ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣ ΠΡΕΣΒΗΣ : «Στρατηγικά σημεία» για το ξεδίπλωμα των αμερικανοΝΑΤΟικών σχεδίων τα λιμάνια της χώρας

Ως «στρατηγικά περιουσιακά στοιχεία» για να ξεδιπλωθούν τα επιχειρηματικά και στρατιωτικά σχέδια των ΗΠΑ στην περιοχή, που βάζουν το λαό σε μεγάλους κινδύνους, αντιμετωπίζουν οι ΗΠΑ τα λιμάνια της χώρας, όπως έκανε σαφές ο Αμερικανός πρέσβης στην Ελλάδα Τζέφρι Πάιατ, μιλώντας στα «Νέα» για το αμερικανικό «ενδιαφέρον» για τα λιμάνια Αλεξανδρούπολης, Βόλου και Καβάλας.

Οπως είπε, «υπάρχει σημαντικό αμερικανικό ενδιαφέρον για την ιδιωτικοποίηση των λιμανιών της Αλεξανδρούπολης, του Βόλου και της Καβάλας».«Και όπως έχω συζητήσει με τους υπουργούς κ. Πλακιωτάκη, Καραμανλή και Γεωργιάδη, εμείς ελπίζουμε ότι η διαδικασία αυτή θα κινηθεί σύντομα τις επόμενες βδομάδες», πρόσθεσε.

Ειδικά για τη «χρησιμότητα» της Αλεξανδρούπολης, ξεκαθάρισε πως «δίνει τη δυνατότητα στην Ελλάδα και στις ΗΠΑ να χρησιμοποιούν την Αλεξανδρούπολη ως στρατηγικό περιουσιακό στοιχείο για την ανάπτυξη αμερικανικών και ΝΑΤΟικών δυνάμεων στη Μαύρη Θάλασσα και στην περιοχή της Βαλκανικής μέσω της Συμφωνίας Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας (MDCA)». Στόχος των ΗΠΑ, βέβαια, είναι η Ρωσία, και σε αυτό το πλαίσιο αποδεικνύεται για μια ακόμα φορά το πόσο επικίνδυνη είναι η Συμφωνία Ελλάδας – ΗΠΑ για την επέκταση των στρατιωτικών βάσεων, για την οποία ο Πάιατ δηλώνει πως «έχω εργαστεί πάνω σε αυτά τα θέματα με δύο διαδοχικές ελληνικές κυβερνήσεις», υπενθυμίζοντας ότι τη Συμφωνία είχε επεξεργαστεί ο ΣΥΡΙΖΑ ώσπου να την κυρώσει για τα τυπικά η ΝΔ.

Πάνω σε αυτά τα «έργα», ο Πάιατ έσπευσε να χαρακτηρίσει την Ελλάδα «στρατηγικό εταίρο των ΗΠΑ», επαναλαμβάνοντας ότι οι σχέσεις των δύο κρατών «βρίσκονται στο υψηλότερο σημείο τους». Δήλωσε εξάλλου πως η Ελλάδα για τους σχεδιασμούς των ΗΠΑ «παίζει ήδη περιφερειακό ρόλο ως εγγυήτρια της ευρωπαϊκής ενεργειακής ασφάλειας και της διαφοροποίησης των ενεργειακών πηγών». Σκιαγραφώντας δε τις επιδιώξεις των ΗΠΑ στην Ανατολική Μεσόγειο και στα ενεργειακά αποθέματα, είπε ότι «σε μια εποχή που ο ανταγωνισμός των μεγάλων δυνάμεων επέστρεψε στην Ανατολική Μεσόγειο, οι ΗΠΑ αποδύονται σε μια ολοκληρωμένη κυβερνητική προσπάθεια για ειρήνη και ευημερία στην περιοχή».

Αναφορικά με τα Ελληνοτουρκικά, στη γνωστή τακτική του Πόντιου Πιλάτου είπε για τις ΑΟΖ πως «θέματα σχετικά με την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών πρέπει να λύνονται με διάλογο μεταξύ των ενδιαφερόμενων μερών, όχι με μονομερείς ενέργειες», ουσιαστικά πιέζοντας ξανά την Αθήνα να κάτσει με την Αγκυρα στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, με τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας στο κρεβάτι του Προσκρούστη και βασικό επίδικο τη «συνοχή» του ΝΑΤΟ στην περιοχή.

