ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ ΕΝΟΨΕΙ ΔΕΘ : Άμεση υιοθέτηση των απαιτήσεών του θέλει ο ΣΕΒ – Πίστωση χρόνου δίνει ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ

Με το ψευδεπίγραφο σλόγκαν «ανάπτυξη για όλους» πορεύεται προς την 84η ΔΕΘ η κυβέρνηση της ΝΔ μιμούμενη την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ που είχε το επίσης ψευδεπίγραφο σύνθημα περί «δίκαιης ανάπτυξης» που όπως αποδείχθηκε εξυπηρέτησε μόνο τους σκοπούς των επιχειρηματικών ομίλων.

Αυτός είναι και διακηρυγμένος στόχος του Κυριάκου Μητσοτάκη, που στη συνάντηση που είχε με τους εκπροσώπους του ΣΕΒ της ΓΣΕΕ, της ΕΣΕΕ, της ΓΣΕΒΕΕ, του ΣΕΤΕ και του ΣΒΕ, ενόψει της παρουσίας του στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης. Επανέλαβε ότι το ζητούμενο για την κυβέρνηση της ΝΔ είναι αν επιταχύνει την ικανοποίηση του συνόλου των απαιτήσεων των επιχειρηματικών ομίλων. Ανέφερε χαρακτηριστικά στη συνάντηση ότι «η πολιτεία θα στηρίξει την επιχειρηματικότητα με κάθε κίνητρο για να αναπτυχθεί, απαιτεί, όμως, και από αυτήν να ανταποκριθεί στον κοινωνικό της ρόλο». Πρόσθεσε ότι «αναμένω τις συγκεκριμένες θέσεις και προτάσεις των κοινωνικών εταίρων για την ανάπτυξη, γιατί αυτή και μόνο μπορεί να οδηγήσει τελικά σε μια, πραγματικά, αυτοδύναμη Ελλάδα» και πως «γι’ αυτό άλλωστε και το σύνθημά μας σε αυτήν την έκθεση είναι: Ανάπτυξη για όλους».

Τα περί «ανάπτυξης για όλους» σημαίνει μπίζνες για το κεφάλαιο με τον πρωθυπουργό να βλέπει «πολύ θετικά νέα στο μέτωπο μιας σειράς από μεγάλες επενδύσεις, στο τι γίνεται στο Ελληνικό, τι γίνεται με την κατάθεση του καινούργιου master plan της «Cosco» για την ουσιαστική αναβάθμιση του λιμένος του Πειραιά, τι γίνεται όσον αφορά τις εξελίξεις στα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά», ενώ για τους εργαζόμενους συμβούλευσε τις επιχειρήσεις «να τους φροντίζουν», όταν τα επενδυτικά σχέδια στηρίζονται και στους χαμηλούς μισθούς και τα περιορισμένα δικαιώματα των εργαζομένων!

Ο Σύνδεσμος Επιχειρήσεων και Βιομηχανιών απαιτεί άμεση υιοθέτηση των αιτιάσεων του για:

– Την άμεση κινητοποίηση παραγωγικών επενδύσεων, με αιχμή την επιτάχυνση της αδειοδότησης των επενδύσεων.

– Την αναβάθμιση των υποδομών και των δικτύων.

– Το φορολογικό πλαίσιο, με έμφαση στη μείωση των επιβαρύνσεων στην παραγωγή και εργασία.

– Τον ψηφιακό μετασχηματισμό της ελληνικής οικονομίας

– Την αναβάθμιση και ανάπτυξη του ανθρώπινου δυναμικού με σύγχρονες πολιτικές και εργαλεία.

Κλίμα αναμονής στους εργαζόμενους επιχειρεί να καλλιεργήσει ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ Γιάννης Παναγόπουλοςπου μετά τη συνάντηση δήλωσε ότι την κυβέρνηση θα την κρίνει από τα έργα της. Όπως είπε «και αυτή την κυβέρνηση θα την κρίνουμε εξίσου αυστηρά, όπως κρίναμε και τις προηγούμενες κυβερνήσεις, μόνο από τα έργα της» και ότι «ο πρωθυπουργός σημείωσε τις παρατηρήσεις μας και, βεβαίως, θα ακούσουμε τι θα πει στη Θεσσαλονίκη».

