ΔΙΚΗ ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ : Αδιάσειστα τα στοιχεία για την καταδίκη της ναζιστικής οργάνωσης

  • Σημαντικά αποσπάσματα από την αγόρευση της Χρύσας Παπαδοπούλου, συνηγόρου Πολιτικής Αγωγής της οικογένειας του Παύλου Φύσσα, που διήρκεσε δύο μέρες.

«Η εισαγγελική πρόταση, παραβλέποντας την πληθώρα των στοιχείων περί του αντιθέτου, υιοθέτησε τον ισχυρισμό της υπεράσπισης ότι μέχρι το 1992 υπήρχαν μέσα στη Χρυσή Αυγή ιδεολογικές αναζητήσεις και αναφορές σε διάφορες ιδεολογίες της Γερμανίας, της Ιταλίας, της Αργεντινής αλλά ότι το 1992 (…) με εντολή του Μιχαλολιάκου έφυγαν όλοι οι ακραίοι εθνικοσοσιαλιστές (…) Όμως, το Δικαστήριό σας έχει αναγνώσει το άρθρο «Εθνικιστές ή ναζιστές», όπου ρητά αναφέρεται ότι για λόγους τακτικής χρησιμοποιούν τώρα εθνικισμός, λαϊκός εθνικισμός και κοινωνικός εθνικισμός, και ότι αυτό δεν σημαίνει ότι άλλαξαν ιδέες. Η πρόταση (…) επιχείρησε να αποκαθάρει τη Χρυσή Αυγή από την ιδεολογία της, τον εθνικοσοσιαλισμό. Ας μη γελιόμαστε, κυρία πρόεδρε, δεν ήταν η δολοφονία του Παύλου Φύσσα που έριξε τα ποσοστά της ΧΑ (…) Αυτό που έριξε τα ποσοστά της ΧΑ ήταν η ρετσινιά του ναζισμού. Η δημοσιοποίηση όλων των ντοκουμέντων, κυρίως βίντεο, που δεν άφηναν καμία αμφιβολία ακόμα και στον πιο αδαή και παραπλανημένο ψηφοφόρο της ότι η ιδεολογία της ΧΑ, η ιδεολογία της ηγεσίας και των μελών της είναι ο ναζισμός. Αυτό έριξε τα ποσοστά της, και το ήξερε αυτό η ΧΑ γι’ αυτό και προσπαθούσε να κρυφτεί κάτω από τους παραπάνω όρους».

Τα παραπάνω υπογράμμισε στην αγόρευσή της στη δίκη της Χρυσής Αυγής η Χρύσα Παπαδοπούλου, συνήγορος της Πολιτικής Αγωγής της οικογένειας του αντιφασίστα μουσικού Παύλου Φύσσα. «Με αυτά τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν ενώπιόν σας τα τελευταία 4,5 χρόνια έχετε στα χέρια ό,τι χρειάζεται και πολύ περισσότερα για να αποφανθείτε ότι έχει αποδειχθεί η κατηγορία της ένταξης και διεύθυνσης οργάνωσης, από το τελευταίο μέλος της μέχρι τον αρχηγό της», ανέφερε, ζητώντας την καταδίκη των χρυσαυγιτών. Αναφορές που συμπυκνώνουν την ουσία της υπόθεσης της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα και που η εισαγγελέας, Αδαμαντία Οικονόμου, αγνόησε επιδεικτικά…

Η συνήγορος της Πολιτικής Αγωγής στη διήμερη αγόρευσή της (Τετάρτη 8 και Πέμπτη 9 Γενάρη) επισήμανε μεταξύ άλλων πολλών στοιχείων και επιχειρημάτων:

