12ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΚΝΕ: Η παρέμβαση της ΚΝΕ στο μέτωπο του Αθλητισμού

Στις θέσεις του ΚΣ για το 12ο Συνέδριο της Οργάνωσής μας αναδεικνύεται η ανάγκη η δράση και η διεκδίκηση στο μέτωπο της Φυσικής Αγωγής και του Αθλητισμού να αποτελούν συστατικό στοιχείο της δουλειάς των οργάνων και των ΟΒ.

Στα τέσσερα χρόνια από το προηγούμενο Συνέδριο έχουμε αποκτήσει πλούσια εμπειρία από την παρέμβασή μας. Χιλιάδες μαθητές κάθε χρόνο παίρνουν μέρος στις αθλητικές δραστηριότητες των Μαθητικών Φεστιβάλ. Τα Αθλητικά Camp έχουν κατοχυρωθεί ως κομμάτι των Φεστιβάλ, μας φέρνουν σε επαφή με αρκετούς νέους με τους οποίους μπορεί να μην έχουμε προς το παρόν άλλο δίαυλο επικοινωνίας. Πολύς κόσμος περιμένει αυτές τις δραστηριότητες, συμμετέχει, βάζει πλάτη ώστε να υλοποιηθούν. Έχουμε χτίσει με τον καιρό επαφή με διάφορες ομοσπονδίες και καταξιωμένους αθλητές, που εκτιμούν τις θέσεις μας και τη δράση μας και συμβάλλουν σ’ αυτή. Ιδιαίτερα φέτος, στα 100 χρόνια του Kόμματος και στα 50 χρόνια της ΚΝΕ, φωτίσαμε και ιστορικά τη δράση του Κόμματος και της Νεολαίας του στο μέτωπο του Αθλητισμού, που ήταν αδιάκοπη από την πρώτη στιγμή της ίδρυσής του.

Η παραπάνω δράση, αν και σημαντική, δεν φτάνει. Τα καθοδηγητικά όργανα και οι ΟΒ πρέπει να δουλέψουν πιο αποφασιστικά στο χώρο ευθύνης τους, στο σχολείο, στη σχολή, στη γειτονιά, στο σωματείο, χωρίς υποτίμηση για τις δυνατότητες που έχει η παρέμβασή μας.

Ο Αθλητισμός δεν είναι πολυτέλεια για λίγους αλλά δικαίωμα για όλους

Η ικανοποίηση αυτής της ανάγκης δεν είναι ατομική υπόθεση. Η πρόσβαση των νέων στην άθληση είναι θέμα όχι ατομικών «ευκαιριών», αλλά κυρίως κοινωνικών προϋποθέσεων.

Η σημερινή αξιοποίηση των σύγχρονων μέσων, η τεχνολογική ανάπτυξη και ο πλούτος που παράγουν οι εργαζόμενοι, δίνουν τη δυνατότητα να αυξηθεί ο ελεύθερος – μη εργάσιμος χρόνος και να ικανοποιηθεί αυτή η ανάγκη, με χρηματοδότηση, υποδομές, εργατικό και επιστημονικό δυναμικό, ξεκινώντας από την Εκπαίδευση.

Βασική προϋπόθεση είναι μία: Όλος αυτός ο πλούτος που παράγει ο εργαζόμενος να επιστρέφει σ’ αυτόν, σχεδιασμένα, οργανωμένα, με δωρεάν παροχές, με σύγχρονα μέσα στο σχολείο και στη γειτονιά, και όχι να τον καρπώνονται οι λίγοι, οι μεγάλοι όμιλοι και οι δραστηριότητές τους.

Αυτό μπορεί να γίνει σήμερα. Απαιτείται κεντρικός σχεδιασμός, σχέδιο σε πανελλαδική κλίμακα, με κατανομή προσωπικού και υποδομών, με ανάπτυξη όλων των μορφών σωματικής δραστηριότητας στο σχολείο, στο δήμο, στη γειτονιά.

Όσο η Φυσική Αγωγή και ο Αθλητισμός βρίσκονται στα χέρια της επιχειρηματικής δράσης, αποτελούν πεδία κερδοφορίας της, τόσο θα μειώνεται η πρόσβαση του λαού και της νεολαίας, με ό,τι συνέπειες θα έχει αυτό για τις επόμενες γενιές, για την υγεία και την ανάπτυξή τους.

