ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ της Δημοκρατικής Ενωτικής Συνδικαλιστικής Κίνησης για το εκλογοαπολογιστικό Συνέδριο του Ε.Κ. Πειραιά

«Ήρθε η ώρα το Εργατικό Κέντρο Πειραιά να περάσει στα χέρια των εργαζομένων στο Συνέδριό του, που θα γίνει στις 15 και 16 Φλεβάρη». Αυτό αναφέρει στη διακήρυξή της η «Δημοκρατική Ενωτική Συνδικαλιστική Κίνηση» (ΔΕΣΚ) που καλεί σε ενίσχυση των δυνάμεών της στο επικείμενο Συνέδριο.

Παρατίθεται η Διακήρυξη (παρακάτω επισυνάπτεται σε μορφή PDF). 

«Την περίοδο που πέρασε από το προηγούμενο εκλογοαπολογιστικό συνέδριο επιβεβαιώθηκε για ακόμη μια φορά ότι η μόνη δύναμη που μπαίνει μπροστά για να ανέβει η οργάνωση του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος, για να περάσουμε στην αντεπίθεση, είναι τα συνδικάτα και οι συνδικαλιστές που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ.

Η αποφασιστική ενίσχυση της ΔΕΣΚ, των συνδικάτων που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ, των συνδυασμών που συγκροτούν οι συνδικαλιστές μας σε πολλά σωματεία του Πειραιά είχαν θετικό αντίκρισμα για την πάλη των εργαζομένων του πρώτου λιμανιού της χώρας. Από τη θέση της 1ης δύναμης και του προέδρου στη διοίκηση του Εργατικού Κέντρου επιδιώξαμε:

  • Να ενημερώσουμε το σύνολο των εργαζομένων του Πειραιά για τις αντιλαϊκές εξελίξεις, την επίθεση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, των επιχειρηματικών ομίλων, της ΕΕ και του ΝΑΤΟ στα δικαιώματα των εργαζομένων.
  • Να εντάξουμε το ΕΚ σε όλες τις μεγάλες αγωνιστικές πρωτοβουλίες που πήραν ταξικά συνδικάτα και Ομοσπονδίες για την Κοινωνική Ασφάλιση, για την υπεράσπιση του απεργιακού δικαιώματος, για τις ΣΣΕ και τον κατώτερο μισθό συνυπογράφοντας την πρωτοβουλία – πρόταση νόμου 530 συνδικαλιστικών οργανώσεων που κατατέθηκε στη Βουλή και στηρίχθηκε μόνο από το ΚΚΕ. Σε μεγάλες απεργίες που αναμετρήθηκαν με την αντιλαϊκή πολιτική των μνημονίων και των θυσιών για τους εργαζόμενους, με τη συμβιβαστική γραμμή του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού των ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ, ΕΑΚ (ΣΥΡΙΖΑ), διεκδικώντας τις σύγχρονες ανάγκες μας, όπως οι απεργίες στις 12 Γενάρη και στις 28 Νοέμβρη του 2018.
  • Να σταθούμε στο πλάι όσων αγωνίζονταν, των εργατών της Ναυπηγοεπισκευαστικής Ζώνης, των ναυτεργατών, των λιμενεργατών της «COSCO» και του ΟΛΠ, των εμποροϋπαλλήλων, των εργαζομένων στις αστικές συγκοινωνίες, στον επισιτισμό, στα εργοστάσια και αλλού. Τα συνδικάτα και οι συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ, μαζί με άλλους πρωτοπόρους αγωνιστές που συνεργάζονται μαζί μας αποδείχτηκαν η μόνη φερέγγυα δύναμη δίπλα στον αγώνα των εργαζομένων, πρόσφεραν αλληλεγγύη χωρίς όρους και προϋποθέσεις.

