Η συμβολή της ΚΝΕ στις θέσεις της ΠΟΔΝ – Επανεκλογή της στην αντιπροεδρία της Ομοσπονδίας

Στην 20ή Γενική Συνέλευση της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Δημοκρατικών Νεολαιών (ΠΟΔΝ), που πραγματοποιήθηκε τις προηγούμενες μέρες στην Κύπρο με τη συμμετοχή 93 Οργανώσεων από όλο τον κόσμο, αναπτύχθηκε πλούσια συζήτηση γύρω από κρίσιμα ζητήματα για την ανάπτυξη της πάλης των Οργανώσεων-μελών της, συνολικά την πολιτική γραμμή της Ομοσπονδίας. Η ΚΝΕ, όπως και άλλες Κομμουνιστικές Νεολαίες συνέβαλαν ώστε η Πολιτική Απόφαση που εγκρίθηκε από το Σώμα της Συνέλευσης (καθορίζει τους βασικούς άξονες δράσεις της ΠΟΔΝ για την επόμενη τετραετία και θα δοθεί από την ΠΟΔΝ στη δημοσιότητα τις επόμενες μέρες) να προωθεί την πάλη διεθνώς, στοχεύοντας τον πραγματικό αντίπαλο.

Έτσι, στον πρόλογο της Πολιτικής Διακήρυξης σημειώνεται ότι «η Παγκόσμια Ομοσπονδία Δημοκρατικών Νεολαιών (ΠΟΔΝ) συνεχίζει να είναι ενεργή στον αγώνα της νεολαίας και των λαών ενάντια στον ιμπεριαλισμό, ο οποίος είναι το ανώτατο, το μονοπωλιακό στάδιο του καπιταλισμού». Επίσης το κείμενο έχει αρκετές αναφορές στην πάλη ενάντια στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ, στην υπεράσπιση του δικαιώματος των λαών να παλεύουν για την αποδέσμευση των χωρών τους από τις ιμπεριαλιστικές ενώσεις, ενώ κλείνει με τα παρακάτω λόγια: «Όταν οι λαοί παλεύουν ενωμένοι και οργανωμένα, είναι ανίκητοι! Έτσι μπορούμε να ενισχύσουμε την ΠΟΔΝ και να δυναμώσουμε τον αντιιμπεριλιαστικό αγώνα, για έναν κόσμο ειρήνης, συνεργασίας και αλληλεγγύης, προόδου, του επαναστατικού μετασχηματισμού της κοινωνίας».

Οι θέσεις και η δράση της ΚΝΕ για την ενδυνάμωση της ΠΟΔΝ

Η ΚΝΕ στην παρέμβασή της έθεσε πολιτικά – ιδεολογικά κριτήρια για την ενίσχυση της δράσης της ΠΟΔΝ, ώστε αυτή να συμβάλει στην κινητοποίηση δυνάμεων, Οργανώσεων, ενάντια στις πολιτικές του κεφαλαίου, των κυβερνήσεων και των ενώσεών τους, τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και πολέμους. Συγκεκριμένα, στην τοποθέτησή της ανέφερε μεταξύ άλλων:

«1. Ενισχύουμε την πάλη ενάντια στον ιμπεριαλισμό. Συμβάλλουμε με την πάλη μας, με τις τοποθετήσεις μας, ώστε να συνειδητοποιηθεί από το λαό και τη νεολαία των χωρών μας πως ο ιμπεριαλισμός δεν είναι απλώς μια επιθετική εξωτερική πολιτική, που μπορεί να υιοθετήσει η κυβέρνηση της μιας ή της άλλης μεγάλης ή μικρότερης καπιταλιστικής χώρας. Ιμπεριαλισμός είναι ο μονοπωλιακός καπιταλισμός, είναι η παγκόσμια καπιταλιστική οικονομία, ο καπιταλισμός που σαπίζει, που δεν έχει πλέον να δώσει τίποτα το θετικό στους εργαζόμενους και στον οποίο η κάθε καπιταλιστική χώρα είναι ενσωματωμένη βάσει της δύναμής της.

