ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ ΤΟΥ ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ Δεν θα πληρώσουμε ξανά! Οργανώνουμε πάλη μαζική, διεκδικητική, ταξική, αγώνα ανατροπής και προοπτικής!

 

Στο επίκεντρο της συνέντευξης Τύπου που έδωσε η Εκτελεστική Γραμματεία του ΠΑΜΕ   στην πλατεία ΧΑΝΘ (10/9),   απευθύνοντας  κάλεσμα προς τους εργαζόμενους  και το λαό να δώσουν  μαζικό “παρών”στο συλλαλητήριο  που οργάνωσαν συνδικάτα και μαζικοί φορείς   στη Θεσσαλονίκη στις 12 Σεπτέμβρη , τέθηκε η ανάγκη για αποφασιστική ενίσχυση των συνδικάτων και της συλλογικής οργανωμένης πάλης, ενάντια στην εντεινόμενη αντεργατική επίθεση κυβέρνησης – κεφαλαίου, για να μην πληρώσει ξανά ο λαός τη νέα οικονομική κρίση. Στην κατεύθυνση αυτή δόθηκε και το αγωνιστικό πλαίσιο διεκδικήσεων του ΠΑΜΕ.

Στη συνέντευξη Τύπου συμμετείχαν επίσης και πραγματοποίησαν σύντομες παρεμβάσεις εκπρόσωποι των αυτοαπασχολούμενων – μικρών ΕΒΕ, της Πανελλαδικής Επιτροπής των Μπλόκων, της ΟΓΕ και του ΜΑΣ.

 Την εισήγηση    στη συνέντευξη Τύπου,  παρουσίασε εκ μέρους της Εκτελεστικής Γραμματείας του ΠΑΜΕ ο Γιώργος Πέρρος και το πλαίσιο διεκδικήσεων επισημαίνοντας τα παρακάτω:

                                                                                                                      ***

“Συναδέλφισσες και συνάδελφοι, νέες και νέοι,

Δεν μπορούμε να μην ξεκινήσουμε από το κατά τη γνώμη μας προμελετημένο έγκλημα στο κολαστήριο στη Λέσβο.

Δεν υπάρχει κανένας που να ανήκει στο ανθρώπινο είδος που να μην έχει συγκλονιστεί από τις εικόνες που είδαμε όλοι. Μωρά, μικρά παιδιά, ηλικιωμένοι, γυναίκες κοιμούνται στους δρόμους, στα χωράφια, μέχρι και στα νεκροταφεία.

Λέμε προμελετημένο έγκλημα γιατί η κυβέρνηση έχει πολύ βαριές ευθύνες για την τραγική και επικίνδυνη κατάσταση που έχει δημιουργηθεί όχι μόνο στη Λέσβο αλλά σε όλα τα νησιά με τη μετατροπή τους σε σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης και ανοιχτές φυλακές και αποθήκες ψυχών. Γνώριζαν από την πρώτη στιγμή πως οι άθλιοι και απάνθρωποι καταυλισμοί είναι «ωρολογιακές βόμβες» τόσο για τους εγκλωβισμένους πρόσφυγες και μετανάστες όσο και για τους κατοίκους των νησιών.

Η κατάσταση στο ΚΥΤ της Μόριας είχε ξεπεράσει τα όρια πριν ξεσπάσει η πανδημία, πόσο περισσότερο κατά τη διάρκειά της, που αυτές τις μέρες κορυφώνεται.

Η κυβέρνηση χωρίς καθυστέρηση πρέπει να οργανώσει τη μεταφορά των προσφύγων και μεταναστών, τηρώντας όλα τα υγειονομικά πρωτόκολλα, εξασφαλίζοντας χώρους με ανθρώπινες συνθήκες ασφάλειας και υγιεινής για την προσωρινή φιλοξενία τους, έως ότου να τους δοθούν τα κατάλληλα έγραφα για να μεταβούν στις χώρες προορισμού τους. Τα νησιά και η χώρα μας δεν θα γίνουν φυλακή της ΕΕ.

Επαναφέρουμε τα αιτήματα:

— Κλείσιμο όλων των hot spots στα νησιά.

— Να δοθεί άσυλο σε όσους προέρχονται από χώρες που είναι εστίες πολέμου, εμφυλίων, υπό κατοχή ή είναι θύματα αντιδραστικών καθεστώτων και κινδυνεύει η ζωή τους. Να εξασφαλιστούν γρήγορες διαδικασίες για τα αιτήματα ασύλου μέσω πρόσληψης αναγκαίου προσωπικού.

