εξαιτίας και της συμφωνίας αγοράς των ρωσικών «S-400».

Ενδεικτική είναι η τοποθέτηση του βοηθού υφυπουργού Αμυνας των ΗΠΑ, Αντριου Γουίντερνιτζ, σε εκδήλωση του Foreign Policy, που περιέγραψε ως «απαράδεκτους» τους κινδύνους που προκαλεί για ΗΠΑ – ΝΑΤΟ η τουρκική αγορά των «S-400». Την ίδια στιγμή, ωστόσο, πρόσθεσε ότι η Ουάσιγκτον «προσβλέπει σε μία μακρόχρονη διμερή σχέση με την Τουρκία… Η σχέση μας έχει πολλά επίπεδα και αυτή η στρατηγική εταιρική σχέση που έχουμε θα διατηρηθεί και ελπίζουμε ότι θα μπορέσουμε να συζητήσουμε και αυτό το θέμα μαζί τους (σ.σ. για τους «S400″)».

Α. Μ.

Στον αποχαρακτηρισμένο χάρτη με έντονο κίτρινο και πράσινο χρώμα διακρίνονται οι δύο προτεινόμενοι αγωγοί που μεταφέρουν το αέριο της Ανατολικής Μεσογείου μέσω Τουρκίας
Χάρτες και επιδιώξεις στον ανταγωνισμό με τη Ρωσία

Ενδεικτικό των διαστάσεων που αποκτούν τα αντιλαϊκά παζάρια στην περιοχή μας, με την πρωτοπόρα συμβολή των ΗΠΑ – που προκλητικά ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ, ΚΙΝΑΛ κ.λπ. επιμένουν να προβάλλουν ως πολύτιμο σύμμαχο της χώρας – είναι δημοσίευμα της αμερικανικής ιστοσελίδας McClatchy, με τίτλο «Η ομάδα του Τραμπ υιοθετεί ένα σχέδιο αγωγών για να αποκλείσει τα ρωσικά καύσιμα από την Ευρώπη».

Σε αυτό γίνεται εκτενής αναφορά στις πολύτιμες υπηρεσίες που είχε προσφέρει ο Εϊμος Χόκσταϊν, ειδικός απεσταλμένος και συντονιστής για τις Διεθνείς Ενεργειακές Σχέσεις του αμερικανικού ΥΠΕΞ επί προεδρίας Ομπάμα και παρατίθεται μάλιστα χάρτης με σχέδια που η Ουάσιγκτον είχε ρίξει στο τραπέζι, κατά τις απανωτές περαντζάδες του Χόκσταϊν στην περιοχή.

Το θέμα εικονογραφεί ένας τέτοιος χάρτης (που θεωρείται αποχαρακτηρισμένο έγγραφο του Στέιτ Ντιπάρτμεντ) όπου διακρίνονται αγωγοί που μεταφέρουν το αέριο της Νοτιοανατολικής Μεσογείου μέσω Τουρκίας. Μάλιστα ο ένας (προτεινόμενος) αγωγός συνδέει το κυπριακό κοίτασμα αερίου «Αφροδίτη» και την Κύπρο με τη νότια Τουρκία, ενώ προτείνεται και άλλος αγωγός που καταλήγει στο Ισκεντερούν της Τουρκίας, με αφετηρία ισραηλινά και άλλα κοιτάσματα. Επίσης, είναι ενδεικτικό ότι ο χάρτης περιλαμβάνει την τουρκική εκδοχή υφαλοκρηπίδας, όπως και η ΑΟΖ που αποδίδεται στα Κατεχόμενα (από την Άγκυρα).

Τα παραπάνω επιβεβαιώνουν ότι η Τουρκία κάθε άλλο παρά «απομονωμένη» είναι όπως διατείνεται συχνά η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και ότι ΗΠΑ – ΝΑΤΟ με τη στάση τους σιγοντάρουν την τουρκική προκλητικότητα και την αμφισβήτηση των ελληνικών και κυπριακών κυριαρχικών δικαιωμάτων.

Από τη συνάντηση με τον αναπληρωτή υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ, Τζ. Σάλιβαν

 

 

 

 

 

 

 

ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΑΜΥΝΑΣ ΣΤΙΣ ΗΠΑ

Ούτε λεπτό χαμένο στην επικίνδυνη εμπλοκή

Ολοκληρώθηκε την Παρασκευή η τριήμερη επίσκεψη του υπουργού Άμυνας, Ευ. Αποστολάκη, στην Ουάσιγκτον.