Η απόσπαση του ιμπεριαλισμού από το οικονομικό του περιεχόμενο και η ταύτισή του μόνο με την πολιτική που ακολουθούν συγκεκριμένα ισχυρά καπιταλιστικά κράτη εγκυμονεί κινδύνους στήριξης τμημάτων της αστικής τάξης, ακόμα και καπιταλιστικών κρατών, θεωρώντας ότι επειδή δεν βρίσκονται στην κορυφή της ιμπεριαλιστικής πυραμίδας μπορούν να διεξάγουν αντιιμπεριαλιστική πάλη. Η ανισόμετρη ανάπτυξη είναι κυρίαρχο στοιχείο στο μονοπωλιακό καπιταλισμό. Ωστόσο, ο παρασιτισμός, η όξυνση της βασικής αντίθεσης ανάμεσα στον κοινωνικό χαρακτήρα της παραγωγής και στην καπιταλιστική ιδιοποίηση των αποτελεσμάτων της χαρακτηρίζουν όλα τα καπιταλιστικά κράτη, ανεξάρτητα από τη θέση τους στο διεθνές ιμπεριαλιστικό σύστημα.

  1. Παλεύουμε για την οικοδόμηση της σοσιαλιστικής κοινωνίας. Ο ιμπεριαλισμός όπως περιγράφεται παραπάνω είναι η εποχή περάσματος στο σοσιαλισμό – κομμουνισμό. Η πάλη ενάντια στον ιμπεριαλισμό αναπόφευκτα συνδέεται με την πάλη για την ανατροπή του καπιταλισμού, για την οικοδόμηση της σοσιαλιστικής κοινωνίας, όπου δεν θα υπάρχει εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.

Ο σοσιαλισμός είναι η μοναδική απάντηση στη βαρβαρότητα που ζει η νεολαία και ο λαός, το πραγματικά σύγχρονο και νέο. Η απελευθέρωση των σύγχρονων δυνατοτήτων της κοινωνίας μπορεί να γίνει μόνο με την κατάργηση της καπιταλιστικής ιδιοκτησίας, με την ανατροπή της εξουσίας της, με την εδραίωση της εργατικής εξουσίας, που θα κοινωνικοποιήσει τα μέσα παραγωγής, θα οργανώσει την παραγωγή και τις κοινωνικές υπηρεσίες με τον κεντρικό σχεδιασμό, δηλαδή με τις νέες κομμουνιστικές σχέσεις παραγωγής, θα αναμορφώσει όλες τις κοινωνικές σχέσεις.

Μόνο στο έδαφος της εργατικής – λαϊκής εξουσίας, στο έδαφος του σοσιαλισμού, μπορούν να ζήσουν οι λαοί ειρηνικά, δημιουργικά και να αξιοποιήσουν για δικό τους όφελος, για την ικανοποίηση των δικών τους αναγκών τις πλουτοπαραγωγικές πηγές που θα είναι λαϊκή περιουσία.

  1. Παλεύουμε ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο. Ο πόλεμος είναι η συνέχεια της αντιλαϊκής πολιτικής με άλλα μέσα, σημαδεύεται από τα συμφέροντα και τους στόχους των αστικών τάξεων, ο χαρακτήρας του πολέμου στην εποχή μας είναι ιμπεριαλιστικός. Δίκαιος μπορεί να είναι μόνο ο πόλεμος για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο. Η πάλη για την υπεράσπιση των συνόρων, της εδαφικής ακεραιότητας, από τη σκοπιά της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων είναι μέρος της πάλης για την ανατροπή της εξουσίας του κεφαλαίου, του καπιταλισμού, που γεννάει πολέμους, κρίσεις, φτώχεια, ανεργία, προσφυγιά.