— Οσο μένουν οι πρόσφυγες και μετανάστες πρέπει να εξασφαλίζονται ιατρική περίθαλψη, εμβολιασμοί, πρόσβαση των παιδιών τους στην Εκπαίδευση, χωρίς εμπλοκή των ΜΚΟ και με την απαραίτητη στελέχωση όλων των σχετικών υπηρεσιών.

Αγώνας για προστασία της υγείας των εργαζομένων και του λαού

Τα μέτρα που ήδη έρχονται σε μια σειρά από Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου από την άνοιξη καθώς και αυτά που θα παρουσιάσει ο πρωθυπουργός στη ΔΕΘ θα επιδεινώσουν ακόμα περισσότερο τη ζωή του εργαζόμενου λαού, που όλο αυτό το διάστημα χτυπιέται από την πανδημία και τα αντεργατικά μέτρα που τη συνοδεύουν.

Η ανησυχία που υπάρχει για τη νέα έξαρση της πανδημίας πρέπει να σημάνει εδώ και τώρα συναγερμό, διεκδίκηση για άμεσα μέτρα για την ενίσχυση του δημόσιου συστήματος Υγείας αλλά και για την προστασία των εργαζομένων μέσα στους εργασιακούς χώρους, των παιδιών μας στους χώρους Εκπαίδευσης, των ηλικιωμένων στους οίκους ευγηρίας κ.ο.κ.

Η έξαρση των κρουσμάτων που παρατηρείται το τελευταίο διάστημα δεν είναι αποτέλεσμα της ατομικής ανευθυνότητας, όπως μας παρουσιάζει η κυβέρνηση. Είναι το αποτέλεσμα πολιτικών αποφάσεων που έκαναν τα υγειονομικά πρωτόκολλα κουρελόχαρτα για χάρη των κερδών των μεγάλων ξενοδοχειακών μονάδων, των μεγάλων ταξιδιωτικών γραφείων και των μεγάλων επιχειρήσεων στον Τουρισμό.

Τις τελευταίες ώρες η μεγάλη έξαρση των κρουσμάτων στους γειτονικούς νομούς της Θεσσαλονίκης, στην Πέλλα, στο Κιλκίς, αλλά και σε εργοστάσια και μεγάλους εργασιακούς χώρους της Αθήνας, απέδειξε περίτρανα αυτό που καταγγέλλουμε από την αρχή της πανδημίας: Οτι οι πρώτοι χώροι διασποράς του ιού είναι οι εργασιακοί χώροι και τα μέσα μεταφοράς, όπου δεν λαμβάνεται κανένα μέτρο προστασίας των εργαζομένων. Εκεί που τα υγειονομικά πρωτόκολλα σταματάνε στις πύλες των εργοστασίων. Εκεί που δεν γίνεται κανένας έλεγχος, και όταν γίνεται, πραγματοποιείται κάτω από πιέσεις και καταγγελίες. Εκεί που δεν γίνονται μαζικά τεστ και τα όποια μέτρα της κυβέρνησης, που παίρνει τάχα για την πανδημία, είναι για να δώσουν ώθηση στην παραπέρα αυθαιρεσία της εργοδοσίας. Τα κρούσματα στα εργοστάσια έχουν όνομα: Κυβέρνηση, εργοδοσία και υπουργείο Εργασίας, με υπουργό τον γνωστό Βρούτση.

Κυβέρνηση και μεγαλοεργοδοσία σχεδιάζουν τη μονιμοποίηση των τάχα «έκτακτων» μέτρων

Αυτές τις μέρες που τα πρωτόκολλα υγείας είναι αόρατα σε μια σειρά από εργασιακούς χώρους, είναι ορατή η επίθεση στα δικαιώματα των εργαζομένων, στους μισθούς, στο ωράριο, συνολικά στις συμβάσεις.