Για να αλλάξει αυτό, χρειάζεται σύγκρουση, ρήξη με το σύστημα της εμπορευματοποίησης εντός και εκτός έδρας, ρήξη με τις δυνάμεις που το υπηρετούν – την ΕΕ, τις κυβερνήσεις και τα κόμματά τους.

Έτσι μόνο θα ανοίξει ο δρόμος για την ικανοποίηση του δικαιώματος για Φυσική Αγωγή και Αθλητισμό για όλο το λαό και ιδιαίτερα για τη νεολαία.

Το σύνθημα «Ο Αθλητισμός δεν είναι πολυτέλεια για λίγους αλλά δικαίωμα για όλους» συμπυκνώνει μέσα σε μια φράση την αντίληψή μας, την πρόταση του ΚΚΕ για τη Φυσική Αγωγή και τον Αθλητισμό, αλλά και την αντιπαράθεση με το σημερινό σύστημα.

Όταν λέμε ότι δεν είναι πολυτέλεια για λίγους, αναφερόμαστε τόσο στον εμπορευματοποιημένο αθλητισμό και τη βιομηχανία θεάματος, που θέλει τον νέο και την νέα όχι πρωταγωνιστές στο γήπεδο αλλά θεατές και καταναλωτές στην εξέδρα, όσο και στη δυσκολία πρόσβασης σε υποδομές που έχει σήμερα ο νέος άνθρωπος, αφού το πόσο και το πού θα γυμναστεί το καθορίζει η τσέπη του.

Είναι ένα σύνθημα το οποίο φανερώνει τον ταξικό χαρακτήρα της Φυσικής Αγωγής και του Αθλητισμού, που η κυρίαρχη τάξη κάνει προσπάθεια να κρύψει, προβάλλοντας ορισμένες λειτουργίες όπως τη θεαματική. Η αθλητική δραστηριότητα και οι αντίστοιχες υποδομές σε μεγάλο βαθμό «περνάνε» από την Τοπική και Περιφερειακή Διοίκηση, με την υποβάθμιση να βαράει «κόκκινο» (χωρίς τον απαραίτητο αριθμό επιστημονικού προσωπικού, με περιορισμένο αριθμό μηχανημάτων κ.λπ.). Αυτοί είναι και οι λόγοι που η πλειοψηφία των νέων αναγκαστικά οδηγούνται σε ιδιωτικά γυμναστήρια, βάζοντας βαθιά το χέρι στην τσέπη και με μια σειρά άλλους κινδύνους να παραμονεύουν για την ασφαλή τους άσκηση.

Στοιχείο της παρέμβασης του αντιπάλου είναι και η προσπάθεια να αξιοποιηθούν ιδεολογήματα όπως το «Ο αθλητισμός ενώνει» ή το «No politica», που εμφανίζεται συχνά πυκνά στις κερκίδες των ευρωπαϊκών γηπέδων, προσδίδοντας στον αθλητισμό την ιδιότητα να υπερνικά τις ταξικές διαφορές, να απαλείφει τις αντιθέσεις και να εξαφανίζει τα όρια ανάμεσα στις τάξεις, ανάμεσα στον πρόεδρο μεγαλοεπιχειρηματία της ομάδας και τον άνεργο ή εργαζόμενο φίλαθλο. Ενώ είναι διαρκής η προσπάθεια επιχειρηματιών, προέδρων ΠΑΕ – ΚΑΕ να έχουν ιδιωτικούς «στρατούς» που υπερασπίζονται τα αντίστοιχα επιχειρηματικά συμφέροντα, εκμεταλλευόμενοι την αγάπη πολλών νέων για μία ομάδα, έναν σύλλογο κ.λπ.