Αλλωστε, ειδικά για την Τουρκία και τη θέση της ελληνικής κυβέρνησης στο ζήτημα, ο Πάιατ θύμισε πως ο Κυρ. Μητσοτάκης, κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στην Ουάσιγκτον τόνισε ότι «η Ελλάδα, όπως και οι ΗΠΑ, ενδιαφέρεται έντονα για μια Τουρκία που συμπεριφέρεται ως καλός γείτονας, προσδεμένος στην ευρωατλαντική μας κοινότητα και θεσμούς όπως το ΝΑΤΟ»…

Εξάλλου, αναφερόμενος στο μνημόνιο Αγκύρας – Τρίπολης, ο Πάιατ επανέλαβε «τη νομική ερμηνεία του Στέιτ Ντιπάρτμεντ ότι τα νησιά – περιλαμβανομένων των μεγάλων νησιών, όπως η Κρήτη – έχουν τα ίδια δικαιώματα σε θαλάσσιες ζώνες με τις ηπειρωτικές περιοχές». Διόλου τυχαία οι Αμερικανοί επιλέγουν να εστιάσουν στα «μεγάλα» νησιά και την Κρήτη, αποφεύγοντας τις αναφορές στα μικρότερα, όπως το Καστελόριζο, ανοίγοντας έτσι την πόρτα και για τις «ερμηνείες» του Διεθνούς Δικαίου προκειμένου να προχωρήσουν οι επικίνδυνες διευθετήσεις. Επίσης ο πρέσβης απέφυγε ξανά να χαρακτηρίσει παράνομο το μνημόνιο Αγκυρας – Τρίπολης.

«Χρυσόμαλλο Δέρας» με το βλέμμα στα Βαλκάνια

Σε ένα τέτοιο φόντο, και καθώς η ντόπια αστική τάξη διεκδικεί πρωταγωνιστικό ρόλο στην υλοποίηση αμερικανοΝΑΤΟικών σχεδιασμών στα Βαλκάνια, ειδικά στη στοίχιση όλων των χωρών στα ευρωατλαντικά πρότυπα και προτάγματα, ξεκίνησε χτες η Τακτική Ασκηση Μετά Στρατευμάτων «Χρυσόμαλλο Δέρας – 20», με την τελική της φάση να διεξάγεται την Παρασκευή στο Πεδίο Ασκήσεων Ασκού – Προφήτη στην επαρχία Λαγκαδά, με συμμετοχή στρατιωτικών τμημάτων από Ελλάδα, ΗΠΑ, Αλβανία, Βουλγαρία, Ρουμανία, Σερβία και Βόρεια Μακεδονία.

Επισήμως, σκοπός της άσκησης «είναι η διεύρυνση και ενδυνάμωση της συνεργασίας μεταξύ των στρατών των συμμετεχουσών χωρών, η αναβάθμιση της εκπαίδευσης και των επιχειρησιακών ικανοτήτων των μονάδων αυτών καθώς επίσης και η δημιουργία πνεύματος αμοιβαίας κατανόησης και εμπιστοσύνης στο εμπλεκόμενο προσωπικό, με σκοπό την ενίσχυση των δεσμών μεταξύ τους».

Ενδεικτικές της σημασίας που αποδίδεται στην άσκηση είναι οι πληροφορίες που αναφέρουν ότι την τελική φάση της την Παρασκευή θα παρακολουθήσουν όλοι οι αρχηγοί ΓΕΣ των βαλκανικών χωρών, από τη δε Σερβία μπορεί να είναι και ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ, ενώ από πλευράς των Αμερικανών αναμένεται στην Ελλάδα ο ίδιος ο διοικητής των χερσαίων δυνάμεων των ΗΠΑ στην Ευρώπη (COM USAREUR), αντιστράτηγος Κρ. Καβόλι. Αρχές Φλεβάρη ήταν στην Κύπρο, ενώ το Νοέμβρη είχε επιθεωρήσει και το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης.

Τέλος, στη Σούδα ξανάδεσε πριν από μερικές μέρες το αμερικανικό αντιτορπιλικό «USS Ross», που είναι ενταγμένο στη δύναμη του 6ου Στόλου (επιχειρεί σε Ευρώπη και Αφρική) και επισκέπτεται συχνά την Κρήτη, έχοντάς την ως βάση εξορμήσεων. Κατά την παραμονή του στην Κρήτη δεν άφησαν το χρόνο να πάει χαμένος, καθώς με το πλοίο δεμένο στο ντόκο το πλήρωμα έκανε σειρά γυμνασίων, όπως πυρόσβεσης κ.λπ.

Προηγουμένως το προσωπικό ασφάλειας του αμερικανικού Ναυτικού που υπηρετεί στην Κρήτη πραγματοποίησε εκτεταμένες «αντιτρομοκρατικές» ασκήσεις, τόσο στις προβλήτες της βάσης, με ανθρωποκυνηγητό και εξουδετέρωση υπόπτων, όσο και με ταχύπλοα στον κόλπο της Σούδας.

