ΝΑΥΠΗΓΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ : «Τρέχουν» οι ανταγωνισμοί, ισοπεδώνοντας εργασιακά δικαιώματα και λαϊκές ανάγκες

Από την κυβερνητική φιέστα του περασμένου Αυγούστου στο Νεώριο της Σύρου. Το «μάρμαρο» πληρώνουν οι εργαζόμενοι και ο λαός.

Το παράδειγμα της …«σωτηρίας» των Ναυπηγείων της Σύρου από την αμερικανική πολυεθνική ΟΝΕΧ είναι χαρακτηριστικό της «δίκαιης ανάπτυξης» της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, η οποία για να προωθήσει τους επικίνδυνους για το λαό στόχους της εγχώριας αστικής τάξης ισοπεδώνει εργασιακά δικαιώματα, συνθλίβει τις ανάγκες συνολικά του λαού και ταυτόχρονα τον βάζει στο επίκεντρο σφοδρών ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών.

Το σχέδιο «εξυγίανσης» για το Ναυπηγείο της Σύρου, που συμφωνήθηκε με τον νέο «επενδυτή» και επικυρώθηκε στα τέλη Νοέμβρη με σχετική απόφαση από το Πολυμελές Πρωτοδικείο Σύρου «κατ’ άρθρο 106δ του Πτωχευτικού Κώδικα», αφήνει ξεκρέμαστους τους εργαζόμενους και τα δικαιώματά τους, ζημιώνει ασφαλιστικά ταμεία και το λαό του νησιού και εξυπηρετεί πλήρως τα συμφέροντα τόσο του ομίλου Ταβουλάρη, όπου ανήκαν τα ναυπηγεία, όσο και της ΟΝΕΧ.

Πιο συγκεκριμένα, σε σχετική ανακοίνωση που εξέδωσε η διοίκηση της εταιρείας «Νεώριον ΑΕ» ενημερώνοντας για την απόφαση του δικαστηρίου, σημειώνεται: «Με την υπ’ αριθμόν 2/2018 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Σύρου (Διαδικασία Εκούσιας Δικαιοδοσίας) επικυρώθηκε η συμφωνία εξυγίανσης, κατ’ άρθρο 106δ του Πτωχευτικού Κώδικα, της θυγατρικής μας εταιρείας «ΝΑΥΠΗΓΙΚΕΣ ΚΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΣΥΡΟΥ AΕ». Η ανωτέρω απόφαση αποτελεί το ουσιαστικό βήμα για την εξυγίανση του Ναυπηγείου Σύρου, όπως προβλέπεται στο κατατεθέν σχέδιο εξυγίανσης».

Ανάμεσα στα βασικά σημεία του «σχεδίου εξυγίανσης» αναφέρονται η «διαγραφή 100% των τόκων, προστίμων, προσαυξήσεων και λοιπών επιβαρύνσεων προς τον ΕΦΚΑ και το Ελληνικό Δημόσιο και αποπληρωμή του υπόλοιπου ποσού σε 280 δόσεις», ενώ ορίζεται ρητά ότι στην εταιρεία «ONEX Ναυπηγεία Σύρου» «δεν θα μεταβιβαστούν οι συμβάσεις των πρώην εργαζομένων της υπό εξυγίανση εταιρείας»!

Είναι ολοφάνερο δηλαδή ότι οι εργαζόμενοι που στο «σχέδιο εξυγίανσης» χαρακτηρίζονται «πρώην» μένουν «στον αέρα», ενώ το αν θα επαναπροσληφθούν από την καινούργια εταιρεία και πόσοι αφήνεται στην «καλή διάθεση» της ΟΝΕΧ. Θυμίζουμε ακόμα ότι η ΟΝΕΧ, για να κλείσει τη συμφωνία εξαγοράς του ναυπηγείου, από την αρχή είχε θέσει ως προϋπόθεση να παραλάβει το ναυπηγείο «καθαρό» από θέσεις εργασίας και εργασιακά δικαιώματα. Είχε απαιτήσει δε από τους εργαζόμενους να υπογράψουν μεταχρονολογημένες απολύσεις, δηλαδή ότι είχαν απολυθεί ένα χρόνο πριν και για την ακρίβεια από το Μάρτη του 2017, προκειμένου να γλιτώσει την καταβολή δεδουλευμένων και αποζημιώσεων!