Μπορούμε πολλά περισσότερα  

Με την αποφασιστική ενίσχυση και την απόλυτη πλειοψηφία της  ΔΕΣΚ

Το Εργατικό Κέντρο Πειραιά μπορεί να γίνει το κέντρο αναφοράς των αγώνων και των διεκδικήσεων όλων των συνδικάτων και όλων των εργαζομένων του Πειραιά  

Πραγματικό αποκούμπι όσων αγωνιούν και όσων αγωνίζονται 

Για την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών μας 

Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και οι επιχειρηματικό όμιλοι  θα κάνουν ό,τι περνά από το χέρι τους για να κρατήσουν το Εργατικό Κέντρο στη σφιχτή αγκαλιά του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού   

Γιατί ετοιμάζονται να εξαπολύσουν νέα επίθεση στους εργαζόμενους και στο λαό 

Το συνέδριο του Εργατικού Κέντρου βρίσκει τους εργαζόμενους του Πειραιά και όλης της χώρας στο κέντρο σοβαρών και έντονων πολιτικών αντιλαϊκών εξελίξεων στο εσωτερικό, αλλά και διεθνώς. Εξελίξεις που έχουν στο επίκεντρό τους το περαιτέρω χτύπημα των εργατικών λαϊκών δικαιωμάτων, με την πολιτική που εφαρμόζει η σημερινή, αλλά και οι προηγούμενες κυβερνήσεις.

Ο Πειραιάς, το πρώτο λιμάνι της χώρας, συγκεντρώνει τον ανταγωνισμό τεράστιων ντόπιων και ξένων επιχειρηματικών ομίλων. Όλοι ζήσαμε το προηγούμενο διάστημα τα πήγαινε – έλα του Αμερικανού πρέσβη στον Πειραιά, την επαφή του με τους φορείς και τις δημοτικές αρχές της περιοχής για να εξασφαλίσει τα αμερικανοΝΑΤΟικά συμφέροντα έναντι των ρώσικων και κινέζικων συμφερόντων.

Σ’ αυτά τα πλαίσια η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ αποδείχτηκε αυθεντικός συνεχιστής της πολιτικής της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Τα τέσσερα χρόνια που κυβέρνησε με τους ακροδεξιούς ΑΝΕΛ υλοποίησε πλήθος αντεργατικών νόμων, ψήφισε 3ο μνημόνιο, έδωσε ώθηση σε νέες και βαθύτερες αντεργατικές μεταρρυθμίσεις που υπηρετούν τη στρατηγική του κεφαλαίου αλλά υπονομεύουν δικαιώματα και κατακτήσεις όπως σχεδιαζόταν ήδη από τη Συμφωνία του Μάαστριχτ και τη «Λευκή Βίβλο».

Η αντιλαϊκή πολιτική και οι αντιθέσεις που ζούμε ξεσπάνε στην πλάτη των εργαζομένων με το παραπέρα ξήλωμα των όποιων εργατικών δικαιωμάτων έχουν απομείνει, το πετσόκομμα μισθών και μεροκάματων, την παραπέρα εντατικοποίηση της δουλειάς, το μεγάλωμα της φοροληστείας, την αύξηση καθημερινά του κόστους ζωής της λαϊκής οικογένειας, την αύξηση μέρα τη μέρα των σοβαρών εργοδοτικών εγκλημάτων, την έλλειψη ακόμα και των στοιχειωδών ελέγχων για μέτρα προστασίας των εργαζομένων.

Δεν χωρούν νέες αυταπάτες – Ή με το κεφάλαιο ή με τους εργάτες  

Ζούμε καθημερινά στους χώρους δουλειάς, τα αποτελέσματα μιας πολιτικής που επιδιώκει να εντάξει τους εργαζόμενους στο σχεδιασμό του μεγάλου κεφαλαίου για την επόμενη περίοδο διακηρύσσοντας ότι θα είναι περίοδος ανάπτυξης για την ελληνική οικονομία. Προϋπόθεση για τη δικιά τους ανάπτυξη είναι το χτύπημα των δικαιωμάτων των εργαζομένων, οι περικοπές και μειώσεις δαπανών σε Υγεία, Παιδεία, Πολιτισμό, Αθλητισμό για το σύνολο του λαού μας.

Η πραγματικότητα που βιώνουμε τους διαψεύδει κατηγορηματικά. Οι εκατοντάδες μνημονιακοί νόμοι είναι εδώ και παραμένουν σε ισχύ. Η επόμενη μέρα μετά την υποτιθέμενη έξοδο από τα μνημόνια που επικαλείται η κυβέρνηση μας βρίσκει με τσακισμένα δικαιώματα, εξοντωτικά ωράρια, απλήρωτες υπερωρίες, τρομοκρατία της εργοδοσίας, χτύπημα του απεργιακού δικαιώματος, χωρίς υπογραφή ΕΓΣΣΕ, εργατικά ατυχήματα που ευθύνονται για τους θανάτους συναδέλφων μας.