Η ηγεσία της ΓΣΕΕ, που αρνείται την κάλυψη όλων των απωλειών από τα μνημόνια, περιμένει …έργα για να κρίνει όταν η κυβέρνηση έχει προαναγγείλει νομοθετικές ρυθμίσεις προκειμένου να παρέμβει ωμά στη δράση και τη λειτουργία των συνδικάτων και στο δικαίωμα στην απεργία.

ΠΑΜΕ: Για τη συνάντηση της διορισμένης διοίκησης της ΓΣΕΕ με τον πρωθυπουργό

Σε ανακοίνωσή του, το ΠΑΜΕ για τη συνάντηση της διορισμένης διοίκησης της ΓΣΕΕ με τον πρωθυπουργό, αναφέρει:

«Σήμερα πραγματοποιήθηκε συνάντηση της διοίκησης της ΓΣΕΕ με τον πρωθυπουργό. Πρόκειται για μια διορισμένη διοίκηση, νόθα, που το μόνο που έχει ως δικαίωμα είναι να κηρύξει το συνέδριο και γι’ αυτό δεν έχει πει τίποτα.

Αποτελεί εύστοχα, όπως την έχουν χαρακτηρίσει οι εργαζόμενοι, συνδικαλιστική μαφία. Είναι αυτοί που έχουν βάλει φαρδιά-πλατιά την υπογραφή τους και την περίοδο της κρίσης στο σφαγιασμό των δικαιωμάτων των εργαζομένων. Γι’ αυτό και αποτελούν συνομιλητές της προηγούμενης και της σημερινής κυβέρνησης. Συνέταιροι στην επίθεση ενάντια στους εργαζόμενους μαζί με τον ΣΕΒ, τους εφοπλιστές, τους τραπεζίτες.

Κάνουν κάθε προσπάθεια πίσω από κλειστές πόρτες να κρατηθούν στις παχυλά αμειβόμενες καρέκλες.

Καλούμε από τώρα όλες τις συνδικαλιστικές οργανώσεις να πάρουν αγωνιστικές αποφάσεις ενάντια στο νομοσχέδιο που φέρνει η κυβέρνηση, με στόχο να βάλει τα συνδικάτα στο γύψο.

Αυτό δεν πρέπει να περάσει!».

Μοιρασμένοι ρόλοι

(Από τη στήλη «Η ΑΠΟΨΗ ΜΑΣ» στον»Ριζοσπάστη» της Τετάρτης 4/9/2019)

«Θα στηρίξουμε την επιχειρηματικότητα με κάθε κίνητρο»… Η δέσμευση αυτή του Κυρ. Μητσοτάκη κατά τις συναντήσεις του με τους «κοινωνικούς εταίρους», δηλαδή τους βιομηχάνους, τους μεγαλοξενοδόχους, τους μεγαλεμπόρους και τη διορισμένη συνδικαλιστική μαφία της ΓΣΕΕ, μόνο ως απειλή ακούγεται στα αυτιά της εργατικής τάξης και του λαού.

Οι κυβερνητικές δεσμεύσεις, όπως και οι πρώτες νομοθετικές πρωτοβουλίες της, δεν αφήνουν την παραμικρή αμφιβολία. Η διευκόλυνση των ομίλων να ξεζουμίζουν τους εργαζόμενους με κάθε τρόπο και τα «κίνητρα για επενδύσεις» διαπνέουν κάθε νόμο, κάθε τροπολογία, κάθε «δέσμευση» και της νέας κυβέρνησης προς τους «εταίρους», εργοδότες και αυλικούς συνδικαλιστές τους. Κι αυτά μαζί με την ένταση της καταστολής, το χτύπημα στα συνδικάτα, ώστε πιο εύκολα να ξεδιπλώνεται η αντεργατική επίθεση.

Σε τι δεσμεύονται οι «εταίροι», μαζί και η διορισμένη ηγεσία της ΓΣΕΕ; Οτι θα κάνει ο καθένας ό,τι του αναλογεί, για να βελτιωθεί το «επενδυτικό κλίμα» και να επιταχυνθεί η ανάπτυξη. Η δέσμευση αυτή όμως σημαίνει προσήλωση στην επίθεση διαρκείας σε βάρος των εργατικών – λαϊκών δικαιωμάτων και αναγκών.