Ολους αυτούς τους μήνες η πλειοψηφία των εργαζομένων ανεβαίνει έναν πραγματικό Γολγοθά. Οι χιλιάδες απολύσεις, παρά τα ευχολόγια και τις υποσχέσεις της κυβέρνησης για την τάχα «προστασία των εργαζομένων», οδήγησαν στο να μείνουν χιλιάδες εργαζόμενοι χωρίς δουλειά και χωρίς εισόδημα. Ενα πάρα πολύ μεγάλο ποσοστό εργαζομένων και αυτοαπασχολούμενων κλήθηκε να επιβιώσει με ψίχουλα, για όλη αυτήν τη χρονική περίοδο. Χιλιάδες εργαζόμενοι που βρίσκονται στο καθεστώς αναστολής σύμβασης περιμένουν για πολύ καιρό και ετεροχρονισμένα να πάρουν 534 ευρώ, ποσό που καλύπτει μέρος του μισθού προηγούμενων μηνών. Ομως, τα χρέη είναι μηνιαία, οι ανάγκες τρέχουν καθημερινά και σε αυτά δεν υπάρχει αναστολή.

Σήμερα, παραμονή των εξαγγελιών της κυβέρνησης στη Θεσσαλονίκη, κυβέρνηση και μεγαλοεργοδοσία σχεδιάζουν από κοινού τη μονιμοποίηση των «έκτακτων» μέτρων για την επόμενη μέρα. Ανά βδομάδα προσθέτουν αντιδραστικές διατάξεις σε βάρος των εργαζομένων. Μόλις την προηγούμενη βδομάδα έφτασαν στο σημείο να φέρουν διάταξη για να τιμωρούν τους εργαζόμενους που μπαίνουν σε προληπτική καραντίνα και να τους φορτώνουν ώρες απλήρωτης εργασίας αναδρομικά, συζητούν για τσεκούρωμα του Δώρου Χριστουγέννων, όταν υπάρχουν χιλιάδες εργαζόμενοι που με τις ευλογίες της κυβέρνησης δεν πήραν το Δώρο Πάσχα και το επίδομα αδείας.

Εχει σημασία να προσθέσουμε κάτι όσον αφορά τον άθλιο νόμο για τις διαδηλώσεις που ξεκινάει η κυβέρνηση να τον εφαρμόζει αυτές τις μέρες. Αποδεικνύεται πολύ γρήγορα πως ο νόμος δεν ήταν για τις «μικρές ομάδες ταραχοποιών», όπως έλεγε, για την «κίνηση στους δρόμους» και τάχα για το «κυκλοφοριακό χάος» και άλλα τέτοια ψέματα της κυβέρνησης και του Χρυσοχοΐδη, με τα οποία γέμισαν όλα τα ΜΜΕ το προηγούμενο διάστημα. Ο νόμος ήταν για τα συνδικάτα. Εχουμε και λέμε από τις κινητοποιήσεις αυτής της βδομάδας: Πού στάλθηκαν το ανακοινωθέν του χωροφύλακα και η προσπάθεια για περιορισμούς; Οι πρώτοι που πήραν το μπουγιουρντί του χωροφύλακα ήταν οι «ήρωες» της Ομοσπονδίας των Νοσοκομειακών Γιατρών. Η δεύτερη ήταν η Ομοσπονδία Γονέων και η τρίτη η Ομοσπονδία Θεάματος. Οι εργαζόμενοι τους έδωσαν ήδη το μήνυμα. Η φράση «θα μείνει στα χαρτιά» έγινε πράξη με τη μαζική συμμετοχή και αντίδραση των εργαζομένων και τις 3 φορές, όπως θα γίνει και στο μεγάλο μας συλλαλητήριο. Καλούμε τα συνδικάτα και τους εργαζόμενους πιο αποφασιστικά να κάνουν κουρέλι αυτόν τον άθλιο, χουντικής έμπνευσης νόμο.

Δεν αποδεχόμαστε να πληρώσουμε ξανά την κρίση τους

Η περίοδος που περνάμε είναι κρίσιμη. Δεν πρέπει να αποδεχτούμε παθητικά και μοιρολατρικά να πληρώσει η εργατική τάξη ξανά την κρίση τους.

Η κυβέρνηση της ΝΔ και η ΕΕ προχωρούν ενιαία και γοργά το αντεργατικό πρόγραμμα SURE, δηλαδή νέα δάνεια στα κράτη – μέλη, «ζεστό» χρήμα στους μονοπωλιακούς ομίλους. Επιδιώκουν αξιοποιώντας την πανδημία να περάσουν με το «έτσι θέλω» τη λογική «θα σε χρησιμοποιώ όταν θέλω, όπως θέλω, όπου θέλω, όσο θέλω και θα σε πληρώνω όπως και όποτε θέλω».