Η μόνη δέσμευση που αναλαμβάνει η ΟΝΕΧ προς τους εργαζόμενους σύμφωνα με το «σχέδιο εξυγίανσης» είναι «να καταβάλει εφάπαξ τα οφειλόμενα ποσά στους πρώην εργαζόμενους», για τα οποία δεν αναφέρεται ποσό, ενώ όπως προαναφέρθηκε ήδη έχουν αφαιρεθεί οφειλόμενα ενός έτους.

Στο επικυρωμένο από το δικαστήριο «σχέδιο εξυγίανσης» προβλέπεται ακόμα ότι δεν μεταβιβάζεται «απαίτηση του Ελληνικού Δημοσίου ύψους 2.117.980,79 ευρώ».

Αυτά που θα μεταβιβαστούν στην ΟΝΕΧ είναι: Υποχρεώσεις προς τον ΕΦΚΑ, ύψους 20,74 εκατ. ευρώ, οι οποίες προβλέπεται να αποπληρωθούν σε… 280 άτοκες μηνιαίες δόσεις, δηλαδή σε 23 χρόνια! Υποχρεώσεις προς το Ελληνικό Δημόσιο, ύψους 5,7 εκατ. ευρώ, επίσης σε 280 άτοκες μηνιαίες δόσεις, ενώ προβλέπεται ότι από το σύνολο των υποχρεώσεων προς τους ΟΤΑ και τις πρώην ΔΕΚΟ διαγράφεται ποσοστό 85,67% και το υπόλοιπο θα εξοφληθεί σε 24 μηνιαίες δόσεις.

Παράλληλα, όπως σημειώνει σε ανακοίνωσή της η «Λαϊκή Συσπείρωση» δήμου Σύρου – Ερμούπολης, η οποία είχε αντιδράσει από τότε που το «σχέδιο εξυγίανσης» είχε κατατεθεί στο Πρωτοδικείο, η οφειλή προς το δήμο είναι 418.000 ευρώ. Με τη ρύθμιση που γίνεται, η εταιρεία θα καταβάλει – αν καταβάλει – 60.000 ευρώ κι αυτά σε δύο χρόνια. Αντίστοιχα, στη ΔΕΥΑΣ (Δημοτική Εταιρεία Υδρευσης – Αποχέτευσης Σύρου) η οφειλή είναι 481.177,18 ευρώ, ωστόσο η ΟΝΕΧ θα καταβάλει τελικά περίπου 69.000 ευρώ σε δύο χρόνια κ.ο.κ.

Οπως αναφερόταν στην ανακοίνωση της «Λαϊκής Συσπείρωσης», τα χρήματα αυτά ανήκουν στο λαό του νησιού και θα έπρεπε να χρησιμοποιηθούν προς όφελός του, για τη στελέχωση της υπηρεσίας καθαριότητας με το αναγκαίο προσωπικό, την ανανέωση εξοπλισμού και στόλου, τη μείωση των δημοτικών τελών κ.λπ.