«Η σχέση που συνέδεε τον Ρουπακιά, τον Λαγό και τον Μιχαλολιάκο δεν ήταν προσωπική, ήταν η ένταξη στην ιεραρχικά δομημένη εγκληματική οργάνωση Χρυσή Αυγή, ο καθένας με την ιδιότητα που είχε σε αυτή και αναλόγως της ιεραρχικής βαθμίδας που βρισκόταν…». «Γι’ αυτό και έχει σημασία η αποτύπωση της χρονικής αλληλουχίας των τηλεφωνημάτων γιατί καταδεικνύει το ότι και εκείνο το βράδυ λειτούργησε η ιεραρχία στον κομματικό μηχανισμό της ΧΑ. Τα μέλη της ΤΟ Νίκαιας δεν έδρασαν ούτε αυτόνομα ούτε αυτόβουλα, έδρασαν αφού πήραν το ΟΚ από τον Λαγό, τηρώντας απόλυτα την ιεραρχία. Ολοι δε και ο Λαγός λογοδοτούν και αναφέρονται στον αρχηγό, όπως ακριβώς έγινε το βράδυ της δολοφονίας. Πιο γρήγορα, πιο νωρίς ενημερώνεται ο Μιχαλολιάκος για το μαχαίρωμα του Παύλου, από την ίδια την Μάγδα Φύσσα».

Σημείωσε ακόμα ότι η εισαγγελέας, Αδ. Οικονόμου, αγνόησε το τηλεφώνημα του πυρηνάρχη προς τον Λαγό λίγο πριν στείλει τα μηνύματα που κινητοποίησαν το τάγμα εφόδου εκείνο το βράδυ. «Αμέσως μόλις κλείνει το τηλέφωνο ο Πατέλης με τον Λαγό, στέλνει το sms «όλοι τώρα στην τοπική», ενεργοποιώντας το τάγμα εφόδου. Είναι προφανής η αποδεικτική σύνδεση που δημιουργείται με το βίντεο του Πατέλη, «ό,τι κινείται σφάζεται», όπου εξηγεί τον τρόπο δράσης της ΧΑ και λέει ότι «αν πάρω το OK από τον Λαγό, θα σας έρθει μήνυμα, αν όχι θα κάτσετε σπίτι σας». Ο Πατέλης πήρε το OK από τον Λαγό στο τηλέφωνο για την ενεργοποίηση του τάγματος εφόδου και έστειλε το sms. Επίσης, δεν αναφέρθηκε η εισαγγελική πρόταση στην κλήση του Λαγού προς τον Πατέλη στις 23.50 και στην αποστολή ενός sms», είπε, δείχνοντας ότι η επικοινωνία συνεχιζόταν…

Τάγματα εφόδου εναντίον των εχθρών του εθνικοσοσιαλισμού

Σε άλλο σημείο της αγόρευσης η Χρύσα Παπαδοπούλου κατέδειξε ότι ο Φύσσας ήταν στοχοποιημένος, ενώ ο Γ. Ρουπακιάς «δεν λειτούργησε μόνος του, ούτε συνελήφθη μόνος του ούτε περαστικός ήταν από τα γραφεία της Χρυσής Αυγής». Ηταν μέλος του 5μελούς Συμβουλίου της Νίκαιας και εκείνο το βράδυ έφθασε στο σημείο της δολοφονίας ακολουθώντας το κομβόι των χρυσαυγιτών.

Επισήμανε ότι ο αντιφασίστας μουσικός, γιος εργάτη της Ναυπηγοεπισκευαστικής Ζώνης, ήταν γνωστός στον χρυσαυγίτη Μιχάλαρο και από τη Ζώνη όπου είχε δουλέψει κάποιο διάστημα. Η συνήγορος αναφέρθηκε στα πραγματικά περιστατικά το βράδυ της δολοφονίας με την οργανωμένη επίθεση σε βάρος του Παύλου Φύσσα και στα στοιχεία της δικογραφίας, μεταξύ αυτών στα ηχητικά ντοκουμέντα, όπου ο Αποστόλου, στέλεχος της ΧΑ, λέει για τον Φύσσα «το ψάχναμε το μπαστάρδι τόσο καιρό».

