ΤΟ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΩΝ ΚΚΕ: Ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα εκδήλωση για την πολιτική της ΕΕ στον τομέα του πολιτισμού

Στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών η ΤΟ Καλλιτεχνών διοργάνωσε εκδήλωση με θέμα: «Πολιτισμός για όλους, κόντρα στην ΕΕ της εμπορευματοποίησης». Στην εκδήλωση μίλησε η Ελένη Μηλιαρονικολάκη, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και υπεύθυνη του Τμήματος Πολιτισμού της ΚΕ ενώ χαιρετισμό απηύθυνε η Λίλα Καφαντάρη, υποψήφια ευρωβουλευτής.

Χαρακτηριστικό του μεγάλου ενδιαφέροντος που προκάλεσε η ομιλία και η παρέμβαση, ότι ακολούθησε πλούσια συζήτηση με τους καλλιτέχνες που είχαν γεμίσει την αίθουσα να θέτουν ερωτήματα, αλλά και να φέρνουν ενδιαφέροντα παραδείγματα, στην προσπάθεια να εξειδικεύσουν το πώς υλοποιούνται οι κατευθύνσεις της ΕΕ σε κάθε είδος τέχνης (εικαστικά, οπτικοακουστικός τομέας, μουσική κ.λπ.).

 

Η ομιλία της Ελένης Μηλιαρονικολάκη

Η Ελένη Μηλιαρονικολάκη σημείωσε αρχικά στην ομιλία της, ότι «για την ΕΕ ο πολιτισμός εκτός από τα άμεσα οικονομικά οφέλη του – ως πηγή κερδών από την εκμετάλλευση των καλλιτεχνών και των πνευματικών δικαιωμάτων τους, ως ντεκόρ για επενδύσεις και ως κράχτης για τον τουρισμό, το εμπόριο, την αγορά ακινήτων, ακόμη και για την προσέλκυση εγκεφάλων – πάνω απ’ όλα προσφέρει οφέλη ιδεολογικά. Όσο περισσότερο μάλιστα αποδυναμώνεται στην ΕΕ η βεβαιότητα ότι θα συνεχίσει ανεμπόδιστα, χωρίς συγκρούσεις ταξικές ή ενδοαστικές την πορεία της για ισχυροποίηση του ευρωπαϊκού κεφαλαίου, τόσο ενισχύεται στα κείμενά της η σημασία της ιδεολογικής λειτουργίας που έχει η τέχνη και γενικότερα ο πολιτισμός. Το σπουδαιότερο καθήκον που του αναθέτει είναι να προστατεύει και να διασφαλίζει την αποκαλούμενη «κοινωνική συνοχή» δηλαδή να συμφιλιώνει την εργατική τάξη με το κεφάλαιο και να τη στοιχίζει πίσω από τους στόχους και τα συμφέροντά του».

Στη συνέχεια, αναφέρθηκε διεξοδικά στις νέες κατευθύνσεις της ΕΕ για τον πολιτισμό που εμπεριέχονται στο πρόγραμμα «Δημιουργική Ευρώπη 2021 – 2028».

Ολοκλήρωσε την ομιλία της σημειώνοντας: «Με λίγα λόγια η τέχνη στην καπιταλιστική ΕΕ φτάνει σταδιακά να ελέγχεται άμεσα ή έμμεσα από τους κρατικούς οργανισμούς, από τα συμφέροντα των μονοπωλιακών ομίλων. Αυτοί χρηματοδοτούν, ρυθμίζουν πού θα κατευθυνθούν οι κρατικές παροχές, δίνουν δουλειά στους καλλιτέχνες, μπορούν να αναδείξουν ή να συντρίψουν δημιουργούς, υπαγορεύουν το περιεχόμενό της τέχνης και τη διορθώνουν στα μέτρα τους. Η αληθινή, η μεγάλη τέχνη όμως δεν είναι δούλα, ούτε όργανο υποδούλωσης, αλλά όπλο απελευθέρωσης. Όπως κάθε μορφή εργασίας, επιδιώκει να εξανθρωπίσει, να μεταμορφώσει την πραγματικότητα σύμφωνα με τις ανθρώπινες ανάγκες. Όχι να ενισχύσει την ανθεκτικότητα μιας πραγματικότητας σε πλήρη αντίθεση με αυτές. Οι πιο μεγάλες στιγμές στην ιστορία της, τα πιο σπουδαία κατορθώματα της πολιτιστικής κληρονομιάς, δημιουργήθηκαν όταν η τέχνη έφτανε να συλλάβει τα πρωτοπόρα μηνύματα της εποχής της, σπρώχνοντας την ανθρωπότητα προς το φως: «Από δω, προς τον ήλιο», όπως έγραφε και ο μεγάλος μας ποιητής, ο Ρίτσος.