Στις επαφές του με τον αν. υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ, Τζ. Σάλιβαν, τον εκτελούντα χρέη υπουργού Άμυνας, Π. Σάναχαν, γερουσιαστές, άλλους παράγοντες, και θυμίζοντας εκ μέρους της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ όλα όσα έκαναν 4 χρόνια τώρα για την προώθηση των ευρωατλαντικών σχεδιασμών σε Ελλάδα, Βαλκάνια και Ανατ. Μεσόγειο, ο υπουργός παρουσίασε επί της ουσίας και την «ατζέντα» της επόμενης μέρας σε ό,τι αφορά την επικίνδυνη εμπλοκή στα σχέδια ΗΠΑ – ΝΑΤΟ.

Στις τοποθετήσεις του άλλωστε έδωσε τις «γενικές κατευθυντήριες γραμμές» και τις «εκκρεμότητες» που θα αναλάβει η επόμενη κυβέρνηση και σε αυτό το πεδίο, διαμηνύοντας παράλληλα και την αποφασιστικότητα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ να εκμεταλλευτεί μέχρι και την τελευταία μέρα διακυβέρνησής της για την παραπέρα «ευόδωση» αυτών των επικίνδυνων για τους λαούς της περιοχής σχεδιασμών.

Όλα αυτά σε στρατηγική σύμπλευση με τη ΝΔ και σε ανταγωνισμό μαζί της για το ποιος μπορεί να πάει παραπέρα αυτά τα σχέδια, με βάση την επιδίωξη της αστικής τάξης για τη «γεωστρατηγική αναβάθμισή» της.

Διόλου τυχαία, ενώ ο Αποστολάκης έδινε αυτές τις διαβεβαιώσεις στις ΗΠΑ, ο Κυρ. Μητσοτάκης συναντούσε στην Αθήνα τον Αμερικανό πρέσβη, Τζ. Πάιατ, επαναλαμβάνοντας τη στήριξή του στην περαιτέρω ενδυνάμωση του περιλάλητου «Στρατηγικού Διαλόγου» μεταξύ των δύο χωρών, διαβεβαιώνοντας δηλαδή ότι είναι έτοιμος να παραλάβει την αντιλαϊκή σκυτάλη και σε ό,τι αφορά το σκέλος της εμπλοκής στα ιμπεριαλιστικά σχέδια.

Έχει «δυναμική» η παραπέρα εμπλοκή

Σε κάθε περίπτωση, ο Αποστολάκης επαναλαμβάνοντας στις επί τριήμερο τοποθετήσεις του στις ΗΠΑ ένα σταθερό μοτίβο επιχειρηματολογίας, τόνισε μεταξύ άλλων στα κυβερνητικά και άλλα στελέχη που συνάντησε εκεί πως «η στρατηγική συνεργασία με τις ΗΠΑ αποτελεί προτεραιότητα για εμάς, στον τομέα της Άμυνας», τονίζοντας ότι «το άριστο επίπεδο αμυντικής συνεργασίας Ελλάδας – ΗΠΑ (…) προκύπτει από το πλήθος των κοινών δραστηριοτήτων που πραγματοποιήθηκαν στο πρόσφατο παρελθόν αλλά και από τον Στρατηγικό Διάλογο των δύο χωρών που έλαβε χώρα για πρώτη φορά τον Δεκέμβριο του 2018».

Ειδικά σε ό,τι αφορά τον «Στρατηγικό Διάλογο», επιβεβαιώνοντας ότι αποτελεί «ορόσημο» για την παραπέρα εμπλοκή της Ελλάδας στον σχεδιασμό των ΗΠΑ στην περιοχή και κάνοντας σαφές ότι στο πλαίσιό του ήδη έχουν δρομολογηθεί τα «επόμενα βήματα» που θα κληθεί να υλοποιήσει η επόμενη κυβέρνηση, σημείωσε ότι με αυτόν «είχαμε την ευκαιρία να προωθήσουμε περαιτέρω τη στρατηγική μας συμμαχία» και ότι «βιώνουμε μια εξαιρετική αμυντική συνεργασία με στρατηγικό αποτύπωμα, η οποία μάλιστα δεν έχει ακόμα επιτύχει την πλήρη της δυναμική».