Τα νέα θαλασσοδάνεια για τους επιχειρηματικούς ομίλους, τους τραπεζίτες, τους βιομήχανους, τους εφοπλιστές, τους μεγαλοξενοδόχους θα κληθούν να πληρώσουν και πάλι οι εργαζόμενοι. Ο λαός θα κληθεί ξανά να σφίξει το ζωνάρι και να βάλει πλάτη για να ανακάμψει γρήγορα η κερδοφορία των αφεντικών, όπως κάνει εδώ και 10 χρόνια με 3 μνημόνια και εκατοντάδες αντεργατικούς νόμους, που έχουν μετατρέψει τους χώρους δουλειάς σε μια κανονική ζούγκλα για τους εργαζόμενους.

Θρασύτατα μάλιστα οι ενώσεις των εργοδοτών, όπως ο ΣΕΒ, η Ενωση Εφοπλιστών, οι τραπεζίτες και άλλοι ζητούν και άλλα προνόμια. Ο Σύνδεσμος Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων (ΣΕΤΕ) πρόσφατα ζήτησε από την κυβέρνηση να μην πληρώνει ούτε το επίδομα αδείας ούτε άλλα επιδόματα, επιπλέον της απαλλαγής από την καταβολή του μισθού που ήδη γίνεται. Δηλαδή, οι εργαζόμενοι να πληρώνουν για να τους δίνουν δουλειά οι μεγαλοξενοδόχοι!

Τα νέα αντιλαϊκά μέτρα δεν είναι έκτακτα, δεν ήρθαν για την πανδημία. Ηταν έτοιμα στα συρτάρια για να ψηφιστούν και τα θέλουν για να μείνουν και να προστεθούν στα προηγούμενα. Δεν πρέπει να το επιτρέψουμε!

Απευθύνουμε κάλεσμα σε όλα τα Συνδικάτα, σε κάθε συνδικαλιστή, σε όλους τους εργαζόμενους. Ολοι μαζί στον αγώνα για το μεροκάματο, το μισθό, την Ασφάλιση, τις συντάξεις, τα ζητήματα προστασίας της υγείας των εργαζομένων. Δεν πρέπει να αποδεχτούμε οι νέοι άνθρωποι να ζήσουν το Μεσαίωνα που ετοιμάζουν, χωρίς ωράρια, ΣΣΕ, Ασφάλιση, άδεια, δικαιώματα. Οργανώνουμε πάλη μαζική, διεκδικητική, ταξική. Αγώνα ανατροπής και προοπτικής.

Λαϊκή δράση και καταδίκη των ιμπεριαλιστών

Χτες και σήμερα διεξάγεται η σύνοδος του ΝΑΤΟ. Τα γεράκια ήδη ξεκίνησαν να πετούν πάνω από τη Μεσόγειο. Τα Συνδικάτα δεν αδιαφορούμε γι’ αυτό το τεράστιο θέμα. Μέσα στην κρίση, οι ιμπεριαλιστές συμπεριφέρονται σαν λύκοι πάνω από τη λεία. Οι μέρες είναι τέτοιες που επιβάλλουν να υπάρχει λαϊκή δράση και καταδίκη των ιμπεριαλιστών.

ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και ΕΕ ξαναμοιράζουν τα σύνορα, τη γη, τη θάλασσα και τον αέρα, τους δρόμους Ενέργειας και εμπορευμάτων με το αίμα των λαών. Επιβεβαιώνεται ότι η συμμετοχή της χώρας στους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς όχι μόνο δεν μπορεί να διασφαλίσει τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας, αλλά τα υποτάσσει στα επικίνδυνα σχέδια σε όφελος των ενεργειακών και άλλων μονοπωλίων. Η κυβέρνηση έχει βάλει, όπως αποκαλύφθηκε, την υπογραφή της σε επικίνδυνες εξελίξεις για την ειρήνη και τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας.

Αυτό που έχει πραγματικά ανάγκη ο λαός είναι να δυναμώσει η πάλη του ενάντια στις αμερικανοΝΑΤΟικές στρατιωτικές βάσεις με τις οποίες γέμισαν όλη την Ελλάδα η προηγούμενη και η σημερινή κυβέρνηση, για απεμπλοκή της χώρας από όλες τις ιμπεριαλιστικές αποστολές, για αποδέσμευση από ΝΑΤΟ και ΕΕ. Καμία αλλαγή συνόρων και των Συνθηκών που τα κατοχυρώνουν.

Κάλεσμα πάλης ενάντια στη βαρβαρότητα του συστήματος της εκμετάλλευσης

Μπορούμε να ξαναγεννήσουμε την ελπίδα στα μυαλά και τις καρδιές για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής.

