Αμεσος επαναπατρισμός των ναυτεργατών!

Τη φωνή αγωνίας των πληρωμάτων των πλοίων εκφράζει η επιστολή του Καπτάν Γιάννη που δουλεύει σε ποντοπόρα πλοία

“Δεκάδες χιλιάδες ναυτεργάτες που έχουν λήξει οι συμβάσεις τους παραμένουν εγκλωβισμένοι στα πλοία χωρίς τη δυνατότητα αντικατάστασης.
Οι κυβερνήσεις των περισσότερων κρατών, ανεξάρτητα με τα μέτρα αντιμετώπισης της πανδημίας, συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν τους ναυτεργάτες ως πιθανούς φορείς της μολυσματικής νόσου, την ώρα που αποδεδειγμένα οι ναυτεργάτες είναι καθαροί, όντας σε καραντίνα που πλησιάζει τους 6 μήνες.
Οι συνέπειες για τους ναυτεργάτες που δεν μπορούν να παλιννοστηθούν είναι δραματικές για τους ίδιους και τις οικογένειές τους, καθώς οι κυβερνήσεις, συμπεριλαμβανομένης και της ελληνικής, οι τοπικές αρχές και οι ναυτιλιακοί οργανισμοί αδιαφορούν για την ιδιαιτερότητα του επαγγέλματος και την ανάγκη του ναυτεργάτη να πατήσει στεριά και να βρεθεί με την οικογένειά του.
Την ίδια ώρα, δραματική είναι η κατάσταση για εκατοντάδες χιλιάδες ναυτεργάτες που παραμένουν άνεργοι και χωρίς καμιά οικονομική βοήθεια από την κυβέρνηση, το κράτος και τους εφοπλιστές.
Συνέπεια επίσης αυτής της κατάστασης είναι και η πίεση στους μισθούς, αφού οι εταιρείες εκμεταλλεύονται πολλούς προσφερόμενους μακροχρόνια ανέργους για να επιβάλουν χαμηλότερα μισθολόγια και να περικόψουν εργατικά δικαιώματα.
Εξακολουθεί να είναι πολύ δύσκολη η εξασφάλιση των πλοίων με φαρμακευτικό και υγειονομικό υλικό πρόληψης και αντιμετώπισης του κορονοϊού.
Στη Βόρεια και Νότια Αμερική, Αφρική, Αυστραλία και στα περισσότερα λιμάνια της Ασίας και της Ευρώπης, η αντικατάσταση πληρωμάτων θεωρείται από τις αρχές αδύνατη και εκεί που λένε ότι είναι «εφικτή», δηλαδή Σιγκαπούρη, Χονγκ Κονγκ, Ν. Κορέα και Ιαπωνία, οι προϋποθέσεις και η γραφειοκρατία έχουν τέτοια έκταση, που πρακτικά είναι σχεδόν αδύνατη.
Συγκεκριμένα, στα κράτη αυτά για να επιτρέψουν την αλλαγή πληρώματος ζητούν 14 μέρες καραντίνα ή 14 μέρες πριν την άφιξη να μην έχει πιάσει άλλο λιμάνι το πλοίο, 14 μέρες καραντίνα των προς ναυτολόγηση ναυτικών, ηλεκτρονικά εισιτήρια 14 μέρες πριν, κάρτες αφίξεως μέσω ίντερνετ (κι ενώ γνωρίζουν τις δυσκολίες αυτής της επικοινωνίας μέσα στα βαπόρια!!), 24 ώρες πριν την άφιξη Covid Test και ιατρική γνωμάτευση.
Κι επίσης ένα πακέτο με διάφορα χαρτιά για κάθε ναυτικό να σκαναριστούν και να σταλούν ηλεκτρονικά (όταν είναι γνωστή η αδυναμία του πλοίου στο πέλαγος να έχει καλό σήμα στις ηλεκτρονικές επικοινωνίες) και άλλα πολλά και διάφορα, και όλα αυτά να έχουν σταλεί στις αρχές του λιμένα 14 μέρες πριν για προέγκριση και η διαδικασία να επαναληφθεί στις 7, 4, 3 μέρες, στις 12 και στις 2 ώρες προ αφίξεως (!!!) και η τελική έγκριση να δοθεί μετά την άφιξη του πλοίου. Μεγάλο βασανιστήριο!
Σημειώστε επίσης ότι οι ναυλωτές των πλοίων αρνούνται τη συγκατάθεσή τους στις αλλαγές πληρωμάτων και ασκούν ωμούς εκβιασμούς.
Η κατάσταση εκτός από δραματική είναι και επικίνδυνη για την ασφάλεια των πλοίων, όταν υπάρχουν ναυτεργάτες με 20, 18, 15, 12 μήνες μέσα στα πλοία και αντικειμενικά δεν μπορούν να ασκήσουν τα καθήκοντά τους κανονικά. Στην περίπτωση που ένας ναυτεργάτης έχει πρόβλημα υγείας, ακόμα και πονόδοντο, δεν τον αφήνουν να πάει στο γιατρό.
Η περίπτωση της Κίνας πρέπει επίσης να προβληματίσει. Το 50% του παγκόσμιου στόλου δουλεύει με τα κινεζικά λιμάνια, κάνοντας υπερπόντια, λογκάδα ταξίδια 30-40 ημερών, και ενώ είναι φανερό ότι τα πληρώματα είναι «καθαρά», οι αρχές δεν επιτρέπουν την αντικατάσταση, για ακατανόητους λόγους, αφού αντικατάσταση σημαίνει ένα μικρό λεωφορείο να φέρει τους ναυτικούς από το αεροδρόμιο στη σκάλα του βαποριού και να πάρει τους άλλους για παλιννόστηση από τη σκάλα του βαποριού στο αεροδρόμιο!!!
Συζητιέται πολύ η μαύρη αγορά, έτσι που εισιτήρια που έχουν κλείσει κάποιοι πράκτορες π.χ. με 400 – 500 δολάρια, τα πουλάνε στη «μαύρη» στα 1.200 – 1.300 δολάρια και οι ναυτιλιακές εταιρείες δεν πληρώνουν αυτό το κόστος.