«Τιμούμε τις δεσμεύσεις μας στη Συμμαχία»

Σε αυτό το πλαίσιο διαβεβαίωσε ότι «οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις (ΕΕΔ), βάσει της παράδοσης αλλά και της κατεύθυνσής τους, θεωρούν τη δέσμευση στην περιφερειακή αλλά και διεθνή ασφάλεια ως μια εκ των υψηλότερων προτεραιοτήτων τους και, κατά συνέπεια, συμμετέχουν σε όλες τις σχετικές προσπάθειες και πρωτοβουλίες. Διατηρώντας σταθερά τα ιδανικά και τη στάση μας, τιμούμε τις δεσμεύσεις που έχουμε αναλάβει στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ, της ΕΕ και των Ηνωμένων Εθνών. Ομοίως, τιμούμε τη «δέσμευση κατανομής των υποχρεώσεων» στη Συμμαχία, παραμένοντας μία από τις λίγες χώρες – μέλη του ΝΑΤΟ που τηρούν με συνέπεια τις αμυντικές τους δαπάνες σε ποσοστό πλέον του 2% του ΑΕΠ τους».

«Οι ΕΕΔ συμμετέχουν σταθερά σε πλήθος ΝΑΤΟικών επιχειρήσεων, αποστολών και μόνιμων δυνάμεων», συμπλήρωσε, συνεχίζοντας να απαριθμεί τη συνεισφορά της χώρας στο ΝΑΤΟ, όπως «απογειώθηκε» επί ΣΥΡΙΖΑ. «Επίσης, οι ΕΕΔ συνεισέφεραν ουσιαστικά στην εκπαίδευση των συμμάχων και εταίρων, καθώς και στις προσπάθειες δημιουργίας δυνατοτήτων σε περιφερειακό επίπεδο, προσφέροντας τις υπηρεσίες του Κέντρου Εκπαίδευσης Ναυτικής Αποτροπής (σ.σ. στη Σούδα), καθώς και του Πολυεθνικού Κέντρου Εκπαίδευσης Επιχειρήσεων Υποστήριξης της Ειρήνης (σ.σ. στο Κιλκίς)».

Ενώ ξεχωριστή αναφορά επιφύλαξε, όπως αναμενόταν, και στη βάση της Σούδας, μιλώντας για «τη σημαντική υποστήριξη που παρέχουμε στις τρέχουσες αποστολές και δραστηριότητες του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, με τη συνεισφορά εθνικών μέσων και υποδομών στον όρμο της Σούδας στην Κρήτη. Μια προκεχωρημένη βάση ανασύνταξης, ανεφοδιασμού, επισκευής και εκπαίδευσης, με ποικιλία εγκαταστάσεων και ευκολιών, που αποτελεί ολοκληρωμένη λύση και συνιστά βασικό παράγοντα και πολλαπλασιαστή ισχύος».

Μια βάση προετοιμασίας των αμερικανικών πλοίων του θανάτου, όπως συνεχίστηκε και επί ΣΥΡΙΖΑ, με τις κυβερνήσεις των δύο χωρών, μάλιστα, να βρίσκονται σε προχωρημένες συζητήσεις για την παραπέρα «αξιοποίησή» της, με τον πρέσβη Πάιατ να μιλά επανειλημμένα για την «ανάγκη επικαιροποίησης» της στρατιωτικής συμφωνίας Ελλάδας – ΗΠΑ, που αρχικά υπογράφτηκε το 1990, ώστε η παραχώρηση αυτής της κρίσιμης υποδομής στον αμερικανικό 6ο Στόλο να επιμηκυνθεί σε βάθος χρόνου, αλλά και να συμπεριλάβει περισσότερα «αντικείμενα».

Με «κεντρικό ρόλο» στα αμερικανοΝΑΤΟικά σχέδια

Θεωρώντας, εξάλλου, την Ανατ. Μεσόγειο «μια περιοχή μεγάλης στρατηγικής σημασίας, η οποία χαρακτηρίζεται από μεγάλο εύρος προκλήσεων και κινδύνων», όπου ιδίως «η ενεργειακή ασφάλεια αποτελεί έναν απαιτητικό τομέα για την ευρύτερη περιοχή», επέμεινε ότι «απαιτείται συντονισμένη συνεργασία από τους περιφερειακούς και διεθνείς συμμάχους».