Καλούμε όλα τα Εργατικά Κέντρα, τις Ομοσπονδίες, τα Συνδικάτα, την εργατική τάξη. Με δυνάμωμα της ενότητάς μας, κόντρα στα επιχειρηματικά συμφέροντα, στις κυβερνήσεις τους και την ένωση των πολυεθνικών, την ΕΕ.

Καλούμε όλους εκείνους που πιστεύουν ότι η καρδιά και η ανάσα του εργατικού κινήματος είναι οι ίδιοι οι εργαζόμενοι.

Ολους εκείνους που δεν βολεύονται με τη λογική «δεν αλλάζει τίποτα».

Ολους εκείνους που δεν αδιαφορούν ούτε θέλουν να συνηθίσουν τις εικόνες από τους ομαδικούς τάφους στη Βραζιλία, τους ατελείωτους θανάτους στις ΗΠΑ και τις μεγάλες καπιταλιστικές χώρες της Ευρώπης και αλλού. Αγανακτούν και θέλουν να παλέψουν ενάντια στην πολιτική που θυσιάζει την υγεία και τη ζωή εκατομμυρίων για τα κέρδη μιας χούφτας ανθρώπων. Τα κέρδη τους είναι οι νεκροί μας.

Ολους εκείνους που νιώθουν δίκαιη οργή για το ρατσισμό και το φασισμό, όλους όσοι δεν μπορούν και οι ίδιοι να πάρουν ανάσα βλέποντας τις δολοφονίες Αφροαμερικανών στις ΗΠΑ, τον πνιγμό παιδιών στις βάρκες του Αιγαίου, την καταπίεση και την αδικία, μωρά να κοιμούνται στις αγκαλιές των μανάδων τους μέσα σε νεκροταφεία.

Ολους εκείνους που ενώ βλέπουν τον τεράστιο πλούτο που παράγουν οι εργαζόμενοι, δεν μπορούν να τον απολαύσουν και ζουν μέσα στα χρέη, με τη διαρκή απειλή των πλειστηριασμών και των κατασχέσεων, με δουλειά από το πρωί έως το βράδυ χωρίς να σηκώνουν κεφάλι και μεροκάματα πείνας.

Ολους εκείνους που μπορεί να μην έχουμε την ίδια γνώμη για το παρόν και το μέλλον μας, αλλά βρεθήκαμε μαζί στους δρόμους του αγώνα.

Το μήνυμα της Πρωτομαγιάς μπορεί και πρέπει να γενικευτεί. Αυτό είναι που φοβούνται και τρέμουν. Την οργανωμένη, την πειθαρχημένη απειθαρχία στη βαρβαρότητα του συστήματος της εκμετάλλευσης.

Δίνουμε νέα πνοή στη συλλογική οργάνωση των εργαζομένων, δυναμώνουμε τα συνδικάτα

Τα προηγούμενα χρόνια και πριν από την πανδημία, συναντηθήκαμε στον αγώνα για να βγάλουμε τα συνδικάτα από τη θηλιά του εργατοπατερισμού.

Μαζί δώσαμε μάχες στα συνέδρια των Εργατικών Κέντρων, Ομοσπονδιών και στα συνέδρια της ΓΣΕΕ. Για να απαλλαγούμε από τη γραμμή του συμβιβασμού, της ταξικής συνεργασίας, της υποταγής στα επιχειρηματικά συμφέροντα, που είναι γραμμή ήττας για τους εργαζόμενους και το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα. Για να απαλλαγούμε από όλους αυτούς που φώναζαν δυνατά «ΝΑΙ» σε όλα τα μνημόνια και τα αντιλαϊκά μέτρα, που έβαζαν πλάτη για να πληρώσουν οι εργαζόμενοι την κρίση της πλουτοκρατίας. Για να απαλλαγούμε από όλους αυτούς που χειροκροτούσαν την κυβέρνηση όταν ψήφιζε το νόμο για την απαγόρευση και το χτύπημα των διαδηλώσεων.

Ολοι αυτοί όχι μόνο στηρίζουν τη βαρβαρότητα της αντιλαϊκής πολιτικής, αλλά μπαίνουν μπροστά για την υλοποίησή της. Εξαργυρώνουν τα γραμμάτια στην κυβέρνηση και διάφορους μηχανισμούς, που τους στήριξαν πλήρως, και με τις δυνάμεις καταστολής, για να βρίσκονται πάλι στις καλοταϊσμένες καρέκλες τους. Τους χρειάζονται για να τους βγάζουν τη βρώμικη δουλειά. Ολοι αυτοί αποδεικνύονται ισχυρό εμπόδιο στην οργάνωση και τον αγώνα των εργαζομένων.

