«ΝΙΚΟΣ ΠΛΟΥΜΠΙΔΗΣ»: Η ζωή και η αγωνιστική δράση του στελέχους του ΚΚΕ για πρώτη φορά σε θεατρική σκηνή

Συζήτηση με τον Βασίλη Κολοβό, ο οποίος υπογράφει τη σκηνοθεσία και πρωταγωνιστεί στην παράσταση «Νίκος Πλουμπίδης», που ανεβαίνει από το ερχόμενο Σάββατο στο «Θέατρο της Ημέρας».

Το θεατρικό έργο «Νίκος Πλουμπίδης», το οποίο αναφέρεται στη ζωή και την αγωνιστική δράση του στελέχους του ΚΚΕ, ανεβαίνει για πρώτη φορά σε θεατρική σκηνή. Η πρεμιέρα της παράστασης θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 23 Νοέμβρη, στις 21:00, στο «Θέατρο της Ημέρας» (Γεννηματά 20, Αμπελόκηποι, μετρό «Πανόρμου»). Το έργο προσεγγίζει τη ζωή και την αγωνιστική δράση του Ν. Πλουμπίδη.

Η παράσταση ανεβαίνει κάθε Σάββατο στις 21:00 και Κυριακή στις 20:00. Πληροφορίες – κρατήσεις στα τηλέφωνα 210.6929.090 – 210.6995.777 και για γκρουπ στο τηλέφωνο 6944.750.329.

***

Για την παράσταση είχαμε τη χαρά να μιλήσουμε με έναν μεγάλο ηθοποιό, τον Βασίλη Κολοβό, που με την τέχνη του υπηρέτησε, όλα αυτά τα χρόνια, το δίκιο του λαού μας.

— Για πρώτη φορά παρουσιάζετε στο θέατρο ένα έργο για τη ζωή του στελέχους του ΚΚΕ Νίκου Πλουμπίδη. Πώς προσεγγίσατε αυτό το εγχείρημα;

— Είναι αλήθεια ότι για πρώτη φορά ανεβαίνει στη θεατρική σκηνή ένα τέτοιο έργο. Ο Νίκος Πλουμπίδης δεν είναι μόνο η ηρωική μορφή ενός στελέχους του ΚΚΕ και κομμουνιστή μάρτυρα, αλλά και μια σπουδαία προσωπικότητα που δίδαξε τις γενιές που ακολούθησαν με το ήθος του και την πίστη στην ιδεολογία του. Ηταν διακαής μου πόθος να ανεβάσω στη σκηνή ένα μέρος από τη ζωή και την αγωνιστική δράση του κομμουνιστή Νίκου Πλουμπίδη. Προσπάθησα με σεβασμό να προσεγγίσω τη ζωή και την αγωνιστική του δράση. Μέσα από τη ροή της παράστασης παρακολουθούμε τη δράση του και ιδιαίτερα τα τελευταία δραματικά χρόνια, τόσο τα δικά του όσο και του κινήματος, ο δε κύκλος κλείνει με την εκτέλεσή του.

Ο Νίκος Πλουμπίδης απέδειξε ότι η ανιδιοτέλεια, ο σεβασμός και η πίστη στην ιδεολογία και τα ιδανικά ενός κομμουνιστή αγωνιστή δεν είναι λόγια, αλλά στάση ζωής. Το περιγράφει άλλωστε σε ένα από τα γράμματά του: «Κρατιέμαι με τα δόντια στη ζωή για να δώσω ακόμα δυο μάχες, τη μάχη της δίκης και τη μάχη του εκτελεστικού αποσπάσματος».

Εννοείται ότι η λιτή και αφαιρετική σκηνοθετική ματιά ήταν απαραίτητη για να δημιουργήσω στον θεατή την αίσθηση εκείνης της μαύρης εποχής, κατά την οποία οι κυβερνήσεις, με τη στήριξη και καθοδήγηση του αμερικανικού παράγοντα, είχαν φέρει το λαό μας σε απόγνωση.

— Πού εστιάζει την προσοχή του το έργο;

— Κυρίως αναδεικνύει τον χαρακτήρα του ήρωα μέσα από μια σειρά πολιτικών γεγονότων και συμβάντων που έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην τότε διαμόρφωση ενός αντικομμουνιστικού κλίματος. Επίσης, και τα λάθη που προέκυψαν από το ίδιο το Κόμμα εξαιτίας της παραπληροφόρησης και των προβλημάτων μιας χρονικής περιόδου με σκληρή παρανομία. Κι εδώ βρίσκεται το μεγαλείο του Νίκου Πλουμπίδη. Ούτε για μια φορά δεν στράφηκε εναντίον του Κόμματός του. Απεναντίας, θυσιάστηκε διατηρώντας μέχρι την τελευταία στιγμή της ζωής του την πίστη του στον Ανθρωπο, στην ιδεολογία του, στο Κόμμα του. Αρκεί να διαβάσει κάποιος την παρακάτω φράση από την απολογία του ενώπιον του Στρατοδικείου για να αντιληφθεί το μέγεθος του χαρακτήρα του και της προσωπικότητάς του: «Τιμή εγώ έχω πάνω απ’ όλα την τιμή του Κόμματός μου».