Η πολιτική κυβερνήσεων – ΕΕ για τον Αθλητισμό

Ήδη από τα πρώτα χρόνια ύπαρξής της, η Ευρωπαϊκή Ένωση ενέταξε τον Αθλητισμό στη «βιομηχανία του θεάματος και του ελεύθερου χρόνου». Η λέξη «βιομηχανία» από μόνη της δίνει το στίγμα των βλέψεών της. Στόχος ήταν η ακόμα μεγαλύτερη εμπορευματοποίηση του Αθλητισμού. Το πρόσφατο νομοσχέδιο που έφερε για διαβούλευση η κυβέρνηση εξυπηρετεί μέχρι τελευταίας λέξης αυτόν το σκοπό. Έρχεται να θέσει τους κανόνες μέσα στους οποίους θα εξελιχθεί η επιχειρηματική δράση στο χώρο του εμπορευματοποιημένου ή λεγόμενου «επαγγελματικού αθλητισμού».

Με βάση το νέο αθλητικό νομοσχέδιο, κάθε νέος και νέα, και όχι μόνο οι σπουδαστές αντίστοιχων σχολών, ας αναρωτηθεί:

Τι επιπτώσεις θα έχει στην υγεία των αθλούμενων ο υποβιβασμός της Φυσικής Αγωγής από επιστήμη σε «δεξιότητα» – προσόν που θα αποκτιέται μέσα από προγράμματα «Διά Βίου Μάθησης», σεμινάρια και άλλες μορφές «άτυπης» μάθησης;

Γιατί η κυβέρνηση επιλέγει, σε μια χώρα όπου η υποκινητικότητα μαστίζει τους νέους, αντί να αυξήσει τις ώρες Γυμναστικής στο σχολείο να τις μειώνει; Γιατί αντικαθιστά τους γυμναστές με δασκάλους στα δημοτικά σχολεία και παράλληλα έχει στα αζήτητα το επιστημονικό δυναμικό που αντικειμενικά μπορεί να αξιοποιηθεί; Τα μέλη και οι φίλοι της ΚΝΕ στις ΣΕΦΑΑ πρωτοστατούν στις κινητοποιήσεις που γίνονται το τελευταίο διάστημα, στην οργάνωση της πάλης και στην αντιπαράθεση για την απόσυρση του νέου αθλητικού νομοσχεδίου που φέρνει η κυβέρνηση.

Η κυβέρνηση με το νομοσχέδιο απαλλάσσει τις εταιρείες γυμναστηρίων και χώρων άθλησης από την υποχρέωση να προσλαμβάνουν επιστήμονες γυμναστές, με συγκροτημένα επαγγελματικά δικαιώματα, αφού επιτρέπει τη λειτουργία τους με προσωπικό που δεν έχει πανεπιστημιακή εκπαίδευση, και για την ασφάλεια των καθουμένων προβλέπει την ύπαρξη ενός και μόνο φαρμακείου!

Εκατοντάδες είναι τα σωματεία της γειτονιάς που δεν θα μπορούν να αντεπεξέλθουν στο νέο ασφυκτικό πλαίσιο των αλλεπάλληλων πιστοποιήσεων και θα αναγκαστούν να βάλουν λουκέτο. Οσα επιβιώσουν θα δεθούν πιο σφιχτά στο άρμα της ανταποδοτικότητας, με συνέπεια οι αθλούμενοι να βάζουν πιο βαθιά το χέρι στην τσέπη.

Ακόμη πιο δύσκολη θα είναι η πρόσβαση του λαού στις δημόσιες αθλητικές εγκαταστάσεις, οι οποίες ούτως ή άλλως είναι λιγοστές και απαρχαιωμένες. Προσαρμόζεται πλήρως η συντήρηση και λειτουργία τους στα επιχειρηματικά σχέδια και τις ανάγκες του κεφαλαίου. Οι ΠΑΕ – ΚΑΕ θα έχουν τη δυνατότητα να κάνουν παρεμβάσεις που εξυπηρετούν τη δική τους επιχειρηματική δράση, καθιερώνοντας την ανταποδοτική λειτουργία.

