COMMISSION – «ΕΚΘΕΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ» : «Βαρίδι» οι συντάξεις και η Ασφάλιση για κράτος, εργοδοσία και ΕΕ

Τα εύσημα της Κομισιόν αποσπά ο νόμος – «λαιμητόμος» του Κατρούγκαλου, που ψήφισε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.

«Δεδομένης της αύξησης του προσδόκιμου ζωής, οι συντάξεις πρέπει να προσαρμοστούν. Ο εργασιακός βίος ξεκινά αργότερα και η διάρκειά του αυξάνεται καθώς οι άνθρωποι ζουν συνολικά περισσότερο. Επιπλέον (…) η τρίτη σχετική διάσταση της επάρκειας των συντάξεων είναι η διάρκεια της συνταξιοδότησης».

Το παραπάνω υπογραμμίζεται στην έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την «απασχόληση», που δημοσιοποιήθηκε στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου για το 2019. Σε αυτήν, πέρα από τις γενικές κατευθύνσεις αναφορικά με την κλιμάκωση της αντιλαϊκής επίθεσης σε βάρος εργαζομένων και συνταξιούχων, ενσωματώνονται και μια σειρά από στατιστικούς δείκτες του λεγόμενου «ευρωπαϊκού πυλώνα κοινωνικών δικαιωμάτων», με στόχο την παρακολούθηση των επιδόσεων και των τάσεων που καταγράφονται στα κράτη – μέλη.

Μεταξύ άλλων, τα επίσημα στοιχεία της Γιούροστατ έρχονται να πιστοποιήσουν το αντιλαϊκό έργο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, που πήρε τη σκυτάλη από τους προηγούμενους, σε τομείς όπως η μείωση του πραγματικού μισθού, η μείωση του διαθέσιμου εισοδήματος των νοικοκυριών, η αποσύνθεση ακόμα και της στοιχειώδους «κοινωνικής» προστασίας για τα λαϊκά νοικοκυριά.

Σε μόνιμη πρέσα η Κοινωνική Ασφάλιση

Η έκθεση της Κομισιόν έρχεται να δέσει με τη στρατηγική τόνωσης των ευρωπαϊκών μονοπωλίων και ομίλων στη διαρκή κούρσα για την απόσπαση πόντων «ανταγωνιστικότητας», που με τη σειρά της προϋποθέτει πρέσα διαρκείας στα κονδύλια που αφορούν στην κάλυψη και στοιχειωδών κοινωνικών αναγκών ακόμη και σε φάσεις εντατικής ανάπτυξης του κεφαλαίου.

Χαρακτηριστικά, μεταξύ άλλων, η «έκθεση για την απασχόληση» επισημαίνει ότι «καθώς ο πληθυσμός γηράσκει, αυξάνεται η ζήτηση για μακροχρόνια φροντίδα και υγειονομική περίθαλψη και μεταβάλλονται οι ανάγκες», με αποτέλεσμα να απειλούνται τα δημοσιονομικά, από την ανάγκη για αυξημένες κρατικές δαπάνες προς τους τομείς της Υγείας και της Σύνταξης.

Πολύ περισσότερο που στην έκθεση σημειώνεται ότι «τα επόμενα πενήντα έτη, ο αριθμός των Ευρωπαίων ηλικίας άνω των 80 ετών αναμένεται να διπλασιαστεί. Εως το 2050 σε κάθε άτομο ηλικίας άνω των 65 ετών θα αντιστοιχούν μόλις δύο οικονομικά ενεργά άτομα (15 – 64 ετών), έναντι τριών σήμερα». Είναι φανερό ότι εκθέσεις όπως αυτή προσθέτουν επιχειρήματα στις κυβερνήσεις του κεφαλαίου, που επικαλούνται το δημογραφικό, για να νομιμοποιήσουν νέες ανατροπές σε Εργασιακά και Ασφαλιστικό, αντιμετωπίζοντας την υγεία και τη σύνταξη ως δημοσιονομικό, λογιστικό ζήτημα και ως κόστος για το κεφάλαιο.

«Πιάνουν τόπο» οι ανατροπές

Στη βάση αυτή, η έκθεση πανηγυρίζει επειδή το ποσοστό απασχόλησης των εργαζομένων μεγαλύτερης ηλικίας αυξήθηκε σημαντικά την τελευταία δεκαετία. Για την ηλικιακή ομάδα 55 – 64 ετών, αυξήθηκε από 45,5% το 2008 σε 57,1% το 2017.