Το ΟΧΙ των κομμουνιστών στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο είναι μέρος της πάλης κατά των αιτιών που τον προκαλούν, κατηγορηματική καταδίκη του καπιταλισμού, που τον γεννά. Ο 20ός αιώνας με δύο παγκόσμιους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και εκατοντάδες τοπικούς και οι πρώτες δεκαετίες του 21ου αιώνα προσφέρουν πολλές αποδείξεις. Το ΟΧΙ των κομμουνιστών στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο είναι ΟΧΙ στην οικονομική, στην εσωτερική και εξωτερική πολιτική κάθε αστικής κυβέρνησης και των ιμπεριαλιστικών συμμαχιών σε συνθήκες »ιμπεριαλιστικής ειρήνης», συνέχεια της οποίας είναι ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος.

  1. Δυναμώνουμε την πάλη για την αποδέσμευση από τις ιμπεριαλιστικές ενώσεις.Οι ιμπεριαλιστικές συμμαχίες είναι διακρατικές συμμαχίες που εκφράζουν τα κοινά συμφέροντα των αστικών τάξεων των κρατών – μελών τους. Τα κοινά συμφέροντα αφορούν τη μεγέθυνση των μονοπωλίων τους, τη θωράκιση της ανταγωνιστικότητάς τους σε συνθήκες όξυνσης του ανταγωνισμού στο διεθνές ιμπεριαλιστικό σύστημα, καθώς και την ενιαία αντιμετώπιση του εργατικού κινήματος, την υπονόμευση της πάλης των επαναστατικών κομμουνιστικών κομμάτων. Οι ιμπεριαλιστικές ενώσεις από τη φύση τους έχουν ταξικό χαρακτήρα.

Τέτοια ιμπεριαλιστική ένωση είναι η ΕΕ. Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ένωση καπιταλιστικών κρατών, από τη φύση της αντιλαϊκή. Η ιμπεριαλιστική ΕΕ δεν μπορεί να μετασχηματιστεί σε μια «Ευρώπη των λαών», γιατί από την ίδρυσή της έχει οικοδομηθεί και στοχεύει στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων των ευρωπαϊκών μονοπωλίων.

Τέτοια ιμπεριαλιστική λυκοσυμμαχία είναι η δολοφονική μηχανή του ΝΑΤΟ. Γι’ αυτό δεν αρκούν τα ευχολόγια για τη διάλυσή του. Η διάλυση μιας διακρατικής ένωσης προς όφελος των λαών έρχεται μόνο με την αποδέσμευση των χωρών – μελών της από αυτή.

Απαιτείται πάλη για την αποδέσμευση από το ΝΑΤΟ, την ΕΕ, από κάθε ιμπεριαλιστική ένωση. Πάλη, που τη θετική έκβασή της μπορεί να εγγυηθεί μόνον η εργατική εξουσία, σπάζοντας την ιμπεριαλιστική «αλυσίδα», αποσπώντας τη χώρα από τα νύχια των ντόπιων και ξένων μονοπωλίων και των ενώσεών τους. Η πάλη για την αποδέσμευση από τις ιμπεριαλιστικές ενώσεις δεν πρέπει να συγχέεται με την επιλογή των αστικών τάξεων να αποχωρήσουν από μία ιμπεριαλιστική ένωση για την καλύτερη εξυπηρέτηση των συμφερόντων της. Τέτοια είναι για παράδειγμα η επιλογή σημαντικού τμήματος της βρετανικής αστικής τάξης που βλέπει τα κέρδη της να συμπιέζονται πλέον στο πλαίσιο της ΕΕ. Σε αυτό το πλαίσιο αναπτύσσεται για παράδειγμα και το ρεύμα του αστικού «ευρωσκεπτικισμού».

  1. Παλεύουμε ενάντια στις πολιτικές του κεφαλαίου και τις κυβερνήσεις του.Η αντιλαϊκή πολιτική των κυβερνήσεων, το τσάκισμα των δικαιωμάτων του λαού και της νεολαίας, το πετσόκομμα μισθών και συντάξεων, η φοροαφαίμαξη του λαού, οι ιδιωτικοποιήσεις σε Υγεία, Παιδεία, Πρόνοια κ.ο.κ. είναι προϋπόθεση για να κερδοφορεί το κεφάλαιο. Είναι η άλλη όψη του ίδιου νομίσματος των διάφορων «αναπτυξιακών» νόμων, των επιδοτήσεων, των φοροαπαλλαγών και φοροελαφρύνσεων για το κεφάλαιο.