Οι καιροί μας σαλπίζουν έξοδο. Έξοδο από την ΕΕ, έξοδο από το ΝΑΤΟ, έξοδο από την κοινωνία της εκμετάλλευσης. Οι καιροί σαλπίζουν για έναν ανώτερο πολιτισμό σε μια νέα κοινωνία και μια νέα Ευρώπη όπου στη θέση του συμφέροντος των λίγων θα μπει το κοινωνικό συμφέρον, μια κοινωνία όπου όλα τα κοινωνικά αγαθά, όπως η τέχνη και πολιτισμός θα περάσουν σε κοινωνικό προγραμματισμό και έλεγχο από τους ίδιους του δημιουργούς τους και όπου κριτήριο για την ανάπτυξή της αντί για τη μεγιστοποίηση του κέρδους θα γίνει η μεγιστοποίηση της γενικής ευημερίας, η γενική υλική και πνευματική πρόοδος.

Μόνο αυτή η κοινωνία, μόνο η εργατική εξουσία μπορεί να αποδώσει στην τέχνη την αληθινή κοινωνική – μαζική λειτουργία της: να δημιουργήσει τους όρους για μια χωρίς προηγούμενο διάδοσή της, να αναπτύξει σε όλα τα μέλη της κοινωνίας την ικανότητα να την κατανοούν και να την απολαμβάνουν και να πραγματοποιήσει μια τέτοια αναγνώριση της σημασίας της, που σε κανένα προηγούμενο κοινωνικό σύστημα δεν υπήρξε».

Για να διαβάσετε ολόκληρη την ομιλία της Ελ. Μηλιαρονικολάκη ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ.

Απόσπασμα του χαιρετισμού της Λίλας Καφαντάρη

Στις δύσκολες συνθήκες και στο χτύπημα των δικαιωμάτων τους, όπως όλων των εργαζομένων στο πλαίσιο της εμπορευματοποίησης της τέχνης και του πολιτισμού, αναφέρθηκε στο χαιρετισμό της η Λίλα Καφαντάρη, υποψήφια ευρωβουλευτής του ΚΚΕ. Συγκεκριμένα, μεταξύ άλλων ανέφερε:

«Όλη αυτή η βαθύτερη και εντατικότερη εμπορευματοποίηση της τέχνης και του πολιτισμού δεν ακυρώνει μόνο την καλλιτεχνική υπόσταση των καλλιτεχνών δημιουργών αλλά καταπατά ολοσχερώς και τα στοιχειώδη εργασιακά δικαιώματα για τη μεγάλη μάζα τους, αφού το εργασιακό μοντέλο στην αποκαλούμενη «δημιουργική βιομηχανία» ο εργαζόμενος όχι μόνο δεν πληρώνεται για την εργασία του, αλλά πληρώνει κι από πάνω. Οι καλλιτέχνες δημιουργοί αναγκάζονται να συστήνουν διάφορα εταιρικά σχήματα (πχ διάφορες μικρές θεατρικές ομάδες, μουσικά γκρουπ κλπ) σηκώνοντας όλο το οικονομικό βάρος της παραγωγής τους, ενώ στη συνέχεια πληρώνουν ενοίκιο και ποσοστά στους ιδιοκτήτες των αιθουσών για να την προβάλλουν. Όλα αυτά με την ελπίδα ότι ίσως κάποτε, κάποιο απ τα μονοπώλια τη αποκαλούμενης πολιτιστικής βιομηχανίας θα μυριστεί κέρδη και θα αγοράσει την παραγωγή τους. Πρόκειται δηλαδή για μια εναγώνια προσπάθεια να πουλήσουν την εργατική τους δύναμη. Την ίδια τη δημιουργική έμπνευση και ικανότητα, και μάλιστα αυτολογοκρίνοντας συχνά το έργο τους ώστε να το κάνουν πιο αρεστό στα μεγάλα αφεντικά αφού εννοείται αυτά, δεν θα αγοράσουν ποτέ ένα αληθινά επαναστατικό έργο που τους αναδεικνύει ως ταξικούς εχθρούς του λαού.

Οι συνέπειες του όλο και πιο ασφυκτικού ελέγχου του πολιτισμού από τα μονοπώλια θα είναι η ακόμα μεγαλύτερη απαξίωση και καταστροφή σημαντικών αλλά μη κερδοφόρων πεδίων του, η ενίσχυση της χειραγώγησης στην τέχνη και τους καλλιτέχνες, η παρεμβολή νέων εμποδίων για την πρόσβαση των λαϊκών στρωμάτων στον αληθινό πολιτισμό και την τέχνη που αφυπνίζει, η διαιώνιση και διόγκωση της εργασιακής εξαθλίωσης για τη μεγάλη πλειονότητα των καλλιτεχνών. Η απομύζηση του δημιουργικού καλλιτεχνικού μέσα από τις αποκαλούμενες «εναλλακτικές μορφές απασχόλησης» όπως ο εταιρισμός και τα σχήματα της αποκαλούμενης «δημιουργικής βιομηχανίας» όχι μόνο δεν αναπτύσσει αλλά σκοτώνει την καλλιτεχνική γονιμότητα και κάθε ελευθερία δημιουργικής έκφρασης. Η πιο τρομερή μορφή λογοκρισίας στην τέχνη είναι η οικονομική. Η υποταγή της στο καπιταλιστικό κέρδος.