Άρχισε και επίσημα η αναζήτηση «σωτήρων» και για τα Ναυπηγεία Ελευσίνας

Τα Ναυπηγεία Σύρου, ως γνωστόν, ανήκουν στον ίδιο όμιλο με τα Ναυπηγεία Ελευσίνας, στον όμιλο Ταβουλάρη. Γι’ αυτό στο «σχέδιο εξυγίανσης» της εταιρείας του Νεωρίου Σύρου αναφέρεται ακόμα ότι «όσον αφορά τις εξελίξεις στην άλλη θυγατρική μας «ΝΑΥΠΗΓΙΚΕΣ & ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΕΛΕΥΣΙΝΑΣ ΑΕ», οι προτάσεις και εκδηλώσεις ενδιαφέροντος οι οποίες έχουν υποβληθεί επισήμως από επενδυτές για την εξαγορά της εταιρείας είναι επί του παρόντος σε πρώιμο στάδιο αξιολόγησης, ώστε να μην απαιτείται οιαδήποτε σχετική ανακοίνωση. Είναι ευνόητο ότι εφόσον επισημοποιηθεί η ενδεχόμενη εξαγορά της εν λόγω θυγατρικής μας, το επενδυτικό κοινό θα ενημερωθεί σχετικώς».

Πάντως, στις 7 Δεκέμβρη ξεκίνησε και επίσημα η αναζήτηση «επενδυτών» για τα Ναυπηγεία Ελευσίνας, καθώς η εταιρεία KPMG, η οποία λειτουργεί ως σύμβουλος για τις πιστώτριες τράπεζες, εξέδωσε πρόσκληση για κατάθεση μη δεσμευτικών προσφορών σε ενδιαφερόμενους «επενδυτές». Η προθεσμία για την κατάθεση των προσφορών έχει προσδιοριστεί ως το πρώτο 15ήμερο του Γενάρη.

Μέχρι στιγμής έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον η ΟΝΕΧ και η ιταλική «Cantieri Group», ενώ η μεταβίβαση θα γίνει κατά τον ίδιο τρόπο που έγινε και αυτή του Νεωρίου Σύρου, δηλαδή με βάση τον πτωχευτικό κώδικα.

Οπως αναφέρεται στον οικονομικό Τύπο, και σε αυτήν την περίπτωση «όλα θα εξαρτηθούν από το ύψος του «κουρέματος» των οφειλών» του ναυπηγείου «και τον αριθμό των δόσεων που θα ζητήσει η κάθε πλευρά». Να σημειωθεί ότι οι οφειλές του Ταβουλάρη προς τους εργαζόμενους των Ναυπηγείων Ελευσίνας ανέρχονται σε 13 εκατ. ευρώ. Οι εργαζόμενοι λαμβάνουν το 70% της μισθοδοσίας τους από το υπουργείο Αμυνας, μέσω των προγραμμάτων του Πολεμικού Ναυτικού, ενώ σύμφωνα με τις καταγγελίες τους υπάρχουν 70 εργαζόμενοι που είναι εκτός προγράμματος του ΠΝ και η εργοδοσία τούς έχει εντελώς απλήρωτους.

Θυμίζουμε ότι η ΟΝΕΧ έχει δημοσιοποιήσει το ενδιαφέρον της για τα Ναυπηγεία Ελευσίνας αλλά και του Σκαραμαγκά προς τον πρωθυπουργό στη διάρκεια της ΔΕΘ, ενώ παρέμβαση έχει κάνει και ο Αμερικανός πρέσβης υπέρ της εξαγοράς των ναυπηγείων από την αμερικανική εταιρεία. Είναι ενδεικτικό το δημοσίευμα του «Via Diplomacy» στις 19 Δεκέμβρη, από το οποίο συχνά – πυκνά αναδημοσιεύει και ο Αμερικανός πρέσβης: Με τίτλο «Το στοίχημα των Αμερικανών διπλωματών για τα Ναυπηγεία Ελευσίνας – Σκαραμαγκά», αναφερόταν στην ανάγκη να αποκτηθούν τα ναυπηγεία από αμερικανική εταιρεία, σημειώνοντας ότι «τα ναυπηγεία δεν θα συνεχίσουν απλά να λειτουργούν και να κατασκευάζουν πλοία του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού, αλλά θα γίνουν αυτές οι επενδύσεις με τις οποίες θα μπορούν να υποστηριχθούν οι μεγάλες μονάδες του αμερικανικού Πολεμικού Ναυτικού και του ΝΑΤΟ που επιχειρούν στη Μεσόγειο και στον Περσικό Κόλπο».