«Αυτοί που στοχοποιούν, τα μέλη, γνωρίζουν», είπε η Χρ. Παπαδοπούλου. Μάλιστα, παρέπεμψε στο πρώην στέλεχος της ΧΑ, τον μάρτυρα Ηλ. Σταύρου και στην κατάθεσή του ότι και στην ΤΟ που ήταν αυτός, στη Βέροια, υπήρχε λίστα «εχθρών», ονομαστική μάλιστα, και ότι ο ίδιος είχε στοχοποιήσει άτομα στην περιοχή του και τα είχε δώσει στον υπεύθυνο που είχε τη λίστα. Αντίθετα, στα όσα ειπώθηκαν από την εισαγγελέα περί των θυμάτων των επιθέσεων που ήταν άγνωστα στην ηγεσία της οργάνωσης, άρα «πώς θα μπορούσε να έχει σχέση με τις επιθέσεις σε βάρος τους;», η συνήγορος αναφέρθηκε καταρχήν στην επίθεση στο ΠΑΜΕ που χαρακτηρίστηκε από την εισαγγελέα πλημμέλημα, οπότε δεν χρειάστηκε, κατά την άποψή της, να ασχοληθεί καθόλου, ούτε με τα μηνύματα Λαγού, πριν, κατά τη διάρκεια και μετά τη δολοφονική επίθεση σε βάρος των μελών του ΠΑΜΕ, «τους μακελέψαμε» κ.λπ.

Και τόνισε: «Ανάμεσα όμως στην ηγεσία και στα θύματα της οργάνωσης υπάρχουν τα μέλη της οργάνωσης, υπάρχει ένας μηχανισμός, τα τάγματα εφόδου. Η ηγεσία δεν χρειάζεται να ξέρει ονομαστικά τον Φύσσα, τον Λουκμάν κ.ά. και να δώσει εντολή να δολοφονηθούν οι συγκεκριμένοι. Υπάρχει ο μηχανισμός των ταγμάτων εφόδου που τελούν ανθρωποκτονίες και βαριές σωματικές βλάβες, κατ’ εφαρμογή των αρχών και των σκοπών της οργάνωσης (βλ. ναζισμός) και στο πλαίσιο λειτουργίας που έχει τεθεί. Η ηγεσία για να ενεργοποιήσει τα τάγματα εφόδου, τα οποία δρουν μόνο κατόπιν έγκρισης καθώς έχουν γαλουχηθεί στην ιεραρχία και την πειθαρχία, το μόνο που χρειάζεται να ξέρει είναι όχι το πρόσωπο του στόχου, αλλά την ιδιότητά του.

«Είναι αντιφασίστας, είναι αναρχικός, είναι μετανάστης, είναι αριστερός; Εμπίπτει στους εχθρούς του εθνικοσοσιαλισμού; Αν είναι, κάντε αυτό που σας έχουμε εκπαιδεύσει να κάνετε»». «Γιατί, δηλαδή», αναρωτήθηκε η συνήγορος, «τους στέλνανε στη Νέδα, στη Σαλαμίνα, τους εκπαίδευαν στα όπλα και σε πολεμικές τέχνες; «Λιώστε τους, πατήστε τους, φάτε τους. Μην αφήσετε τίποτα και κανέναν όρθιο», «ό,τι κινείται σφάζεται», αλλά «μόνο με εντολή του ιεραρχικώς ανωτέρου σας, δεν είμαστε αυτόνομοι στη ΧΑ»», σημείωσε χαρακτηριστικά.

Κάνοντας αναφορά σε δημοσιευμένα άρθρα της οργάνωσης και σε βιβλίο του αρχηγού για τη δράση της ΧΑ ανέδειξε τον στόχο της, «την κατάκτηση του ζωτικού χώρου». Στα εν λόγω άρθρα ο αρχηγός σημειώνει ότι στόχος τους ήταν να κυριαρχήσουν στα πεζοδρόμια. «Το 1992 παρατηρείται ένα άνοιγμα της ΧΑ, μία εξωστρέφεια, η ΧΑ βγήκε στο δρόμο (…) Το άνοιγμα για τη ΧΑ είναι «να βγούμε από τα γραφεία, να χτυπήσουμε τους εχθρούς μας». Εχθροί είναι όσοι είναι εχθροί της εθνικοσοσιαλιστικής ιδεολογίας». Παρέθεσε επιπρόσθετα τις πρώτες καταγεγραμμένες επιθέσεις μελών της ΧΑ, αμέσως μετά το συλλαλητήριο για το Μακεδονικό, το 1992, την επίθεση στην κατάληψη φοιτητών στην ΑΣΟΕΕ και στην παρακείμενη κατάληψη της Λέλας Καραγιάννη, τη μετέπειτα δολοφονική επίθεση στον φοιτητή Δ. Κουσουρή, την επίθεση στο στέκι «Αντίπνοια» το 2008 στα Πετράλωνα.