Στο πλαίσιο αυτό τόνισε «τις πρωτοβουλίες αμυντικής διπλωματίας που αναλαμβάνει η Ελλάδα για την ανάπτυξη ευρέος πλέγματος διεθνών αμυντικών συνεργασιών με χώρες της Μέσης Ανατολής, των Βαλκανίων και της Βορείου Αφρικής». Περιγράφοντας δε το ρόλο «μεντεσέ» στα αμερικανοΝΑΤΟικά σχέδια στην περιοχή, υπογράμμισε τον «κεντρικό ρόλο» των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων «στην προαγωγή συνεργασιών» που ενεργούν «ως συνδετικός κρίκος μεταξύ των χωρών της Ανατολικής Μεσογείου και του Κόλπου, όπως είναι η Κύπρος, το Μαρόκο, η Βουλγαρία, η Ρουμανία, η Σερβία, το Ισραήλ, η Αίγυπτος, η Ιορδανία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα», κάνοντας ειδική αναφορά στα πολυμερή αμυντικά σχήματα μεταξύ Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ, Ελλάδας – Κύπρου – Αιγύπτου και Ελλάδας – Βουλγαρίας – Ρουμανίας – Σερβίας και στη φιλοξενία πολυεθνικών ασκήσεων, «όπου οι σύμμαχοι και εταίροι μας στο ΝΑΤΟ εκπαιδεύονται από κοινού», ξεχωρίζοντας την αεροπορική άσκηση «ΗΝΙΟΧΟΣ», με τη συμμετοχή των ΗΠΑ, της Βρετανίας, των ΗΑΕ, του Ισραήλ, της Ιταλίας, της Αιγύπτου και της Κύπρου.

Σε ό,τι αφορά εξάλλου τα επόμενα βήματα στα Βαλκάνια, με εργαλείο τη ΝΑΤΟικής κοπής συμφωνία των Πρεσπών, την οποία χαρακτήρισε «ορόσημο» για τη «σταθερότητα» στην εν λόγω ζώνη, ο υπουργός Άμυνας τόνισε ότι «η Ελλάδα πάντοτε υποστήριζε την ενσωμάτωση των χωρών των Δυτικών Βαλκανίων στους ευρωατλαντικούς οργανισμούς» και «υποστηρίζει επίσης το μετασχηματισμό των Ενόπλων Δυνάμεων της Βορείου Μακεδονίας, ώστε να γίνουν αξιόπιστος εταίρος και φερέγγυος γείτονας».

Διόλου τυχαία, ο Αμερικανός πρόξενος στη Θεσσαλονίκη και δεξί χέρι του Πάιατ, Γκ. Φλέγκερ, έλεγε σε συνέντευξή του την Πέμπτη ότι «η συμφωνία των Πρεσπών έχει ανοίξει τα μάτια στο κατεστημένο της αμερικανικής διπλωματίας για το πόσο στρατηγικός, ικανός και σταθερός σύμμαχος είναι η Ελλάδα σε αυτήν την περιοχή»…

«Προσήλωση» στο ιμπεριαλιστικό παζάρι με την Τουρκία που απαιτούν οι ΗΠΑ

Πάνω πάνω στην «ατζέντα» της επίσκεψης βρέθηκαν, όπως ήταν αναμενόμενο, η κατάσταση στην Ανατολική Μεσόγειο και ο ρόλος της Ελλάδας στο ιμπεριαλιστικό παζάρι που βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη πάνω στις διεκδικήσεις που σταθερά προβάλλει η Τουρκία σε Αιγαίο και Ανατ. Μεσόγειο, με στόχο να δρομολογηθούν διευθετήσεις που θα διευκολύνουν τους σχεδιασμούς των μονοπωλίων, και βέβαια για να διατηρήσουν οι ΗΠΑ την Τουρκία στο ΝΑΤΟικό στρατόπεδο.

Σε ένα τέτοιο πλαίσιο, η επίσκεψη του υπουργού Άμυνας στις ΗΠΑ επιβεβαίωσε ότι τα περιβόητα ΜΟΕ (Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης) αποτελούν στην ουσία όχημα για τις συνολικές αυτές «διευθετήσεις» και γι’ αυτό γίνονται με την «υψηλή εποπτεία» και την «παρότρυνση» των ΗΠΑ.