Είναι χαρακτηριστικά τα εξής δύο παραδείγματα: Ο πρόεδρος του ΣΕΒ, που προχτές έσφιγγε το χέρι του Κυρ. Μητσοτάκη περιχαρής για τη συνεργασία τους, δήλωνε αμέσως μετά τις εκλογές ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ είχε ήδη υλοποιήσει το 60% των αξιώσεων των βιομηχάνων. Η υλοποίηση του υπόλοιπου 40% και πάνω απ’ αυτό είναι υπόθεση της νέας κυβέρνησης και της συνεργασίας της με τους «κοινωνικούς εταίρους»…

Οπως και ο πρόεδρος των βιομηχάνων της Β. Ελλάδας, που είχαν μάλιστα προνομιακές σχέσεις με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, αρκέστηκε να θυμίσει στον πρωθυπουργό ότι το θεσμικό πλαίσιο για τις «Ειδικές Οικονομικές Ζώνες», δηλαδή τις περιοχές που το κεφάλαιο μπορεί να απολαμβάνει «έξτρα» φορολογικά προνόμια και να παραβιάζει «νόμιμα» ακόμα και αυτήν την άθλια «εργατική» νομοθεσία, είναι ήδη έτοιμο από την προηγούμενη κυβέρνηση, κι αυτό που μένει είναι η εφαρμογή του!

Έτσι διαμορφώνεται το «φιλικό επιχειρηματικό περιβάλλον». Ένα περιβάλλον – θερμοκήπιο για την ένταση της εκμετάλλευσης, για το στράγγισμα του λαϊκού εισοδήματος, για το μαζικό ξεσπίτωμα λαϊκών νοικοκυριών, ώστε να επανέλθει η «κανονικότητα» και στο τραπεζικό σύστημα, να στηριχτεί η «ανάπτυξη».

Την «ανάπτυξη για όλους», που διαφημίζει λοιπόν ο Κυρ. Μητσοτάκης, μαζί με τους «κοινωνικούς εταίρους», τη ζουν ήδη στο πετσί τους οι εκατοντάδες χιλιάδες ελαστικά απασχολούμενοι σε κλάδους όπως ο τουρισμός, οι χιλιάδες άνεργοι, οι εργαζόμενοι στη μαθητεία, οι ενοικιαζόμενοι εργάτες σε μεγάλες επιχειρήσεις, οι φτωχοί αυτοαπασχολούμενοι και αγρότες που δεν βλέπουν φως στο τούνελ.

Σήμερα οι εργαζόμενοι έχουν περισσότερες αποδείξεις για να πειστούν ότι δεν έχουν τίποτα να περιμένουν από αυτή την ανάπτυξη, που υπηρετεί και προωθεί με μοιρασμένους ρόλους ο «εταιρισμός» κυβέρνησης – επιχειρηματιών – συνδικαλιστικής μαφίας. Σήμερα δεν χωρούν άλλες μειωμένες απαιτήσεις, δεν μπορεί ο εργαζόμενος, ο νέος και η νέα να αρκούνται στο «ας έχουμε μια δουλίτσα», κακοπληρωμένη και ανασφάλιστη, δεν μπορεί να υπάρχει άλλη ανοχή στην περιπλάνηση ανάμεσα στην ανεργία, στα επιδόματα της ακραίας φτώχειας και στη μερική απασχόληση.

Τώρα πρέπει να οργανωθεί η απάντηση στην αντιλαϊκή κλιμάκωση. Το δρόμο δείχνουν οι εργατικές κινητοποιήσεις ενάντια στις νέες αντιδραστικές αλλαγές στον συνδικαλιστικό νόμο και στις Συλλογικές Συμβάσεις, ενάντια στις αυξήσεις στα τιμολόγια της ΔΕΗ και την πολιτική της «απελευθέρωσης», που αυξάνει τα κέρδη των μονοπωλίων και βυθίζει στην ενεργειακή φτώχεια χιλιάδες λαϊκά νοικοκυριά, ενάντια στις φοροαπαλλαγές για το κεφάλαιο, στην παράδοση του περιβάλλοντος στις ορέξεις των επιχειρηματικών ομίλων.

Ο δρόμος επομένως είναι ένας: Οργάνωση της αντεπίθεσης, για την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών των εργαζομένων, του λαού και της νεολαίας. Μέσα απ’ αυτόν το δρόμο μπορούν να μπουν εμπόδια και στα σχέδια της κυβέρνησης, της εργοδοσίας και των συνδικαλιστών τους. Να οργανωθούν μαζικά, αποφασιστικά, ανυποχώρητα η διεκδίκηση όλων των απωλειών, η κατάργηση του αντεργατικού πλαισίου, η πάλη για τις λαϊκές ανάγκες.