Αναδεικνύοντας την τελεσίδικη απόφαση του δικαστηρίου, επισήμανε ότι περιγράφει την οργανωμένη και διαρκή, τουλάχιστον από το 2008, εγκληματική δράση της ΧΑ. «Διαβάσαμε την αμετάκλητη απόφαση με την οποία καταδικάστηκαν οι Σιατούνης – Στράτος για απόπειρα ανθρωποκτονίας, όπου περιγράφεται η οργανωμένη επίθεση του μηχανοκίνητου τάγματος εφόδου. Από τις ίδιες τις απολογίες των κατηγορουμένων ενώπιον των αστυνομικών προέκυπτε καθ’ ομολογία σύνδεσή τους με τη ΧΑ, τηλεφωνική κλήση για ραντεβού σε συγκεκριμένο σημείο (…) ομαδική μετάβαση 10 περίπου ατόμων στα Πετράλωνα, εισβολή στο χώρο και μαχαίρωμα δύο αναρχικών, εκ των οποίων ο ένας έπαθε αιμορραγικό σοκ και νοσηλεύτηκε για 20 μέρες», πρόσθεσε.

Για την εισαγγελική πρόταση που για την εν λόγω δολοφονική επίθεση σημείωνε ότι δεν προκύπτει σχέση της ηγεσίας με τη δολοφονική επίθεση γιατί αυτοί που μπήκαν μέσα είπαν «έχετε τα χαιρετίσματα της ΧΑ, αλλά δεν έκαναν αναφορά σε κάποιον βουλευτή της ΧΑ», υπογράμμισε ότι το κρίσιμο σημείο έγκειται στο ότι το υψηλόβαθμο στέλεχος της ΧΑ που συνελήφθη, ο Σιατούνης, προβιβάστηκε σε υποψήφιο δημοτικό σύμβουλο του Μιχαλολιάκου στις δημοτικές εκλογές του 2010 και δεν διαγράφτηκε ποτέ. «Αυτό είναι στοιχείο σύνδεσης με την ηγεσία της ΧΑ και δη με τον αρχηγό της», υπογράμμισε. Στο σκεπτικό μάλιστα της απόφασης αναφέρεται για την επίθεση ότι δεν ήταν η μοναδική εκείνη την περίοδο.

Στρατός στην υπηρεσία του αρχηγού

Η Χρ. Παπαδοπούλου αναφέρθηκε επίσης στην περίοδο 2009 – 2012, οπότε η ΧΑ μπαίνει στη Βουλή και έχουμε πλέον τη βία εκ μέρους και των βουλευτών της σε «ζωντανή σύνδεση», όπως χαρακτηριστικά ειπώθηκε (Κασιδιάρης – επίθεση σε Κανέλλη, Μπαρμπαρούσης, Γερμενής, Ηλιόπουλος – επιθέσεις σε λαϊκές, κ.λπ.). «Θα τους χαστουκίζουμε και θα τους φτύνουμε και αυτό πλέον δεν θα μπορούν να το κρύψουν τα ΜΜΕ», είπε για τα όσα δήλωνε παράλληλα ο αρχηγός Μιχαλολιάκος.

