Κυβερνητικά «δώρα» στους επιχειρηματίες του αθλητισμού

Τη στιγμή που η κυβέρνηση της ΝΔ μοιράζει ψίχουλα στο λαό, βαφτίζοντας ως «σημαντική βοήθεια» το περίφημο κοινωνικό μέρισμα των μόλις 175 εκατ. ευρώ σε λίγο περισσότερες από 200.000 οικογένειες, οι «χάρες» προς επιχειρηματίες και εφοπλιστές σε όλους τους τομείς δίνουν και παίρνουν. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η τροπολογία στο νέο φορολογικό νομοσχέδιο για την αλλαγή του συντελεστή φορολογίας αθλητικών εταιρειών (ΠΑΕ, ΚΑΕ) όσον αφορά τα συμβόλαια που συνάπτουν με αθλητές. Ο εν λόγω συντελεστής μειώνεται από 45% σε 22% σε ό,τι αφορά τα ποσά που καταβάλλονται από αθλητικές ανώνυμες εταιρείες σε αθλητές για την υπογραφή συμβολαίου μετεγγραφής ή την ανανέωση ή λύση συμβολαίου συνεργασίας, εφόσον τα ποσά αυτά υπερβαίνουν τις 40.000 ευρώ. Η ρύθμιση θα ισχύσει από 1/1/2020.

Είναι προφανές πως οι ουσιαστικά κερδισμένοι της κυβερνητικής τροπολογίας δεν είναι άλλοι από τους επιχειρηματίες και εφοπλιστές ιδιοκτήτες – μεγαλομετόχους των αθλητικών εταιρειών, που θα έχουν τεράστια οφέλη από τα νέα δεδομένα. Το μέτρο έρχεται να προστεθεί σε πλήθος ανάλογων «δώρων» και «διευκολύνσεων» στους επιχειρηματίες του αθλητισμού από όλες τις κυβερνήσεις ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΣΥΡΙΖΑ (π.χ. παραχώρηση αθλητικών εγκαταστάσεων, δημόσιων χώρων, παλιότερες φοροελαφρύνσεις κ.λπ.). Την ίδια στιγμή, για μία ακόμα χρονιά τα χρήματα που δίνονται για τον αθλητισμό, μέσω των επιχορηγήσεων σε Ομοσπονδίες και Σωματεία,παραμένουν ψίχουλα. Εδώ και τουλάχιστον μια 15ετία και με ευθύνη όλων των κυβερνήσεων (ΠΑΣΟΚ – ΝΔ – ΣΥΡΙΖΑ), οι επιχορηγήσεις μπαίνουν συνεχώς στην «γκιλοτίνα», στη λογική του «λιγότερου κράτους» και στον αθλητισμό.

Τα τελευταία χρόνια, μάλιστα, με άλλοθι την οικονομική κρίση, τους δόθηκε η «χαριστική βολή» και πλέον δεν φτάνουν να καλύψουν ούτε τα πάγια έξοδα μιας Ομοσπονδίας ή ενός Σωματείου. Συνέπειες αυτού είναι μεταξύ άλλων η μετακύλιση των εξόδων στους αθλούμενους και στις οικογένειές τους, που υποχρεώνονται να βάλουν βαθιά το χέρι στην τσέπη, οι μεγάλες δυσκολίες στη λειτουργία Ομοσπονδιών και Σωματείων, ενώ πλήττονται επίσης οι εργαζόμενοι στο χώρο του αθλητισμού, οι αθλητικές εγκαταστάσεις σε επίπεδο συντήρησης κ.λπ. Όλα αυτά δηλαδή που με ευθύνη όλων των μέχρι σήμερα κυβερνήσεων έχουν καταστήσει την άθληση, αντί για δικαίωμα για όλους τους εργαζομένους και τα λαϊκά στρώματα, πολυτέλεια για λίγους.