Ομως, το ΠΑΜΕ συγκροτήθηκε σε μέτωπο συσπείρωσης Ομοσπονδιών, Εργατικών Κέντρων, Συνδικάτων και συνδικαλιστών πριν από 20 χρόνια γιατί πιστέψαμε και συνεχίζουμε να πιστεύουμε ότι μπορούμε να δώσουμε νέα πνοή στη συλλογική οργάνωση των εργαζομένων, στα συνδικάτα και το συνδικαλιστικό εργατικό κίνημα, να ταράξουμε τα λιμνάζοντα νερά, να απαλλάξουμε τα συνδικάτα από το θανάσιμο εναγκαλισμό της εργοδοσίας και του κράτους.

Ηρθε η ώρα να κάνουμε βήματα μπροστά, γιατί γνωρίζουμε ότι ο πόλεμος με την εργοδοσία, το κράτος της και τους μηχανισμούς του, όσες μορφές και αν αλλάζει, είναι σκληρός και δύσκολος. Αλλαγή στην κατάσταση του εργατικού κινήματος δεν μπορεί να γίνει χωρίς να θίγονται τα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων, χωρίς να αμφισβητήσουμε την κυριαρχία της ΕΕ, χωρίς σύγκρουση με τις αντιλαϊκές πολιτικές, με την εργοδοσία και τους μηχανισμούς της, χωρίς να γίνουν ανατροπές στους συσχετισμούς στα συνδικάτα.

Ο αγώνας για την ανασυγκρότηση του συνδικαλιστικού κινήματος αποκτά σήμερα εξαιρετική σημασία και πρέπει να αφυπνίσει κάθε τίμιο εργάτη και συνδικαλιστή, ειδικά μπροστά στα νέα εμπόδια που επιχειρούν να ορθώσουν η εργοδοσία και η κυβέρνηση, το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα.

Απευθύνουμε κάλεσμα να συζητήσουμε το πώς θα συγκεντρωθούν και θα συντονιστούν οι δυνάμεις που έχουν συμφέρον να παλέψουν για την έξοδο και από τη σημερινή κρίση, σε όφελος της εργατικής τάξης, των αγροτών, των αυτοαπασχολούμενων βιοπαλαιστών, των επιστημόνων, της νεολαίας, ξεπερνώντας την αδράνεια και τον συμβιβασμό. Να συντονίσουμε την κοινή δράση στις πόλεις, τη διαμόρφωση προϋποθέσεων για την κοινωνική συμμαχία των λαϊκών δυνάμεων.

Να συζητήσουμε πώς θα δυναμώσει η καρδιά του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος, τα συνδικάτα. Πώς θα μαζικοποιηθούν. Πώς θα είναι ο χώρος ουσιαστικής, δημοκρατικής, ανοιχτής συζήτησης και αποφάσεων. Πώς θα μπουν στη μάχη και στην οργάνωση της πάλης περισσότεροι εργαζόμενοι. Πώς θα οργανωθούν στα συνδικάτα η νεολαία, οι γυναίκες, οι μετανάστες, της Γης οι κολασμένοι. Πώς θα μαζικοποιηθούν οι συλλογικές διαδικασίες των συνδικάτων. Πώς περισσότεροι εργαζόμενοι θα λένε γνώμη, θα αποφασίζουν, θα αντιπαλεύουν τον συμβιβασμό. Πώς θα αγκαλιάσουν τα συνδικάτα τη μεγάλη μάζα των ανοργάνωτων νέων με τις απαράδεκτες εργασιακές σχέσεις και τους μισθούς πείνας. Πώς θα γίνει κομμάτι των συνδικάτων ο τεράστιος όγκος των ανέργων. Πώς θα ενώσουμε τους εργαζόμενους, ενάντια στο ρατσισμό, στην ξενοφοβία, στον εθνικισμό, στην εργοδοτική τρομοκρατία και την κρατική καταστολή.

Απευθύνουμε κάλεσμα να συναντηθούμε στον ελπιδοφόρο δρόμο του αγώνα. Εκεί θα κριθεί το δίκιο μας. Εκεί θα νικήσουμε.”