«Αυτήν την ωμή εικόνα αδιαμεσολάβητης βίας, από τους ίδιους του βουλευτές και της δύναμης που αυτή αποπνέει εκμεταλλεύτηκαν και προέβαλαν με τη βοήθεια των ΜΜΕ, ως δήθεν αντισυστημικότητα, ως δήθεν δράση ενάντια στο πολιτικό κατεστημένο, για να προσελκύσουν τα μέλη των ταγμάτων εφόδου, να τα εντάξουν στη ΧΑ σε συνδυασμό με ρατσιστικά συσσίτια στη βάση του φυλετικού διαχωρισμού για να είναι και συνεπείς με την ιδεολογία τους», τόνισε. «Οι Καζαντζόγλου, Μιχάλαρος, Ρουπακιάς ήταν πλέον όλοι μέλη της οργάνωσης ΧΑ, στρατιώτες της οργάνωσης. Αισθάνονταν ότι ανήκαν κάπου, σε μία ομάδα και ήταν δυνατοί, ισχυροί. Ολοι μαζί, όμως, ήταν στρατιώτες, ήταν λόχος, ήταν τάγμα. Μία ενιαία ομάδα, που δρούσε ως ενιαία ομάδα, τα δε μέλη της αισθάνονταν έναντι των άλλων ως μία ενιαία ομάδα. Ολοι μαζί ήταν ένα τάγμα που εκπαιδευόταν στη Νέδα (2011) στη χρήση πολεμικών όπλων, με εντολή Λαγού και ορκιζόταν αιώνια πίστη στον αρχηγό. Αναγνώσαμε το πρόγραμμα, σκοποβολή, φούμο, είδαμε το βίντεο της ορκωμοσίας στη Νέδα, φωτογραφίες εξάσκησης στο μποξ, από τον Τσακανίκα, φωτογραφίες από τις νυχτερινές κατασκηνώσεις στη Σαλαμίνα, όπου επίσης λάμβανε χώρα σωματική εκπαίδευση. Η ένταξη στη ΧΑ σήμαινε εκπαίδευση στα όπλα, κατήχηση στον εθνικοσοσιαλισμό, κατήχηση στην πειθαρχία, στην ιεραρχία, τήρηση των εντολών – αυτό ήταν το τάγμα εφόδου της Νίκαιας και δρούσε μόνο με εντολή Λαγού. Οσον αφορά τα όπλα των μελών των ταγμάτων εφόδου αυτά είναι τα μαχαίρια, τα ρόπαλα, τα γκλομπ, οι σιδερογροθιές. Τα όπλα της ηγεσίας είναι περίστροφα, πυροβόλα, που, όπως είδαμε στον σκληρό δίσκο της Ουρανίας Μιχαλολιάκου, χρησιμοποιούνται για εκπαίδευση των χρυσαυγιτών».

Αναφερόμενη στην ιεραρχία και στην πειθαρχία παρέθεσε μεταξύ άλλων την χαρακτηριστική ομιλία του πυρηνάρχη Πατέλη στους χρυσαυγίτες «(..) Θα σου ζητηθεί να κάνεις αρκετά πράγματα τα οποία μπορεί να θεωρήσεις ότι σε αδικούν ή ότι είναι παράλογα. Είσαι όμως υποχρεωμένος να υπακούσεις τις εντολές που σου δίνουν οι υπεύθυνοι και να τις πράξεις (…) Συναγωνιστές, μη φοβάστε τίποτα και από κανέναν, ούτε από τον υπεύθυνό σας, για να είναι εκεί που βρίσκεται είναι ελεγχόμενος (…) Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον αρχηγό μας Νικόλαο Μιχαλολιάκο που μου έδωσε την ευκαιρία να είμαι στο κίνημα της Χρυσής Αυγής και τον περιφερειάρχη μου Ιωάννη Λαγό για την εμπιστοσύνη που μου έχει δείξει».

Παρέθεσε και την εγκύκλιο Παππά με εντολή Μιχαλολιάκου (2013): «Θα πρέπει να λειτουργήσουμε με τα όργανα του Κινήματος σαν ένας πολιτικός απελευθερωτικός στρατός του εθνικισμού και να εφαρμόσουμε πιστά την πάγια αρχή του στρατιωτικού δόγματος που λέγεται απαρέγκλιτη πίστη και υπακοή στην ιεραρχία. Ζήτω η νίκη! Ζήτω ο αρχηγός!».