Θα μπορούσαμε να γράψουμε και άλλα, όμως νομίζω πως αυτά αρκούν για να αναρωτηθεί κανείς: ΤΙ ΚΑΝΕΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ, ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΝΑΥΤΙΛΙΑΣ ΚΑΙ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ, ΠΩΣ ΠΑΡΕΜΒΑΙΝΕΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΣΤΙΣ ΠΡΕΣΒΕΙΕΣ, ΠΩΣ ΠΑΡΕΜΒΑΙΝΕΙ ΣΤΙΣ ΝΑΥΤΙΛΙΑΚΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ; ΟΛΟΙ ΣΦΥΡΙΖΟΥΝ ΑΔΙΑΦΟΡΑ ΚΑΙ ΒΟΛΕΥΟΝΤΑΙ ΜΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΑΘΛΙΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΚΙ ΕΝΩ ΟΙ ΕΦΟΠΛΙΣΤΕΣ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ΝΑ ΚΕΡΔΙΖΟΥΝ ΜΕ ΤΗΝ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΤΩΝ ΤΑΛΑΙΠΩΡΗΜΕΝΩΝ ΝΑΥΤΕΡΓΑΤΩΝ.
Θέλω να το πω, να το γράψω, γιατί η αλήθεια δεν κρύβεται. Μόνο το ΚΚΕ αναδεικνύει αυτό το σοβαρό πρόβλημα και στέκεται στο πλευρό των ναυτεργατών και υπερασπίζεται διαχρονικά τα δικαιώματά τους.
Μόνο τα ταξικά σωματεία, η Ένωση Μηχανικών (ΠΕΜΕΝ), ο «ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ» και η Ένωση Μαγείρων παρεμβαίνουν και ασκούν πίεση για να λυθεί το πρόβλημα. Και αυτό το κατανοεί ο κάθε συνάδελφος. Οι εργατοπατέρες στην ΠΝΟ «παίζουν το βιολί τους» υπηρετώντας τα εφοπλιστικά σχέδια …και παρακολουθούν απλώς την κατάσταση, ενοχλημένοι που τους τυχαίνουν τέτοια προβλήματα καλοκαιριάτικα!!!

Καπτάν Γιάννης
Ιούλης 2020