Για αυτό το λόγο, στο έδαφος του καπιταλισμού, καμία κυβέρνηση, όπως κι αν ονομαστεί, νεοφιλελεύθερη ή σοσιαλδημοκρατική, δεν μπορεί να είναι φιλολαϊκή. Είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα ότι στην Ελλάδα η δήθεν «αριστερή», η σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ παίρνοντας τη σκυτάλη από την προηγούμενη κυβέρνηση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ πέρασε ένα ακόμα μνημόνιο, πρόσθεσε μεγαλύτερα βάρη στην εργατική τάξη και το λαό της Ελλάδας, έβαλε τις βάσεις για την κατάργηση του δικαιώματος στην απεργία, μετέτρεψε τη χώρα μας σε απέραντη ΝΑΤΟική βάση. Και τώρα η δεξιά, φιλελεύθερη ΝΔ συνεχίζει πιο αποφασιστικά στο δρόμο που έστρωσε ο ΣΥΡΙΖΑ. Η πολιτική τους δεν διαφέρει στην ουσία της, γιατί δεν διαφέρει ο σκοπός που εξυπηρετούν, δηλαδή τα συμφέροντα των μονοπωλίων.

Συνολικά η πείρα της αντιλαϊκής διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ επιβεβαιώνει τις εκτιμήσεις του ΚΚΕ, τεκμηριώνει και ενισχύει το ιδεολογικοπολιτικό μέτωπο στο διεθνές κίνημα, απέναντι σε δυνάμεις που έχουν στην καρδιά της πολιτικής τους την σοσιαλδημοκρατικού τύπου διαχείριση του καπιταλισμού και τις λεγόμενες αριστερές και προοδευτικές κυβερνήσεις. Τα παραπάνω επιβεβαιώνονται τόσο από την εμπειρία των «προοδευτικών» κυβερνήσεων στη Λατινική Αμερική, όσο και από την ιστορική, αλλά και τη σύγχρονη πείρα των σοσιαλδημοκρατικών κυβερνήσεων στην Ευρώπη, όπως π.χ. σε Πορτογαλία και Ισπανία.

  1. Δυναμώνουμε τον προλεταριακό διεθνισμό. Απέναντι στην ενιαία επίθεση που δέχονται σήμερα οι λαοί μας από τους ιμπεριαλιστές, απάντηση μπορεί να είναι μόνο ο προλεταριακός διεθνισμός που μας δείχνει το δρόμο της πραγματικής ενότητας, της ταξικής ενότητας των εργαζομένων όλου του κόσμου. Δεν πρόκειται απλά για ένα συναίσθημα αλληλεγγύης των εργαζομένων, αλλά για τη συνειδητοποίηση ότι η εργατική τάξη όλων των χωρών έχει κοινό συμφέρον να ανατρέψει την αστική εξουσία. Σε αυτή τη βάση χρειάζεται να ισχυροποιηθεί η κοινή δράση, ο συντονισμός της πάλης των Κομμουνιστικών Νεολαιών σε διεθνές και περιφερειακό επίπεδο για την ανατροπή του καπιταλιστικού συστήματος, για την εργατική εξουσία.