Η συνήγορος της Πολιτικής Αγωγής υπογράμμισε για το Σεπτέμβρη του 2013 ότι «υπήρχε εντολή κλιμάκωσης της δράσης της ΧΑ, και αυτή η εντολή κλιμάκωσης που προκύπτει από τα γεγονότα των προηγούμενων ημερών (12-9-2013), η δολοφονική επίθεση σε βάρος των μελών του ΠΑΜΕ και του ΚΚΕ, στο Πέραμα, είναι σημαντική αναβάθμιση της εγκληματικής δράσης της ΧΑ. Δεν επιτίθεται μόνο στο ΠΑΜΕ, επιτίθεται σε μέλη του ΚΚΕ. Από τις επιθέσεις σε ανυπεράσπιστους μετανάστες, σε στέκια αναρχικών η ΧΑ επιτίθεται κατά μέτωπο στο ΚΚΕ μέσα στο σπίτι του, επιτρέψτε μου την έκφραση, με πρόθεση να σκοτώσει…».

Οργανωμένο σχέδιο επίθεσης – ενιαία ομάδα

Συνοψίζοντας η Χρύσα Παπαδοπούλου για το βράδυ της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα επισήμανε το οργανωμένο σχέδιο επίθεσης από διαφορετικές κατευθύνσεις, τις τακτικές αποδυνάμωσης του αντιπάλου με 2-3 κύματα συνεχών επιθέσεων, τον εγκλωβισμό του στόχου, το άνοιγμα του κλοιού μόλις καταφθάνει ο Ρουπακιάς, το επαγγελματικό χτύπημα κατευθείαν στην καρδιά και τις φωνασκίες και ύβρεις των λοιπών χρυσαυγιτών στο απέναντι πεζοδρόμιο που ενίσχυαν τους επιτιθέμενους ως μια ενιαία ομάδα.

«Το μόνο που πήγε στραβά σε αυτήν την οργανωμένη δολοφονία ήταν ότι για πρώτη φορά στα χρονικά της εγκληματικής δράσης της ΧΑ έχουμε επιτόπια σύλληψη του δράστη», ανέφερε και παρέθεσε 4 καθοριστικά γεγονότα γι’ αυτή: Τηλεφώνημα από πολίτη στο «100» που ανέφερε ότι 50 άτομα με ρόπαλα κατευθύνονται στο κατάστημα «Κοράλλι». Ετσι, όταν κατέφτασε το τάγμα εφόδου είχαν ήδη φτάσει και 2 ομάδες Δ.Ι.Α.Σ. Το γεγονός ότι ο Παύλος έμεινε όρθιος μετά το μαχαίρωμα και υπέδειξε τον δολοφόνο του. Το ότι ο αστυνομικός Δεληγιάννης, τουλάχιστον, όταν ξεκίνησε η επίθεση δεν έμεινε να παρακολουθεί όπως οι υπόλοιποι της Δ.Ι.Α.Σ αλλά έτρεξε στο σημείο και ήταν εκεί για να του υποδείξει ο Παύλος τον δολοφόνο. Επίσης, το ότι το περιπολικό έκλεισε το αμάξι του Ρουπακιά, αποκλείοντας τη διαφυγή του. Για τη δήλωση της πολιτικής ταυτότητας στις εγκληματικές δράσεις της ναζιστικής οργάνωσης ανέδειξε όσα παράλληλα ή προηγουμένως δηλώνονταν. Για τις δολοφονικές επιθέσεις στους κομμουνιστές και συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ, στους Αιγύπτιους αλιεργάτες, στο «Αντίπνοια», παρέπεμψε σε σχετικές δηλώσεις του αρχηγού Μιχαλολιάκου: «Ελπίζουν ένας χρυσαυγίτης να σφάξει έναν ξένο για να αναστρέψουν το πολιτικό κλίμα. Εχουν χάσει την μπάλα γιατί σ’ αυτήν την περίπτωση θα φτάσει 15 και 20% η ΧΑ». `Η ότι μετά την επίθεση στην Κανέλλη ανέβηκαν 2% τα ποσοστά ή τα όσα είπε ο Αποστόλου για τον Ρουπακιά ότι «έκανε κάτι καλό για το κόμμα, δεν θ αλλάξουμε», ή τα όσα έλεγε επίσης ο αρχηγός Μιχαλολιάκος στην Τρίπολη το καλοκαίρι του 2012: «Οσο πιο δυνατοί γινόμαστε τόσο πιο ακραίοι θα γινόμαστε (…) Είμαστε αγωνιστές του πεζοδρομίου», κ.τ.λ.