Συμμορία

Τα συμπεράσματα μιας ενδιαφέρουσας έρευνας του «Pew Research Center» για τη στάση της «κοινής γνώμης» απέναντι στο ΝΑΤΟ βλέπουν αυτές τις μέρες το φως της δημοσιότητας. Σύμφωνα μ’ αυτά, μόλις το 37% των Ελλήνων εκφράζουν θετική γνώμη για το ΝΑΤΟ, ενώ σε ποσοστό 51% έχουν αρνητική. Ο μέσος όρος όσων εκφράζονται θετικά για το ΝΑΤΟ σε 16 χώρες – μέλη της ιμπεριαλιστικής συμμαχίας είναι 53% και 27% αρνητική, ποσοστά σχεδόν αντίστροφα με αυτά που καταγράφονται στην Ελλάδα. Εξίσου αρνητική απέναντι στο ΝΑΤΟ είναι και η «κοινή γνώμη» στην Τουρκία, σε ποσοστό 55%, έναντι 21% όσων εκφράζουν θετική γνώμη. Το ποσοστό αυτό εξηγείται βέβαια και από το γεγονός ότι οι σχέσεις των ΗΠΑ – ΝΑΤΟ με την Τουρκία διανύουν μια αντιφατική περίοδο, με εναλλαγή εντάσεων και συγκλίσεων στην ευρύτερη περιοχή. Αυτό δεν ισχύει όμως για την Ελλάδα, όπου όλα τα αστικά κόμματα, με πρώτα βιολιά την κυβέρνηση της ΝΔ και τον ΣΥΡΙΖΑ, «πίνουν νερό» στο όνομα της «συνεργασίας» με τις ΗΠΑ και της αναβάθμισης της ελληνικής εμπλοκής στον αμερικανοΝΑΤΟικό σχεδιασμό, παρουσιάζοντας το ΝΑΤΟ ως «προστάτη» τάχα και «εγγυητή» των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας. Τα αποτελέσματα της έρευνας επιβεβαιώνουν ότι ο λαός δεν τρώει κουτόχορτο κι ότι στη συνείδηση της πλειοψηφίας – ανεξάρτητα από το βαθμό ριζοσπαστικοποίησης – το ΝΑΤΟ έχει καταγραφεί ως μια επικίνδυνη συμμορία, που καμία σχέση δεν έχει με τα πραγματικά συμφέροντα του λαού.

Βελονάκι

Με το …βελονάκι «πλέκει» το σενάριο της συνεκμετάλλευσης των ενεργειακών πόρων της Ανατ. Μεσογείου ο αρμόδιος για θέματα Ενέργειας βοηθός υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Φράνσις Φάνον, σε συνέντευξή του σε κυριακάτικη εφημερίδα. Αφού πρώτα καλεί τα κράτη της περιοχής «να αντιληφθούν τη σημασία της Ενέργειας και να επικεντρωθούν σε αυτήν, ανεξαρτήτως των όποιων άλλων μακροχρόνιων πολιτικών ζητημάτων που μπορεί να προκαλούν δυσκολίες», στη συνέχεια «απειλεί» ότι «αν δεν υπάρξουν αυτές οι συνεργασίες στον τομέα της Ενέργειας, τότε οι πόροι θα μείνουν αναξιοποίητοι». Ούτε λίγο ούτε πολύ, ισχυρίζεται ότι ένας πακτωλός κερδών περιμένει τα μονοπώλια της Ενέργειας από την συνεκμετάλλευση των ενεργειακών κοιτασμάτων, ότι η Ενέργεια «αποτελεί την προϋπόθεση για οικονομική ανάπτυξη» και ότι «είναι ένας πιθανός καταλύτης για συνεργασία». Λέει ακόμα πως «η Τουρκία λόγω και της γεωγραφικής θέσης της μπορεί να καταστεί ενεργειακός κόμβος» και πως «δεν πρέπει να έχουμε την προσέγγιση του “εμείς εναντίον των άλλων” ή ότι “εμείς θα πρέπει να πάρουμε το μεγαλύτερο μερίδιο της πίτας”, αλλά να δημιουργήσουμε μία μεγάλη πίτα, όπου όλοι θα μπορούν να επωφεληθούν από αυτήν». Αν σε αυτά προστεθεί και ο αδιαπραγμάτευτος στόχος να διατηρηθεί η ΝΑΤΟική συνοχή, με παραμονή της Τουρκίας στο δυτικό στρατόπεδο, με τον οποίο στόχο συντάσσεται πλήρως και η Ελλάδα, τότε έχει μια πανοραμική εικόνα των εξελίξεων που μεθοδεύονται στα Ελληνοτουρκικά και στο Κυπριακό, με κυρίαρχο το σενάριο της συνδιαχείρισης, υπό τη σκέπη των ΗΠΑ – ΝΑΤΟ.