Η ΚΝΕ, μαζί με άλλες ΚΝ, δίνει τη μάχη ενάντια σε απόψεις στο διεθνές κίνημα που απορρίπτουν την ανάγκη ενίσχυσης της κοινής δράσης και των μορφών συντονισμού των ΚΝ, που επιχειρούν να μειώσουν αυτή τη σημαντική προσπάθεια με χαρακτηρισμούς περί σεχταρισμού και τον ισχυρισμό πως έρχεται σε αντιπαράθεση με τη δράση της ΠΟΔΝ. Η πείρα δείχνει πως η συζήτηση, ο υγιής προβληματισμός, ο συντονισμός και η κοινή δράση των ΚΝ, όχι μόνο δεν είναι εμπόδιο για την ενίσχυση της ΠΟΔΝ, αλλά αναγκαία προϋπόθεση για τη διασφάλιση του αντιιμπεριαλιστικού της χαρακτήρα, είναι το στέρεο έδαφος και για τον προσανατολισμό και την ενίσχυση της δράσης της ΠΟΔΝ, ώστε να συμβάλει στην κινητοποίηση δυνάμεων, οργανώσεων ενάντια στις πολιτικές του κεφαλαίου, των κυβερνήσεων και των ενώσεών τους, τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και πολέμους. Το επιχείρημα περί σεχταρισμού είναι αβάσιμο και επιζήμιο, βάζει εμπόδια στη διεθνή κοινή δράση των κομμουνιστών και έρχεται σε αντίθεση με την πείρα του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος, όπως προκύπτει από τις περιφερειακές και διεθνείς συναντήσεις των Κομμάτων. Η εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στο περιθώριο του 19ου ΠΦΝΦ, με τη συμμετοχή 36 ΚΝ από όλο τον κόσμο για τον εορτασμό των 100 χρόνων από τη μεγάλη Οκτωβριανή Επανάσταση, απέδειξε πως παρά τις ιδεολογικοπολιτικές διαφορές ανάμεσα στις οργανώσεις, υπάρχει σημαντικό έδαφος και ανάγκη ενίσχυσης της συζήτησης και της κοινής δράσης σε διεθνές επίπεδο ανάμεσα στις Κομμουνιστικές Νεολαίες.

  1. Δυναμώνουμε τον αντιιμπεριαλιστικό χαρακτήρα του ΠΦΝΦ.Οι Οργανώσεις-μέλη της ΠΟΔΝ πρέπει να παλέψουμε για να διαφυλάξουμε το χαρακτήρα του Παγκόσμιου Φεστιβάλ Νέων και Φοιτητών. Τα τελευταία χρόνια έχει γίνει προσπάθεια από αστικές κυβερνήσεις να το βάλουν στο χέρι τους, να το μετατρέψουν σε δεκανίκι των δικών τους συμφερόντων. Η προσπάθεια αυτή κορυφώθηκε στο 19ο ΠΦΝΦ, όπου ήρθαμε αντιμέτωποι με την προσπάθεια της ρωσικής κυβέρνησης να παρέμβει ωμά και να ελέγξει το περιεχόμενο, το πρόγραμμα και τις διαδικασίες του Φεστιβάλ.

Τα τελευταία γεγονότα πρέπει να σημάνουν συναγερμό για τις Οργανώσεις-μέλη της ΠΟΔΝ που θέλουμε να διαφυλάξουμε τον πραγματικό χαρακτήρα του Φεστιβάλ. Να βάλουμε εμπόδια στη μετατροπή του Φεστιβάλ σε φόρουμ διάφορων οικονομικών συμφερόντων. Το ΠΦΝΦ θα καθιερώνεται ως θεσμός και θα αγκαλιάζεται από χιλιάδες νέους και νέες από εργατικές-λαϊκές οικογένειες σε όλο τον κόσμο στο βαθμό που θα συγκρούεται με τέτοιες επιδιώξεις και θα βαθαίνει το αντιιμπεριαλιστικό του περιεχόμενο».

Η σημασία της κοινής πάλης των Κομμουνιστικών Νεολαιών

Δεκάδες Κομμουνιστικές Νεολαίες που πήραν το λόγο στη Γενική Συνέλευση ανέπτυξαν τις θέσεις τους για την ενίσχυση της ΠΟΔΝ, πολλές από αυτές στήριξαν κατά τη συζήτηση του κειμένου τα κριτήρια που έθεσε η ΚΝΕ, διεξήγαγαν αντιπαράθεση με σοσιαλδημοκρατικές και οπορτουνιστικές προσεγγίσεις που αποσπούν τον ιμπεριαλισμό από το οικονομικό του περιεχόμενο. Ενδεικτικά:

– Η Ένωση Κομμουνιστικής Νεολαίας από τη Βραζιλία, σημειώνοντας το οικονομικό περιεχόμενο του ιμπεριαλισμού, τόνισε αναφερόμενη στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και συνολικά την επίθεση του κεφαλαίου στα δικαιώματα των λαών διεθνώς: «Αυτή δεν είναι η ιμπεριαλιστική πολιτική ορισμένων χωρών, που, αν παρακαμφθεί, θα επιτρέψει την πλήρη ανάπτυξη κυριάρχων εθνών. Είναι η λειτουργία ενός συστήματος, του καπιταλιστικού συστήματος στο ανώτατό του στάδιο, τον ιμπεριαλισμό».