Οι δηλώσεις αυτές, είπε, «αποκαλύπτουν το ιδεολογικό και «πολιτικό»» υπόβαθρο και το πλαίσιο δράσης της ΧΑ. Το πλαίσιο δράσης της οργάνωσης, η καταστατική αρχή της, ήταν η μάχη στο δρόμο εναντίον των ιδεολογικών εχθρών, η κυριαρχία στις γειτονιές όπου υπήρχαν γραφεία της και η επικράτηση της ιδεολογίας της μέσω της τέλεσης κακουργηματικών πράξεων».

Γνώση και συγκάλυψη

Στην αγόρευσή της η Χρ. Παπαδοπούλου αναφέρθηκε στην παρουσία ναζιστών βουλευτών σε εγκληματικές ενέργειες της οργάνωσης, π.χ., στο «Συνεργείο» αλλά και του ίδιου του αρχηγού Μιχαλολιάκου όπως στο παλιό Εφετείο, το 2009, στην «κάλυψη και ενίσχυση των μελών της και των εγκληματικών τους ενεργειών με γκεμπελικές μεθόδους, διά της άρνησης, για να θολώσουν τα νερά, από τη μία. Από την άλλη, ο Μιχαλολιάκος επαινούσε τη βίαιη δράση του ετοιμοπόλεμου μηχανισμού της ΧΑ, γνωστά τα όσα έλεγε π.χ. για τις «ξιφολόγχες που ακονίζονται στο πεζοδρόμιο», κλείνοντας το μάτι ουσιαστικά στα μυημένα στον ναζισμό μέλη της ΧΑ, αφού πρόκειται για ευθεία αναφορά στο εμβατήριο των ναζιστικών ταγμάτων εφόδου». Υπογράμμισε επίσης την απουσία πειθαρχικής διαδικασίας, τη διαγραφή, τη μη διερεύνηση για τις εγκληματικές δράσεις, σε αντίθεση με τις πειθαρχικές κυρώσεις που μοίραζαν γραπτώς τα ηγετικά στελέχη, όταν κάποιοι παρέβησαν τη ρητή εντολή π.χ. για αποχή, και παρέστησαν στις εκδηλώσεις της 28ης Οκτωβρίου…

Για τις εξεταζόμενες εγκληματικές ενέργειες της ναζιστικής οργάνωσης «ούτε μία συζήτηση στην ΚΕ για να ενημερωθούν τα μέλη, ούτε μία πρωτοβουλία της ηγεσίας για έρευνα, για πειθαρχική διαδικασία. Γιατί; Γιατί η ηγεσία ήξερε πολύ καλά τι έχει συμβεί και τι γινόταν όλα τα προηγούμενα χρόνια, καθώς οι επιθέσεις αυτές τελούνταν κατ’ εφαρμογή των καταστατικών αρχών της οργάνωσης στο πλαίσιο λειτουργίας της. Η βία στρεφόταν κατά των εχθρών της φυλής, αναρχικοί, «Αντίπνοια», μετανάστες, επίθεση σε Αιγύπτιους αλιεργάτες, Αγ. Παντελεήμονας, πογκρόμ, δολοφονία Λουκμάν, επίθεση σε Πακιστανούς στην Ιεράπετρα, τρομοκρατία με μηχανές στον Αγ. Νικόλαο, επίθεση στο παλιό Εφετείο, κατά των αριστερών, επίθεση σε βάρος των μελών του ΠΑΜΕ και του ΚΚΕ, κατά των αντιφασιστών, επίθεση στον Παύλο Φύσσα. Η συγκάλυψη αυτή έγινε κατ’ εντολή του ίδιου του αρχηγού…», υπογράμμισε.