Η ανάπτυξή τους είναι μία απάτη – Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη  

Οι συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ και άλλοι πρωτοπόροι αγωνιστές που συγκροτούμε το ψηφοδέλτιο τηςΔΕΣΚ μαζί με τα συνδικάτα και τους εργαζόμενους του Πειραιά, όλο το προηγούμενο διάστημα παλεύουμε ώστε το συνδικαλιστικό κίνημα να ανασυνταχθεί, να αλλάξει ρότα, μακριά από την εργοδοσία, τις κυβερνήσεις της. Δίνουμε τη μάχη της οργάνωσης των εργαζομένων ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική, με κριτήριο τις δικές μας σύγχρονες ανάγκες.

Έχει συγκεντρωθεί σημαντική πείρα στους εργαζόμενους. Αυτή μας διδάσκει ότι όπου υπήρξε οργανωμένη αγωνιστική διεκδίκηση σε ταξική κατεύθυνση, οι εργαζόμενοι είχαν μόνο να κερδίσουν. Όπου οργανώθηκε αγώνας βάζοντας μπροστά τις δικές μας ανάγκες, το συμφέρον των εργαζομένων, απέναντι στην κερδοφορία των αφεντικών, καταφέραμε να μπει φρένο στα σχέδιά τους, είχαμε αποτελέσματα.

Τέτοιοι αγώνες ήταν για την υπογραφή, μετά από σχεδόν δέκα χρόνια, συλλογικής σύμβασης εργασίας στη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη, στους ναυτεργάτες, στους λιμενεργάτες. Για την ένταξη στα βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα των συναδέλφων στους προβλήτες ΙΙ & ΙΙΙ του λιμανιού της COSCO. Οι αγώνες για την υπογραφή ΣΣΕ στα καράβια, σε μια σειρά μεγάλα εργοτάξια. Οι αγώνες των σωματείων για συνθήκες υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς. Οι αγώνες για να μην ανοίξουν τα εμπορικά καταστήματα τις Κυριακές. Η απάντηση των εργατών στην προσπάθεια της κυβέρνησης να βάλει εμπόδια στο δικαίωμά μας στην απεργία. Ενάντια στους αντιασφαλιστικούς νόμους. Ενάντια στον πόλεμο, τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και τη δημιουργία στη χώρα νέων ΝΑΤΟικών και αμερικανικών βάσεων μπροστά στον ανταγωνισμό για το μοίρασμα των αγορών.

Το ΕΚΠ όσες πρωτοβουλίες πήρε, όσες αποφάσεις και ψηφίσματα βγήκαν έγιναν με πρωτοβουλία των δυνάμεων της ΔΕΣΚ. Οι μόνοι που πάλεψαν να τις βάλουν στους χώρους δουλειάς, να γίνουν διεκδικήσεις και αγώνας, είναι οι συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ. Οι άλλες δυνάμεις ακόμα και αν στα λόγια συμφωνούσαν, στην πράξη δεν έκαναν τίποτα. Υπονόμευαν διαρκώς την προσπάθεια των συνδικάτων.

Οι δυνάμεις της ΔΕΣΚ στο ΕΚΠ καλούμε σε συμπόρευση κάθε τίμιο συνδικαλιστή που αγανακτεί για την άσχημη κατάσταση του συνδικαλιστικού κινήματος και συμφωνεί ότι τα σωματεία και το Εργατικό Κέντρο πρέπει να απαλλαγούν από τους ανθρώπους της εργοδοσίας.

Να μην αποδεχθούμε σωματεία-σφραγίδες, όπως το ΠΑΣΥΕ και το ΠΑΣΕΝΤ όπου πλειοψηφούν οι δυνάμεις της ΕΑΚ (ΣΥΡΙΖΑ), σωματεία ανύπαρκτα στους χώρους δουλειάς, με διευθυντές και στελέχη των εργοδοτών στα ψηφοδέλτια να εκβιάζουν και να τρομοκρατούν, προκειμένου να εκλέγονται οι άνθρωποί τους. Σωματεία που κάνουν αρχαιρεσίες με νόθες διαδικασίες, χωρίς Γενικές Συνελεύσεις, χωρίς μητρώα ψηφισάντων, που ψηφίζουν απ’ όλη τη χώρα για να βγάλουν αντιπροσώπους στο Εργατικό Κέντρο Πειραιά. Να μην δεχτούμε σωματεία που έχουν δεκάδες διπλοψηφίσαντες, στην πρεμούρα τους να βγάλουν παραπάνω αντιπροσώπους, όπως το ΣΕΟΦΑΕ.

