Πλήρης χρεοκοπία

Πλήρης και εκκωφαντική είναι για μια ακόμη φορά η χρεοκοπία των παραμυθιών που διακινούν η κυβέρνηση, ο ΣΥΡΙΖΑ και τα υπόλοιπα αστικά κόμματα, ότι η εμπλοκή στα βρώμικα σχέδια ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ αποτελεί τάχα «ασπίδα ασφαλείας» για το λαό και τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας.

Τελευταίος κρίκος στην αλυσίδα είναι οι εξελίξεις στη Λιβύη. Εκεί όπου μαζί με όσα συμβαίνουν «επί του πεδίου», η βασικότερη εξέλιξη είναι η πρόσφατη «ομπρέλα» που πρόσφερε δημοσίως ο γγ του ΝΑΤΟ στην κυβέρνηση Σάρατζ και στην επέμβαση της Τουρκίας στο πλευρό της.

Οι ΝΑΤΟικές διαβεβαιώσεις βουλιάζουν τα παραμύθια του εφησυχασμού που διακινούσε όλο το προηγούμενο διάστημα η κυβέρνηση, μετά την υπογραφή του αυθαίρετου τουρκολιβυκού μνημονίου.

Άλλωστε, δεν έχουν περάσει ούτε λίγοι μήνες απ’ όταν η κυβέρνηση μιλούσε για «πλήρως απομονωμένη από τη διεθνή κοινότητα» και «πανικόβλητη» Τουρκία που προχωράει σε «σπασμωδικές κινήσεις», επιχειρώντας να κρύψει τις πάγιες διεκδικήσεις της τουρκικής αστικής τάξης και τη βήμα – βήμα κατοχύρωσή τους, με τις πλάτες ολοφάνερα «ζεσταμένες» από ΝΑΤΟ και ΕΕ.

Τότε ήταν που η κυβέρνηση διαφήμιζε την αναβάθμιση της στρατιωτικής συνεργασίας με κράτη όπως η Γαλλία και άλλες ισχυρές περιφερειακές δυνάμεις που παρεμβαίνουν στη Λιβύη για τα δικά τους συμφέροντα, την πρόσκληση στην Αθήνα του Χάφταρ κ.ο.κ., ως απόδειξη της «πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής» που τάχα φέρνει αποτελέσματα και «υψώνει τείχος προστασίας» για το λαό και τα κυριαρχικά δικαιώματα.

Με τα ίδια επιχειρήματα η κυβέρνηση προσπάθησε να δικαιολογήσει και την εμπλοκή στη νέα ιμπεριαλιστική επιχείρηση της ΕΕ, «Irini», στα ανοιχτά της Λιβύης, που υποτίθεται ότι είχε ως αντικείμενο την τήρηση του εμπάργκο όπλων.

Αλήθεια, μετά τις δηλώσεις Στόλτενμπεργκ, που δίνουν κάλυψη στην τουρκική επέμβαση στη Λιβύη, όπως έγινε προηγουμένως και στη Συρία, νομιμοποιώντας τη συνολικότερη πολιτική της στην περιοχή, μπορεί η ελληνική κυβέρνηση να ενημερώσει το λαό ποια είναι η θέση ΝΑΤΟ και ΕΕ για το τουρκολιβυκό μνημόνιο;

Μήπως μπορεί να πει τι συζητήθηκε για το θέμα αυτό πίσω από τις κλειστές πόρτες στα συμβούλια και διαβούλια που έγιναν την περασμένη βδομάδα ανάμεσα στους υπουργούς και τους αξιωματούχους ΝΑΤΟ και ΕΕ, με θέμα «τις εξελίξεις στην περιοχή»;

‘Η έστω τι συζητήθηκε λίγες μέρες πριν, στις τηλεφωνικές συνομιλίες με τους ΝΑΤΟικούς και στις συναντήσεις με τον Τζ. Πάιατ, επαφές που «συνέπεσαν» με την ακύρωση της ελληνικής άσκησης «Καταιγίδα», ως ολοφάνερη ανταπόκριση στο τουρκικό «αίτημα» για «μορατόριουμ ασκήσεων»;

Αν κάτι επιβεβαιώνεται για μια ακόμα φορά, είναι πως η πολιτική της εμπλοκής στα σχέδια ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ, την οποία υπηρετούν διαχρονικά όλες οι κυβερνήσεις, ανοίγει επικίνδυνους δρόμους για τον ελληνικό και τους άλλους λαούς της περιοχής, θέτοντας σε διαρκή αμφισβήτηση τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας.

Το ιμπεριαλιστικό παζάρι για να παραμείνει η Τουρκία αγκιστρωμένη στο ευρωατλαντικό στρατόπεδο, το παζάρι της ΕΕ με τον «στρατηγικό εταίρο» Τουρκία, ανοίγει ολοφάνερα το δρόμο και για «διευθετήσεις» σε βάρος των κυριαρχικών δικαιωμάτων, για πρόσκαιρους «συμβιβασμούς» στις πλάτες των λαών, με την ενεργό συμβολή της κυβέρνησης και των άλλων κομμάτων και με κριτήριο τις επιδιώξεις της αστικής τάξης να αναβαθμίσει το ρόλο της στην περιοχή ως πυλώνας της ευρωατλαντικής πολιτικής.

Γι’ αυτές τις εξελίξεις είναι όλοι βαριά εκτεθειμένοι στο λαό. Σήμερα δεν υπάρχει κανένα περιθώριο για ανοχή και εφησυχασμό. Μαζί με το αίτημα να μην πληρώσει ο λαός ξανά την καπιταλιστική κρίση και τα σπασμένα του κεφαλαίου, αυτό που χρειάζεται τώρα είναι να δυναμώσει ο αγώνας ενάντια στην εμπλοκή στα σχέδια ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ, για να μην πληρώσει ξανά τα σπασμένα των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, της εμπλοκής της χώρας στα βρώμικα αμερικανοΝΑΤΟικά σχέδια.

Το άρθρο αυτό αναδημοσιεύεται από την στήλη «Η Άποψή μας» του Ριζοσπάστη της Τετάρτης 20 Μάη 2020.