Ανακρίβειες

Για τις «ανακρίβειες» της εισαγγελικής πρότασης η Χρ. Παπαδοπούλου είπε: «Δεν είναι αληθές ότι πριν από τη δολοφονία ο Ρουπακιάς δεν μίλησε με τους Πατέλη και Καζαντζόγλου. Αυτό το ισχυρίστηκε ο Ρουπακιάς στην απολογία του αλλά υπάρχει κλήση από τον Ρουπακιά στον υπεύθυνο ασφαλείας Καζαντζόγλου στις 23.36 για δεκατρία δευτερόλεπτα. Ηξερε, δηλαδή, ο Ρουπακιάς γιατί πήγαινε στα γραφεία της Τοπικής Οργάνωσης στη Νίκαια να συναντήσει τους άλλους (…) Δεν είναι αληθές ότι οι χρυσαυγίτες δεν ήταν οπλισμένοι έξω από το «Κοράλλι», όπως φαίνεται από το σήμα που διαβιβάζει ο αστυνομικός Τσολακίδης: «Κέντρο, υπάρχουν σιδηρομπουνιές και ρόπαλα». Αυτό έχουν καταθέσει και οι φίλοι του Παύλου».

Στα όσα υποστήριξε η εισαγγελέας, ότι ο μάρτυρας κατηγορητηρίου Δ. Ψαρράς απάντησε αόριστα για το πώς βρέθηκε στα χέρια του το καταστατικό της Χρυσής Αυγής που επιβεβαιώνει μεταξύ άλλων την «Αρχή του Αρχηγού» και το έχει καταθέσει στο δικαστήριο, η συνήγορος της Πολιτικής Αγωγής έκανε λόγο για ψευδή ισχυρισμό της εισαγγελικής πρότασης. Κι αυτό γιατί ο δημοσιογράφος όχι μόνο ανέφερε το πώς απέκτησε το καταστατικό, αλλά το απέδειξε κιόλας προσκομίζοντας σχετικά έγγραφα. «Μετά την επισήμανση της Πολιτικής Αγωγής ότι και πριν από την κατάθεση καταστατικού από τη Χρυσή Αυγή στον Αρειο Πάγο, υπάρχουν άρθρα που αναφέρονται σε καταστατικό και τροποποίηση αυτού, τότε και μόνο τότε υιοθέτησαν οψίμως τον ισχυρισμό ότι είχαν ένα άτυπο δισέλιδο ως καταστατικό. Ομως, ήταν τόσο όψιμος και αυτός ο ισχυρισμός που δεν πρόλαβαν να ενημερώσουν όλους τους μάρτυρες υπεράσπισης»…

Υπογράμμισε, τέλος, την προσπάθεια τρομοκράτησης συγκεκριμένων μαρτύρων αλλά και, στο πρόσωπο αυτών, όλων των υπολοίπων, που έπεσε όμως στο κενό, με τη βίαιη επίθεση των χρυσαυγιτών την πρώτη μέρα της δίκης στους μάρτυρες – φίλους του Παύλου Φύσσα (Μαντά – Ξυπόλητο). «Οι μάρτυρες κατηγορίας, παθόντες ή αυτόπτες στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων και δεν φοβήθηκαν να πουν την αλήθεια και σε αυτούς τους ανθρώπους η ελληνική κοινωνία οφείλει πολλά, διότι έσπασαν το απόστημα του φόβου, του απολύτως δικαιολογημένου φόβου που υπήρχε μέχρι τότε στην κοινωνία…». Στάθηκε επίσης και στις σημαντικές στην αποκάλυψη της αλήθειας ανακριτικές ενέργειες της 6ης Τακτικής Ανακρίτριας Πειραιά, της κας Χανιώτη, η οποία ζήτησε το σύνολο των διαβιβάσεων από και προς το Κέντρο Επιχειρήσεων της ΕΛ.ΑΣ. όλων των ομάδων, το βράδυ της δολοφονίας. «Αν δεν είχαμε αυτές τις διαβιβάσεις, δεν θα είχαμε ακριβή εικόνα της διάρκειας της επίθεσης και κυρίως δεν θα είχαμε τα στοιχεία για να αντικρούσουμε τους έωλους, κατά τα λοιπά, ισχυρισμούς της υπεράσπισης όσο και ισχυρισμούς κάποιων από τους αστυνομικούς και να αναδείξουμε ότι κάποιοι αστυνομικοί έλεγαν ψέματα, καθώς προσπάθησαν να θολώσουν τα νερά»…

  • Από τον «Ριζοσπάστη» του Σαββατο-Κύριακου 11-12/1/2020