Στην ίδια ρότα η πλειοψηφία στην ηγεσία της ΠΕΝΕΝ με το γνωστό Νταλακογιώργο επικεφαλής, που έχουν μετατρέψει το σωματείο της ΠΕΝΕΝ σε μηχανισμό των εφοπλιστών για την παραγωγή νόθων αντιπροσώπων, αποκλείοντας πραξικοπηματικά και με αστείες δικαιολογίες τη συγκρότηση ταξικού ψηφοδελτίου. Αποδεικνύεται ότι είναι νύχι – κρέας με τον εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό, ότι υπηρετούν τους ίδιους σκοπούς. Μόνη τους έννοια όλων αυτών είναι να θωρακίσουν τον αρνητικό για τους εργάτες συσχετισμό στο εργατικό κίνημα, να εξασφαλίσουν για χάρη του μεγάλου κεφαλαίου και των εκάστοτε κυβερνήσεων ότι οι εργαζόμενοι θα ανέχονται τις επιλογές τους.

Έτσι βαδίζουν προς το συνέδριο της ΓΣΕΕ. Μέσα από εκτεταμένες νοθείες σε δεκάδες σωματεία πανελλαδικά, με σωματεία-σφραγίδες που εκλέγουν δεκάδες αντιπροσώπους για τα συνέδρια, με νόθες διαδικασίες χωρίς καμία ουσία για τους εργαζόμενους που υποτίθεται ότι εκπροσωπούν, χωρίς καμία αγωνιστική πρωτοβουλία διεκδίκησης απέναντι στην κυβέρνηση και την εργοδοσία.

Επιβεβαιώθηκε και την περίοδο που πέρασε από το προηγούμενο εκλογοαπολογιστικό συνέδριο ότι όσο αυτές οι δυνάμεις θα αποτελούν την πλειοψηφία στο ΕΚΠ και συνολικά στο εργατικό κίνημα, τόσο αυτό θα παραμένει παροπλισμένο απέναντι στην ανάγκη η εργατική τάξη να αναμετρηθεί με την αντιλαϊκή πολιτική κυβέρνησης – ΕΕ – εργοδοσίας.

Εργατικό Κέντρο στα χέρια των εργατών σημαίνει αυτοδύναμη ΔΕΣΚ  

Δίνουμε το χέρι σε κάθε αγωνιστή συνδικαλιστή. Καλούμε τους αντιπροσώπους του Εργατικού Κέντρου να πάρουν υπόψη τους την πείρα που έχουν συγκεντρώσει όλα αυτά τα χρόνια. Ξέρουμε ότι με αρκετούς δεν συμφωνούμε σε όλα. Γνωρίζουμε ότι υπάρχουν επιφυλάξεις και παρατηρήσεις. Δεν διεκδικούμε το αλάθητο. Κανένας όμως δεν μπορεί να μας κατηγορήσει ότι δεν είμαστε στην πρώτη γραμμή του αγώνα, ότι δεν πρωτοστατούμε στην υπεράσπιση των συμφερόντων των εργαζομένων χωρίς να λογαριάζουμε κόπους και θυσίες.

Τους καλούμε να ξεπεράσουν αυτούς τους συμβιβασμένους εργατοπατέρες που μόνο τροχοπέδη είναι στην οργάνωση της πάλης και του αγώνα για τα δικαιώματά μας.

Το Εργατικό Κέντρο πρέπει να δουλεύει για τη μαζικοποίηση των σωματείων. Να οργανωθούν οι εργάτες του Πειραιά ανά κλάδο και επιχείρηση. Να μη λείψει κανένας εργαζόμενος από αυτή την πάλη για να μπει εμπόδιο στην αντιλαϊκή επίθεση. Για να τραβήξουμε μπροστά για την κάλυψη όλων των απωλειών μας.

Σήμερα είναι ώριμο η εργατική τάξη να μη συμβιβάζεται με τα ψίχουλα που μπορεί να πέφτουν από το τραπέζι της πλουτοκρατίας, αλλά να διεκδικεί την κάλυψη των σύγχρονων αναγκών της, με μόνιμη και σταθερή δουλειά, με ελεύθερο χρόνο, δωρεάν δημόσια Υγεία, Παιδεία. Πρόσβαση δωρεάν στον Πολιτισμό, στον Αθλητισμό. Να καταδικαστεί η συμμετοχή της χώρας μας στους ιμπεριαλιστικούς μηχανισμούς. Οι ανταγωνισμοί τους εγκυμονούν το ενδεχόμενο ενός γενικευμένου πολέμου στην ευρύτερη περιοχή.