— Τι είναι αυτό που θέλετε να αναδείξετε;

— Ότι η γενναιότητά του και το θάρρος του αποτελούν το φωτεινό φάρο για κάθε νέο άνθρωπο που ονειρεύεται έναν καλύτερο και δικαιότερο κόσμο. Η περήφανη στάση του ενώπιον του Στρατοδικείου καθώς και η μετέπειτα λίγο πριν από την εκτέλεσή του καταγράφηκαν στην πολιτική και κοινωνική Ιστορία του τόπου μας ως το πλέον διαχρονικό παράδειγμα διαπαιδαγώγησης, ιδιαίτερα σήμερα που η παγκόσμια κοινωνία, ο λαός μας και η νεολαία αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα, από το αδηφάγο καπιταλιστικό σύστημα που καταδυναστεύει τους λαούς.

— Ένα τέτοιο έργο τι έχει να πει στον σημερινό θεατή;

— Αυτό θα φανεί στην πορεία και κατά τη διάρκεια των παραστάσεων. Κατά τη γνώμη μου αγγίζει πολύ, γιατί ο Πλουμπίδης ήταν ένας λαϊκός ηγέτης και αγωνιστής που ο ρόλος του ως υπεύθυνου του παράνομου μηχανισμού του ΚΚΕ σηματοδότησε το δρόμο του αγώνα. Ειδικά την περίοδο της Κατοχής, συνέβαλε αποφασιστικά στην οργάνωση και καθοδήγηση της απόλυτης εξέγερσης του λαού της Αθήνας εναντίον των κατακτητών ανατρέποντας τη διαταγή των ναζί που, με τη σύμφωνη γνώμη και των κυβερνώντων κουίσλιγκ, ήθελαν να στείλουν Ελληνες να δουλέψουν στα γερμανικά εργοστάσια για να μπορούν οι Γερμανοί να πολεμήσουν εναντίον της Σοβιετικής Ενωσης. Αυτή η δράση κινητοποίησε 250.000 λαού και αποτελεί την πρώτη κατοχική διαδήλωση που ανάγκασε ναζί και δοσίλογους να άρουν την απόφασή τους και να ματαιωθεί η επιστράτευση. Γι’ αυτό τόσο εγώ όσο και οι συνεργάτες μου ευελπιστούμε να δημιουργήσουμε τα κατάλληλα ερεθίσματα υπενθύμισης στους θεατές της προσωπικότητας του Νίκου Πλουμπίδη και να «επαναδιατυπώσουμε θεατρικά» το λόγο του και την αταλάντευτη στάση του. Είτε το θέλουν κάποιοι είτε όχι, ως κομμουνιστής και στέλεχος του ΚΚΕ αποτελεί σήμερα ένα αιώνιο σύμβολο πίστης, δύναμης και αξιοπρέπειας.

— Και κάτι τελευταίο. Μιλήστε μας για τους συνεργάτες σας, με τους οποίους στήνετε μαζί την παράσταση.

— Οι συνεργάτες μου είναι όλοι υπέροχοι. Σύντροφοι αγαπημένοι. Φίλοι της καρδιάς, που χωρίς αυτούς δεν θα μπορούσα να κάνω την παράσταση. Τους ευχαριστώ όλους. Τους αγαπημένους μου συναδέλφους Ολγα Μουργελά, Χάρη Αρώνη, Τάσο Ράπτη, Γιώργο Σώχο, Ανδριανή Τουντοπούλου.

Τον επί χρόνια φίλο μου, συγγραφέα και ερευνητή Γρηγόρη Χαλιακόπουλο που με χαρά δέχτηκε να με βοηθήσει. Για πολλούς μήνες έψαξε και συγκέντρωσε υλικό της περιόδου που αναφέρεται η παράσταση (εφημερίδες, περιοδικά, βιβλία) και μαζί με στοιχεία που μας έδωσε το ΚΚΕ έστησε και την πρώτη γραφή του έργου. Πάνω από ένα χρόνο σβήναμε και γράφαμε μέχρι πριν από 20 μέρες. Τον Στράτο Σαραντίδη, που με τα παλιά υλικά έστησε ένα λιτό (λόγω φτώχειας) σκηνικό και με ρούχα που δανείστηκε από φίλους και τα προσάρμοσε στην εποχή. Τον συνθέτη Φίλιππο Περιστέρη που μας έγραψε μια πολύ καλή πρωτότυπη μουσική. Τον Ακη Αποστολίδη, βραβευμένο διευθυντή Φωτογραφίας, που με τους φωτισμούς του έδωσε παραδειγματικά την ατμόσφαιρα που είχε ανάγκη η παράσταση. Τον Γιώργο Σηφάκη, που χειρίζεται ήχο και φως. Την Γεωργία Τσαμούρη στις δημόσιες σχέσεις. Την Στέλλα Λεβεντάκη και τον Αιμίλιο Πέτρου για τις φωτογραφίες και τα βίντεο. Και την Αριάδνη Μιχαηλάρη για τα γραφιστικά όλων των εντύπων της παράστασης.

  • Από τον «Ριζοσπάστη» του Σαββατο-Κύριακου 16-17/11/2019