Τη μέρα εξάλλου που ο υπουργός ξεκινούσε την επίσκεψή του, η υπεύθυνη αξιωματούχος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ για την Ελλάδα, την Κύπρο και την Τουρκία, Γιούρι Κιμ, έσπευδε να τον «καλωσορίσει» λέγοντας πως η Ουάσιγκτον βλέπει ότι έχει δύο βασικούς ΝΑΤΟικούς συμμάχους στην Ανατ. Μεσόγειο και γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο θα προσπαθήσει να διαδραματίσει έναν εποικοδομητικό διαμεσολαβητικό ρόλο που ενθαρρύνει την επικοινωνία αλλά και την προσπάθεια για την οικοδόμηση μέτρων εμπιστοσύνης μεταξύ των δύο χωρών.

«Γι’ αυτό και έχουμε υποστηρίξει τόσο πολύ τα βήματα που έχουν κάνει οι ελληνικές κυβερνήσεις, κάποιες σε μεγαλύτερο βαθμό από άλλες, για προσέγγιση με την Αγκυρα», σημείωσε και πρόσθεσε: «Αυτή την εβδομάδα έρχεται στην Ουάσιγκτον ο Έλληνας υπουργός Άμυνας, κ. Αποστολάκης, ο οποίος έχει παίξει κεντρικό ρόλο σε αυτές τις προσπάθειες και ελπίζουμε να συνεχίσει έτσι. Γνωρίζω ότι υπάρχει έδαφος για πολύ σκεπτικισμό και κυνισμό όσον αφορά τα Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης. Ποιος θα μπορούσε άλλωστε να κατηγορήσει αυτούς που είναι σκεπτικοί; Θεωρώ όμως ότι πρέπει να συνεχίσουμε να προσπαθούμε. Οι ΗΠΑ θα συνεχίσουν να πιέζουν και τις δύο πλευρές».

Σε ένα τέτοιο φόντο ο Αποστολάκης στις τοποθετήσεις του εμφανίστηκε, μεν, προβληματισμένος από τον «αποσταθεροποιητικό ρόλο και την προβληματική στάση» της Τουρκίας, επανέλαβε, ωστόσο, την προσήλωση της κυβέρνησης στην «προαγωγή των υφιστάμενων Μέτρων Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης».

Ενδεικτική άλλωστε των έντονων διεργασιών ήταν και η παραίτηση μέσα στη βδομάδα του επικεφαλής της ελληνικής αντιπροσωπείας, που υποδέχτηκε στην Αθήνα την αντίστοιχη τουρκική για την επανέναρξη των συνομιλιών για τα Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης, κατόπιν της διαφωνίας με τον Ευ. Αποστολάκη για το αν θα πρέπει οι συνομιλίες να «παγώσουν» προσωρινά, μέχρις ότου αναλάβει η επόμενη κυβέρνηση.

Ο ίδιος ο Αποστολάκης, ερωτηθείς σχετικά στις ΗΠΑ, δίνοντας μια εξήγηση γιατί η παρούσα κυβέρνηση συνεχίζει τα ΜΟΕ ενώ πάμε για εκλογές, επικαλέστηκε τον κίνδυνο «έντασης» ή «ατυχήματος», διερωτώμενος αν «εγγυάται κανείς ότι στο διάστημα μέχρι να πάμε σε εκλογές δεν θα έχουμε κάποιο θέμα που θα πρέπει να διαχειριστούμε» και αποδίδοντας τη συνέχισή τους στην ανάγκη να υπάρχει ένα «κανάλι επικοινωνίας» που να «λειτουργεί σαν δικλίδα ασφαλείας».

Προσπερνώντας δηλαδή το γεγονός ότι, στην πράξη, ο διάλογος αυτός δεν έχει μειώσει την ένταση στο Αιγαίο και την Ανατ. Μεσόγειο, αφού και στο παρελθόν τα ΜΟΕ δεν απέτρεψαν, αντίθετα υπέθαλψαν θερμά επεισόδια στο Αιγαίο, που αναβάθμισαν τον «διαιτητικό» ρόλο των ΗΠΑ – ΝΑΤΟ, σε βάρος των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων.

Θ.

  • Από τον «Ριζοσπάστη» του Σαββατο-Κύριακου 8-9/6/2019