Δυναμώνουμε την πάλη για μια σειρά κρίσιμα μέτωπα που συμβάλλουν στην ενίσχυση της οργάνωσης και του αγώνα των εργαζομένων. Στηρίζουμε τους αγώνες που αναπτύσσονται λόγω των οξυμένων προβλημάτων, ενάντια στις απολύσεις, στην απλήρωτη και ανασφάλιστη εργασία, στην ανεργία, σε κάθε πρόβλημα. Δυναμώνουμε:

  • Το μέτωπο των ΣΣΕ και συνολικά η διεκδίκηση για μόνιμη, σταθερή δουλειά με σύγχρονα δικαιώματα κόντρα σε όλα όσα επεξεργάζονται κυβέρνηση και εργοδοσία με την υλοποίηση της αντεργατικής τους πολιτικής και τη μετατροπή όλου του Πειραιά σε μια «Ειδική Οικονομική Ζώνη».
  • Την πάλη ενάντια στην απλήρωτη ανασφάλιστη εργασία, για τις συνθήκες δουλειάς στους εργασιακούς χώρους, για μέτρα υγείας και ασφάλειας, που επιδεινώνονται σε όλους τους κλάδους, ως μέρος της πάλης για τις αυξήσεις και τις ΣΣΕ.
  • Την πάλη για έργα αντιπλημμυρικής, αντιπυρικής, αντισεισμικής προστασίας για όλο τον Πειραιά. Όχι σε ένα νέο «ΑΓΙΑ ΖΩΝΗ ΙΙ». Μέτρα αντιμετώπισης μεγάλου βιομηχανικού ατυχήματος.
  • Το συντονισμό σωματείων, Λαϊκών Επιτροπών για τα μεγάλα μέτωπα της Υγείας, της Ειδικής Αγωγής και της Πρόνοιας, της ανεργίας.
  • Την πάλη για μαζικές προσλήψεις στους δήμους, στα νοσοκομεία, στα σχολειά και σε κάθε κοινωνική υπηρεσία που αποτελεί ανάγκη για το λαό μας.
  • Την πάλη απέναντι στην ιμπεριαλιστική βαρβαρότητα που φέρνει μόνο πολέμους, προσφυγιά και δυστυχία. Δυναμώνουμε τον αγώνα ενάντια στο ναζισμό, τον εθνικισμό, τον αλυτρωτισμό.

Να μετρήσουμε νέα βήματα στο συντονισμό της πάλης των εργαζομένων με τους μικρούς ΕΒΕ του Πειραιά διεκδικώντας την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών μας.

Να δυναμώσει η αλληλεγγύη των σωματείων για όσους αγωνίζονται, αλλά και όσους υποφέρουν. Τους πρόσφυγες που μένουν εγκλωβισμένοι κάτω από άθλιες συνθήκες, τους ανέργους, τους απλήρωτους, τους φτωχούς στις γειτονιές.

Με την απόλυτη πλειοψηφία των δυνάμεων της ΔΕΣΚ στο Συνέδριο, το Εργατικό Κέντρο θα μπει μπροστά για την οργάνωση και στήριξη της πάλης των εργατών, για το δυνάμωμα των συνδικάτων, για τη δημοκρατική λειτουργία τους. Θα επιδιώξει την κοινή δράση με όσους υποφέρουν από αυτή την πολιτική, τους φτωχούς αυτοαπασχολούμενους, τους ανέργους, τη νεολαία. Θα γίνει το κέντρο πάλης και αγώνα στον Πειραιά ενάντια στην πολιτική υπέρ της ανταγωνιστικότητας του κεφαλαίου και τα τσιράκια τους στο εργατικό κίνημα.

Καμία αναμονή στη νέα αντιλαϊκή επέλαση κυβέρνησης – ΕΕ – εργοδοσίας.

Οργάνωση και πάλη για την ανατροπή τους, για την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών μας».

ΣΥΝΗΜΜΕΝΑ ΑΡΧΕΙΑ

Η ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΤΗΣ Δ.Ε.Σ.Κ.