Στην επιφάνεια οι ανταγωνισμοί

Στο μεταξύ, δείγμα των ανταγωνισμών που «τρέχουν» για τις υποδομές της χώρας αποτελούν και τα εμπόδια που φαίνεται να μπαίνουν τώρα, μπροστά και στο ενδιαφέρον των αμερικανικών εταιρειών για τα ναυπηγεία, στις επενδύσεις και το «master plan» της κινεζικής COSCO.

Οπως δημοσιεύτηκε την Κυριακή 30 Δεκέμβρη, το E’ Τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας θα αποφανθεί τον Αύγουστο του 2019 αν θα επιτραπεί τελικά στον ΟΛΠ, του οποίου η πλειοψηφία του μετοχικού κεφαλαίου ανήκει στην COSCO, να αποκτήσει άδεια ναυπηγοεπισκευής και να προχωρήσει στις ανάλογες εγκαταστάσεις στη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη. Η ναυπηγοεπισκευαστική δραστηριότητα του ΟΛΠ αποτελεί ένα από τα σημεία του «master plan» που θέλει να προωθήσει και είχε συμφωνήσει με την κυβέρνηση. Τώρα φαίνεται να μπλοκάρεται μετά τη σχετική προσφυγή της Γενικής Γραμματείας Βιομηχανίας του υπουργείου Οικονομίας και Ανάπτυξης τον Αύγουστο του 2018.

Να σημειωθεί ότι το σχετικό αίτημα του ΟΛΠ έχει απορρίψει και η Διεύθυνση Βιομηχανίας, Ενέργειας και Φυσικών Πόρων της Περιφέρειας Αττικής.

Ο ΟΛΠ στην προσφυγή του στο ΣτΕ υποστηρίζει ότι η εταιρεία είχε εκ του νόμου και του καταστατικού της τη δυνατότητα εκτέλεσης ναυπηγικών δραστηριοτήτων και πως η σύμβαση παραχώρησης του 2016 μεταξύ του ελληνικού Δημοσίου και του ΟΛΠ περιλαμβάνει την πρόβλεψη ότι «ο ΟΛΠ θα υπέχει, με δικό του κίνδυνο και έξοδα, υποχρέωση για την παροχή όλων των υπηρεσιών (…) που απαιτούνται για την παροχή, την παράδοση και την εκμίσθωση επιπρόσθετων υποδομών και ναυπηγοεπισκευαστικών δυνατοτήτων (συμπεριλαμβανομένων πλωτών δεξαμενών για την τροφοδοσία σκαφών Post Panamax ή μεγαλύτερων), με σκοπό την παροχή υπηρεσιών σε σκάφη μιας χωρητικότητας, που επί του παρόντος δεν εξυπηρετείται, για επισκευαστικούς σκοπούς στον λιμένα του Πειραιά, σε περιοχές που επί του παρόντος δεν φιλοξενούν ναυπηγοεπισκευαστικές δραστηριότητες»…

Αυτοί οι ανταγωνισμοί, στους οποίους εμπλέκεται ενεργά η κυβέρνηση, «τρέχουν» σε βάρος των εργαζομένων, που είναι αυτοί που «πληρώνουν τη νύφη». Είναι χαρακτηριστικό ότι αυτήν τη στιγμή στη Ζώνη, όπως έχει καταγγείλει το Συνδικάτο Μετάλλου Αττικής, η ανεργία έχει χτυπήσει «κόκκινο», αφού ο ΟΛΠ, δηλαδή η COSCO, προκειμένου να πιέσει και να της δοθεί η άδεια ναυπηγοεπισκευής, δεν επιτρέπει τον κατάπλου στους ντόκους της Ζώνης πλοίων προς επισκευή…

Α. Ζ.

  • Από τον «Ριζοσπάστη» του Σαββατο-Κύριακου 5-6 Γενάρη 2019