Στο κάτω – κάτω «τα πιο ωφέλιμα πράγματα, τέτοια όπως η γνώση γενικά δεν έχουν ανταλλακτική αξία» όπως είχε συμπεράνει ο Μαρξ. Το ίδιο ισχύει και για την τέχνη. Δεν μπορεί να είναι εμπόρευμα. Ως εμπόρευμα παύει να είναι ωφέλιμη. Παύει να είναι αληθινή τέχνη.

Η απελευθέρωση της τέχνης και των δημιουργών της όμως προϋποθέτει την κατάργηση της καπιταλιστικής ιδιοκτησίας στα μέσα παραγωγής και διάδοσης της τέχνης.

Έτσι μπαίνει επιτακτικά η πρόταση του ΚΚΕ για λαϊκή εξουσία με το τρίπτυχο αποδέσμευση απ την ΕΕ, μονομερής διαγραφή του χρέους, κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής. Το Σοσιαλισμό.

Μόνο έτσι ο καλλιτέχνης από πωλητής προϊόντων και υπηρεσιών με ειδίκευση στο μάρκετινγκ και την επιχειρηματικότητα θα γίνει πραγματικά κύριος της σκέψης του, του συναισθήματος, του ταλέντου του, της τέχνης του. Μόνο σ αυτήν την προοπτική η πολιτιστική καλλιτεχνική δημιουργία και παραγωγή θα πάψει να λειτουργεί σαν ανταγωνιστική βιομηχανία και θα αντιμετωπιστεί σαν κοινωνική λειτουργία που θα ανεβάζει ολοένα την πολιτιστική, πνευματική στάθμη κάθε μέλους της κοινωνίας.

Δεν μπορεί να υπάρξει ταξική ειρήνη. Δεν μπορεί αυτοί που παράγουν τον υλικό και πνευματικό πλούτο να ζουν ειρηνικά μ’ αυτούς που τους τον κλέβουν εξαθλιώνοντας τους ταυτόχρονα υλικά και πνευματικά. Επομένως δεν μπορούμε να ανεχτούμε έναν πολιτισμό που στόχο έχει να μας κάνει απολίτιστους.

Και θυμίζουμε ότι πολιτισμός δεν είναι μόνο οι τέχνες. Κατ’ αρχήν είναι το επίπεδο ζωής των λαών. Η δυνατότητα να απολαμβάνουν τα αγαθά που οι ίδιοι δημιουργούν. Τη γνώση, την τεχνολογία, την αύξηση της παραγωγικότητας.

Το ΚΚΕ έχει πρόταση εξουσίας. Την εξουσία του λαού. Σήμερα έχουμε όλες τις δυνατότητες μακριά απ την ΕΕ, το ΝΑΤΟ και αυτούς που μας εξαθλιώνουν να χτίσουμε το δικό μας κράτος. Να ανθίσουμε υλικά και πνευματικά.

Μα μπορεί ο λαός; Έχει τις γνώσεις να κυβερνήσει για να ζήσει καλύτερα;

Λέει ο Μπρεχτ.

«ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΑΡΠΑΝΕ ΤΟ ΦΑΪ ΑΠ ΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ

ΚΗΡΥΧΝΟΥΝ ΤΗ ΛΙΤΟΤΗΤΑ.

ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΟΛΑ ΤΑ ΔΟΣΙΜΑΤΑ ΖΗΤΑΝ ΘΥΣΙΕΣ.

ΟΙ ΧΟΡΤΑΤΟΙ ΜΙΛΑΝ ΣΤΟΥΣ ΠΕΙΝΑΣΜΕΝΟΥΣ

ΓΙΑ ΤΙΣ ΜΕΓΑΛΕΣ ΕΠΟΧΕΣ ΠΟΥ ΘΑ ΡΘΟΥΝ.

ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΤΗ ΧΩΡΑ ΣΕΡΝΟΥΝΕ ΣΤΗΝ ΑΒΥΣΣΟ

ΛΕΝ’ ΠΩΣ Η ΤΕΧΝΗ ΝΑ ΚΥΒΕΡΝΑΣ ΤΟ ΛΑΟ

ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΔΥΣΚΟΛΗ

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ.»

Δεν πρέπει να τους πιστεύουμε.

Το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας λοιπόν σας καλεί να το στηρίξετε σε όλες τις κάλπες για να δώσουμε το μήνυμα ότι δεν τους πιστεύουμε. Ότι ξέρουμε τον εχθρό με τους μηχανισμούς του και τις μεθόδους του.

Ότι πιστεύουμε στη δύναμή μας γιατί εμείς παράγουμε τον πλούτο.

Για να ζούμε τον πολιτισμό που μας αξίζει ψηφίζουμε ΚΚΕ και οργανώνουμε την πάλη μας μέσα στις δικές μας ενώσεις. Τα σωματεία μας.

Ψηφίζοντας ΚΚΕ δείχνουμε ότι σηκώνουμε κεφάλι και πρέπει να μας φοβούνται. Ψηφίζοντας ΚΚΕ, λέμε τέλος στην υποταγή, την αδράνεια, τη μοιρολατρία. Ότι θα αγωνιστούμε γι’ αυτό που μας αξίζει. Δηλαδή όλα».