– Το Μέτωπο Κομμουνιστικής Νεολαίας από την Ιταλία ανέφερε σχετικά με την προσπάθεια πρόσδεσης της ΠΟΔΝ στο άρμα της μίας ή της άλλης κυβέρνησης, αξιοποίησής της για την επίτευξη διακρατικών συμφωνιών: «Η σύγκρουση ανάμεσα στα ιμπεριαλιστικά κέντρα έχει ενταθεί αυτά τα χρόνια, κάτι που θέτει τη δράση της ΠΟΔΝ μπροστά στην πιεστική ανάγκη περαιτέρω ενίσχυσης της δραστηριότητάς της και ρητής επαναβεβαίωσης του αντιιμπεριαλιστικού χαρακτήρα της, χωρίς να συντρίβεται από την επιρροή κανενός ιμπεριαλιστικού κέντρου».

Η Κομμουνιστική Νεολαία Τουρκίας ανέδειξε τη θέση ότι η πραγματική πάλη ενάντια στους πολέμους είναι η πάλη ενάντια στις αιτίες που τους προκαλούν, η πάλη για τον σοσιαλισμό: «Για την ΚΝ Τουρκίας, η παρουσία της εδώ στην Κύπρο, σε μία περίοδο που οξύνεται η αντιλαϊκή επίθεση, οι ενδοϊμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί και ο εθνικισμός στην περιοχή, είναι ακόμα πιο σημαντική. Το ΚΚ Τουρκίας και η ΚΝ Τουρκίας αναπτύσσουν τον αγώνα για το σοσιαλισμό, που θα σημάνει την ήττα του καπιταλισμού και το τέλος των πολέμων και των επεμβάσεων».

Η Συριακή Ένωση Κομμουνιστικής Νεολαίας – Νεολαία Χαλίντ Μπαγκντάς ανέφερε: «Παλεύουμε για τα δικαιώματα της νεολαίας και για την ανατροπή του ιμπεριαλισμού και του καπιταλισμού. Θα εγκαθιδρύσουμε τον σοσιαλισμό, που είναι η μοναδική πραγματική σωτηρία της ανθρωπότητας, όπως διδάσκει ο μαρξισμός – λενινισμός».

Επανεκλογή της ΚΝΕ στην αντιπροεδρία της ΠΟΔΝ

Η Γενική Συνέλευση της ΠΟΔΝ εξέλεξε το νέο 35μελές Γενικό Συμβούλιο (ΓΣ) και τα νέα όργανα της Ομοσπονδίας. Η ΚΝΕ επανεκλέχθηκε στο ΓΣ καθώς και στη θέση του αντιπροέδρου στην Περιφέρεια Ευρώπης – Βορείου Αμερικής.

Στη θέση του προέδρου της ΠΟΔΝ εκλέχθηκε η Ένωση Κομμουνιστικής Νεολαίας Ισπανίας (θέση που στις προηγούμενες δύο Συνελεύσεις είχε εκλεγεί η ΕΔΟΝ) και σε αυτή του γενικού γραμματέα της ΠΟΔΝ επανεκλέχθηκε η Ένωση Κομμουνιστικής Νεολαίας από την Κούβα.

Ακόμη, στο νέο ΓΣ ανάμεσα σε άλλες οργανώσεις εκλέχθηκε για πρώτη φορά η Ομοσπονδία Νέων Κομμουνιστών από το Μεξικό, ενώ η Κομμουνιστική Νεολαία Βενεζουέλας αναδείχθηκε (επίσης για πρώτη φορά) συντονιστής της Περιφέρειας Λατινικής Αμερικής και Καραϊβικής.

 

ΣΧΕΤΙΚΑ