Μάλιστα, όπως οι ίδιοι ομολογούν, η «αυξανόμενη διάρκεια του εργασιακού βίου εξηγείται από διάφορους παράγοντες, στους οποίους συγκαταλέγονται οι αυξήσεις της νόμιμης ηλικίας συνταξιοδότησης, οι ευέλικτες εργασιακές ρυθμίσεις και οι στρατηγικές ενεργού γήρανσης». Δηλώνουν, δηλαδή, την ικανοποίησή τους για το γεγονός ότι πιάνουν τόπο οι αντιασφαλιστικές ανατροπές, όπως αυτές που προώθησαν στην Ελλάδα οι κυβερνήσεις ΝΔ – ΠΑΣΟΚ, και βέβαια η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, με εμβληματικό τον νόμο – «λαιμητόμο» Κατρούγκαλου.

Θυμίζουμε πως σε ό,τι αφορά ειδικά την Ελλάδα, σε προηγούμενη έκθεση (Μάης 2018) για την «επάρκεια των συντάξεων στην ΕΕ» η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υπογραμμίζει ότι η «μεταρρύθμιση» του 2016 (νόμος Κατρούγκαλου) θεωρείται «η πιο κρίσιμη μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος της χώρας από καταβολής του».

«Από την άποψη αυτή, είναι επιτακτική ανάγκη να υλοποιηθεί πλήρως η μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού του 2016 και να εγγυάται ένα αξιοπρεπές επίπεδο παροχών υπό τους περιορισμούς που δημιουργεί το επίπεδο της οικονομικής ανάπτυξης, μαζί με το επίπεδο των πρωτογενών πλεονασμάτων του προϋπολογισμού», τονίζεται χαρακτηριστικά στην έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Ορθάνοιχτος δρόμος για τα επόμενα μέτρα

Στο «διά ταύτα», η έκθεση της Κομισιόν διατηρεί ορθάνοιχτη την πόρτα και για τις επόμενες ανατροπές, σημειώνοντας: «Παρότι τα μέτρα για τη βελτίωση της οικονομικής βιωσιμότητας εξακολουθούν να κατέχουν υψηλή θέση στα προγράμματα πολλών κρατών – μελών, η διασφάλιση της επάρκειας των συντάξεων αποκτά μεγαλύτερη σημασία».

Μάλιστα, αποτιμώντας το αντιλαϊκό έργο των κυβερνήσεων της ΕΕ, διαπιστώνουν ότι τα κράτη – μέλη λαμβάνουν σε ολοένα και μεγαλύτερο βαθμό μέτρα για τη διαφύλαξη της επάρκειας των συντάξεων μέσω ελάχιστων εγγυήσεων, με την προώθηση της «ευέλικτης συνταξιοδότησης», την «προσαρμογή» συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων κ.ά.

Σε αυτό το πλαίσιο, η έκθεση επισημαίνει, μεταξύ άλλων, ότι οι «προσπάθειες» πρέπει να επικεντρωθούν στην αντιμετώπιση συγκεκριμένων «προκλήσεων», που συνδέονται με τη συνταξιοδότηση, όπως η οικονομική ύφεση, η υψηλή ανεργία, η μη κανονική απασχόληση, η αδήλωτη εργασία και η φοροδιαφυγή, προλειαίνοντας το έδαφος για τις επόμενες αντιασφαλιστικές ανατροπές.

Στο υπόγειο οι μισθοί, στο απόγειο η «ευελιξία»

Σε επίπεδο Ευρωζώνης, παρά την ανάκαμψη και την αύξηση της «απασχόλησης», διαπιστώνεται ότι οι πραγματικοί μισθοί, δηλαδή μετά την αφαίρεση του επίσημου πληθωρισμού, παράμειναν σχεδόν στάσιμοι το 2017, καταγράφοντας μάλιστα πτώση σε 8 κράτη της Ευρωζώνης, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα. Οι άλλες χώρες είναι: Ισπανία, Ιταλία, Κροατία, Πορτογαλία, Κάτω Χώρες, Αυστρία και Φινλανδία.

Στην περίοδο 2015 – 2017, σε 9 χώρες, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα, οι πραγματικοί μισθοί εμφανίζουν επίσης υποχώρηση. Σ’ αυτό συντελεί με βεβαιότητα και η διεύρυνση της «ευελιξίας» στην αγορά εργασίας. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, που δεν είναι τα πλέον αντιπροσωπευτικά της πραγματικότητας, παρουσιάζοντάς την εξωραϊσμένη, το 2017 ο αριθμός των εργαζομένων υπό καθεστώς «αναγκαστικής μερικής απασχόλησης» στην ΕΕ (δηλαδή των ατόμων που εργάζονται υπό καθεστώς μερικής απασχόλησης, αλλά θα ήθελαν να εργάζονται περισσότερο) ανήλθε σε 9 εκατομμύρια.

Μάλιστα, ο αριθμός αυτός είναι αυξημένος κατά 1,3 εκατ. θέσεις «αναγκαστικής μερικής απασχόλησης» σε σχέση με το 2008.

Α. Σ.

  • Από τον «Ριζοσπάστη» της Παρασκευής 8/2/2019