Στη θέση που διατυπώνει το ΚΚΕ για κατάργηση κάθε επιχειρηματικής δράσης στον Αθλητισμό και οικοδόμηση ενός Αθλητισμού που δεν θα είναι εμπόριο, διάφοροι αντιτείνουν ότι οι κομμουνιστές «έχουν χάσει το τρένο της εποχής» και με στόμφο λένε ότι ο Αθλητισμός δεν μπορεί να επιστρέψει στον «ερασιτεχνισμό», «θα χαθεί το θέαμα»… Δεν υπάρχει κανένας φυσικός νόμος που να λέει ότι ένα άθλημα πρέπει να είναι εμπόρευμα για να παίζεται σε υψηλό επίπεδο. Ισα ίσα, ο Αθλητισμός απαλλαγμένος από την επιχειρηματική δράση θα είναι πολύ πιο θεματικός. Το καθαρό ποδόσφαιρο, όπου οι ομάδες εκπροσωπούν τη φανέλα και την πόλη τους, είναι πολύ πιο ωραίο θέαμα από τα στημένα παιχνίδια, που υπάρχουν ακόμα και στα πρωταθλήματα – «βιτρίνες». Στις σοσιαλιστικές χώρες ο Αθλητισμός, απαλλαγμένος από τα επιχειρηματικά συμφέροντα, αναπτύχθηκε και σε διαγωνιστικό και σε μαζικό επίπεδο, αφού έγινε τρόπος ζωής της πλειοψηφίας του λαού.

Ας αναρωτηθεί κάθε νέος φίλαθλος τι έχει να γίνει με τα στημένα παιχνίδια τώρα που ανοίγει διάπλατα, και με τη βούλα του νόμου, η πόρτα στις στοιχηματικές εταιρείες να παρεμβαίνουν πιο άμεσα, καθώς επιτρέπεται η συμμετοχή εκπροσώπων ή και μετόχων τους στη μετοχική σύνθεση ΠΑΕ – ΚΑΕ, ακόμα και στην Επιτροπή Επαγγελματικού Αθλητισμού (ΕΕΑ).

Αθλητισμός: Σταθερό μέτωπο παρέμβασης, διεκδίκησης και δραστηριότητας για τις Οργανώσεις της ΚΝΕ

Το μοντέλο του Αθλητισμού που θα έχει στο επίκεντρο τις ανάγκες του λαού και της νεολαίας συνεπάγεται και άρτιες υποδομές, και καταρτισμένο αθλητικό και επιστημονικό προσωπικό, και χρηματοδότηση, και ικανοποίηση των αναγκών των αθλητών που θα ξεπηδούν από τα σχολεία και τα πανεπιστήμια και θα παίζουν σε υψηλό επίπεδο χωρίς να διακινδυνεύουν τη ζωή τους.

Τα παραπάνω θα είναι κενό γράμμα αν δεν μπουν στην καθημερινότητα της ΟΒ στη διαπάλη που αναπτύσσει, στο σχολείο, στο πανεπιστήμιο, στο χώρο δουλειάς, στη γειτονιά. Αν δεν αποκτήσει εικόνα των εξελίξεων στο χώρο της, των εξειδικευμένων προβλημάτων που υπάρχουν. Αν δεν αξιοποιηθούν οι εκατοντάδες μέσα και έξω από την Οργάνωση που ασχολούνται πιο δραστήρια με τον αθλητισμό και είναι μέλη σε σωματεία. Αν δεν προσπαθήσουμε να παρέμβουμε σε φορείς και σωματεία που έχουμε πολλές φορές μέσα στα πόδια μας. Αν δεν χρωματίσουμε τη δράση μας στα μαθητικά συμβούλια και στα συντονιστικά, στους φοιτητικούς συλλόγους, στα σωματεία και στη γειτονιά, με τα σύγχρονα αιτήματα και τις διεκδικήσεις μας για τον Αθλητισμό.

Να δουλέψουμε όχι μόνο διακηρυκτικά αλλά με πολύμορφη δράση, οργανώνοντας αθλητικά τουρνουά, επιδείξεις, αγώνες, εκδηλώσεις, αναδεικνύοντας τη Φυσική Αγωγή και τον Αθλητισμό ως καθολικό κοινωνικό δικαίωμα, όχι μόνο των παιδιών προσχολικής και σχολικής ηλικίας, των νέων, αλλά όλων των ηλικιακών ομάδων.

Είμαστε χαρούμενοι που πολλά μέλη και στελέχη της ΚΝΕ διακρίνονται σε διάφορα αθλήματα, και με τις επιδόσεις τους και με τη συνολική τους στάση αποκτούν κύρος στο χώρο ως αγωνιστές μέσα και έξω από το γήπεδο.

Δημήτρης ΒΙΤΑΛΗΣ, μέλος του ΚΣ της ΚΝΕ